รถไฟ(ฟ้า)ขบวนสุดท้าย



กำกับ : อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม
อำนวยการสร้าง : จิระ มะลิกุล
นำแสดง : ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์, ศิริน (คริส) หอวัง, อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา
ระดับความชอบ : 8/10

หนังทำเงินเยอะทีเดียวตอนฉายในโรงภาพยนตร์
เพิ่งมาเช่าแผ่นดู คาดหวังนิดหน่อย
ไม่ถึงกับผิดหวัง หนังน่ารักดี

พระเอก หล่อสมกับเนื้อเรื่อง ส่วนนางเอกไม่คิดว่าเนื้อเรื่องจะเป็นอย่างนี้ ก่อนจะดูหนังเรื่องนี้ภรรยาเคยเล่าเรื่องของ คริส หอวัง ในเรื่องการเรียนบัลเล่ย์ เรียนมาตั้งแต่เด็ก ซ้อมมาตลอด บางครั้งก็อยากจะหยุดไปเที่ยวเล่นตามประสาวัยรุ่นบ้าง แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจซ้อม แล้วเธอก็ได้ดีในวิถีที่เธอตั้งใจ แอบชื่นชม
เห็นโฆษณาของเธอบนรถไฟฟ้า BTS บ่อยๆ ก็สวมชุดบัลเล่ย์

แต่ในเรื่องนี้เธอแสดงเป็นหมวยชื่อเหม่ยลี่ อายุสามสิบแล้ว ยังไม่มีแฟน
ครอบครัวเป็นแบบคนจีนทั่วไป พ่อเป็นใหญ่ในบ้าน แม่ใจดีสนิทกับลูกสาว
ชีวิตของเหม่ยลี่ดำเนินตามระเบียบ เรียนจบ ทำงาน แล้วเพื่อนๆ ก็ทะยอยแต่งงาน เหลือเธอคนเดียว เธอเลยเหงา เศร้า แล้วก็รั่ว

เธอเมาแล้วขับจนเจอพระเอกชื่อลุง เป็นวิศวกรเจียร์รางรถไฟฟ้า ทำงานกลางคืน หล่อมาก เป็นแฟนเก่าดารา

ประเด็นที่ยกเรื่องห้ามจีบผู้ชายก่อน น่ารักดี ชอบครับ
แล้วรถไฟขบวนสุดท้าย เธอตัดสินใจจีบผู้ชาย
ชอบฉากพูดกับเพลิน น้องสาวข้างบ้านที่จะมาจีบพระเอกแข่งกับเธอ 
"คนนี้พี่ขอ" ประโยคเดิมๆ แต่น่ารักชะมัดเลย

อีกประเด็นที่ชอบกับคำถามที่ว่า "หากเราเป็นแฟนกัน แต่ไม่เจอกันเลย จะเรียกว่าเป็นแฟนได้อย่างไร?"
แล้วนางเอกก็หันมาทำงานกลางคืน แอบหวังว่าจะเจอเขา

มุกทำของพัง, มุก Scrap Book ล้วนน่ารัก ลงตัว

เพลงประกอบเข้ากับคนวัยสามสิบดีนะ

หลังหนังจบ เห็นชื่อพี่เก้ง จิระ มะลิกุล เลยไม่แปลกใจที่หนังออกมาน่ารักขนาดนี้

ชอบคู่พระนาง แสดงดีมากครับ โดยเฉพาะนางเอก ดีกว่าที่คาดไว้ เธอเล่นได้สมบทบาทดี

ดีใจที่มีหนังไทยดีๆ ให้ดู และทำเงิน
ทำอีกนะครับ จะติดตามชม

รักเมืองไทย ดูหนังไทยครับ

มีความสุขทุกคนครับ