หน้าแล้งเขาจะไปไหน
สังคมลูกอีสาน
ลูกอีสานบางส่วนพอเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จ เขาจะไปไหนกัน คนหนุ่มสาวก็เข้าไปทำงานในเมืองกรุง หางาน หาเงินเป็นกรรมกร สารพัด "ซันแหล่ว"
บางกลุ่มที่มีเลือดศิลปินมีความสามารถก็จะรวมตัวกันเป็นคณะหมอลำ คอยรับงาน ออกเดินสายแสดงทั่วฟ้าเมืองไทย โชคดีเกิดดังขึ้นมาก็สบายกลายเป็นเสี่ยได้ง่ายๆเป็นนักร้องตามค่ายเพลงต่างๆโด่งดังขึ้นมาก็สบายไป ตามที่เห็นๆบรรดาลูกวงเกือบ 2- 3 ร้อยชีวิตก็จะพลอยมีรายได้ดีไปด้วย "ม่วนหลาย"
ถึงหน้าทำนามีฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล ก็จะพักวงให้บรรดาลูกวงได้กลับไปทำนาใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัว เสร็จหน้านาก็ค่อยรวมตัวกันใหม่ เช่นนี้เรื่อยๆไป
ที่เล่ามาทั้งหมดคือบางส่วนของวิถีชีวิตชาวนาลูกอีสานนะครับ
ชาวนาอีสานสมัยก่อน
การทำนาในปัจจุบัน
สถาพท้องนาหน้าแล้งชาวอีสาน
คณะหมอลำตระเวนแสดงทั่วฟ้าเมืองไทย
ดีครับ สังคมทั่วไปจะได้เข้าใจและระลึกนึกถึงคุณค่าชาวอีสานเพิ่มมากขึ้น
เห็นด้วยกับครูจ่อยนะครับ ชาวนาเป็นอาชีพที่มีความสำคัญที่ไม่ควรลืม ถ้าไม่มีชาวนาเราก็ไม่มีข้าวกิน
สวัสดีพี่ครูจ่อย อย่างไรเสียก็ขอบคุณชาวนาหลายๆที่ปลูกข้าวให้เรากิน หากขาดชาวนาแล้วน่ากลัวว่าเราต้องสั่งซื้อข้าวจากต่างประเทศแน่นอน หนูไม่มีนาหรอกค่ะทำนาไม่เป็น อ่านแล้วทำให้นึกถึงนวนิยายเรื่อง ลูกอีสาน ของ คำพูน บุญทวี ค่ะ
อ่านแล้วนึกถึงเรื่อง ลูกอิสาน ค่ะพี่จ่อย .. ชื่นชมชาวนาไทย อาชีพที่มีเกียรติ ศักดิ์ศรีสูงค่าต่อผืนแผ่นดิน ชาวนา อาชีพอิสระ เป็นนายตัวเอง ควรภาคภูมิใจ พูดได้เต็มปากเต็มคำ .. ว่าแต่ตอนนี้ เยียวยากันไปถึงไหนแล้วนิพี่จ่อย ส่งกำลังใจ ด้วยจิตคารวะค่ะ
มาเยี่ยมและมาขอภาพไปใช้ประโยชน์นะครับ