โดย ผอ.โกศล  วาระนุช

ในภาวะปัจจุบัน สังคมประสบปัญหาที่เกิดจากการกระทำวัยรุ่น ซึ่งเป็นบุคคลในวัยเรียน เป็นนักเรียนนักศึกษาที่ยังอยู่ในการอุปการะเลี้ยงดูของบิดามารดาและผู้ปกครอง ได้มีพฤติกรรมที่ไม่พึ่งประสงค์ของสังคม อาทิ เช่น

-          การทะเลาะวิวาท ทำร้ายร่างกาย

-          การดื่ม และเสพของมึนเมา เสพสิ่งเสพย์ติด

-          การมีพฤติกรรมทางเพศก่อนวัยอันสมควร

-          การมีพฤติกรรมทางเพศที่ฟุ่มเฟือย ไม่เลือกคู่

-          การขายบริการทางเพศ

-          การก่อกวนสร้างความเดือดร้อนให้สังคมหลายรูปแบบ

-          บิดามารดาและผู้ปกครอง ปกครองบุตรหลานไม่ได้

ทุกปัญหาที่กล่าวมาล้วนเป็นปัญหาของสังคมอยู่ในระดับที่เรียกว่า “วาระแห่งชาติ” ซึ่งทุกคนในสังคมต้องร่วมมือกันแก้ไข เพื่อให้ปัญหาลดน้อยลงหรือหมดไป

องค์กรที่สำคัญที่สุดซึ่งใกล้ชิดเยาวชนมากที่สุด ได้แก่ ครอบครัวของเยาวชนและสถานศึกษาที่เยาวชนศึกษาอยู่ ซึ่งมีหน้าที่ให้การศึกษา อบรมบ่มนิสัย ประคับประคอง อุ้มชู ให้ความรัก ความอบอุ่น ตลอดจนความเอื้ออาทร ซึ่งมีอิทธิพลต่อการกระทำและพฤติกรรมของเยาวชนในทุกๆ ด้าน ทั้งด้านบวกและด้านลบ

จากประสบการณ์ในการเป็นครูมา 30 ปี พบว่านักเรียนมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนไม่พึงประสงค์นั้นเกิดจากการเลี้ยงดูเบื้องต้นเกือบทั้งสิ้น เช่น

-          การให้ความรักและให้ทุกอย่าง รวมถึงการตามใจจนไร้ขอบเขต

-          การดุด่าไม่ยอมรับฟังอย่างไรเหตุผล

-          การทอดทิ้งให้อยู่โดยลำพัง

-          การให้เงินและเครื่องอำนวยความสะดวกมากเกินไป

-          การปกป้องเข้าข้างอย่างผิด ๆ ของพ่อแม่ ผู้ปกครอง

-          การยอมให้กระทำในสิ่งที่ผิดๆ และการกระทำบางอย่างก่อนวัยอันสมควร

-          การกระทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ไม่เหมาะสมของบิดามารดา และผู้ปกครองให้เยาวชนดู

นอกจากวัฒนธรรมการเลี้ยงดูอย่างผิดๆ จากครอบครัวมีอิทธิพลต่อเยาวชนแล้ว การสอนและการอบรมบ่มนิสัยของครูอาจารย์ก็มีส่วนสำคัญไม่น้อยต่อพฤติกรรมของเยาวชน เช่น

-          ครู  เปลี่ยนจากการเป็นครูเป็นผู้ให้ความรู้

-          ครู  เอาใจใส่นักเรียนซึ่งเป็นศิษย์น้อยเกินไป

-          ครู  ไม่ยอมแก้ไขสิ่งที่นักเรียนกระทำผิด

-          ครู  ไม่กระทำตนเป็นแบบอย่างที่ดีของศิษย์

-          ครู  ปล่อยภาระการแก้ไขพฤติกรรม และปกครองนักเรียนให้เป็นหน้าที่ของฝ่ายปกครองเพียงฝ่ายเดียว

-          ครู ไม่สามารถลงโทษนักเรียนแบบครู และศิษย์เหมือนในอดีต

-          ครู  ปกครองศิษย์ไม่ได้

สิ่งที่กล่าวมาข้างต้นล้วนเป็นสาเหตุสำคัญต่อพฤติกรรมที่เบี่ยงเบนของเยาวชนทั้งสิ้น  องค์กรที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการสร้างบุคลกรที่เข้มแข็งให้บ้านเมืองทุกฝ่าย ซึ่งหมายถึง ครอบครัว สถานศึกษา ผู้ใหญ่ในบ้านเมือง ซึ่งเป็นกำหนดนโยบายทั้งในการศึกษาเล่าเรียน และการปกครองนักเรียนหรือเยาวชนต้องหันกลับมาทบทวนการเลี้ยงดู การให้การศึกษาและการอบรมบ่มนิสัย การให้ความรับผิดชอบและการให้รางวัล การลงโทษเยาวชนของไทยใหม่ดีไหมครับ  เพื่อสังคมไทยจะได้มีบุคลากรที่มีความเข้มแข็งทั้งด้านระเบียบวินัย คุณธรรม จริยธรรม ความรู้ ความสามารถมาพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน ให้สามารถแข่งขันกับนานาชาติบนเวทีโลกอย่างสง่างามต่อไป…