ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเก่าแก่และมีชื่อเสียงยังจัดโดยพระ..............

บทสรุปแห่งการเดินทาง-4

โสภณ  เปียสนิท

 

................................

 

 

                     พบว่าการศึกษาของฝรั่งในอดีตจัดโดยพระ ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเก่าแก่และมีชื่อเสียงยังจัดโดยพระ แม้มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญในประเทศไทยที่มีภราดาประทีป เป็นอธิการใหญ่ยังเคยตอบคำถามเรื่องการสอนศาสนาในสถานศึกษาว่า “เราเป็นมหาวิทยาลัยศาสนา.....” ด้วยความภาคภูมิใจ ที่มาเลเซียนั้น ในทุกสถานศึกษาต้องมีที่ทำละหมาด แม้รัฐสภายังต้องมีมัสยิดตั้งตระหง่านงดงาม สถานศึกษาไทยต้องเอาเป็นแบบอย่าง เร่งส่งเสริมการสวดมนต์ไหว้พระปฏิบัติธรรมควบคู่กับสรรพวิชาเพื่อส่งเสริมความสุขของสังคม

 

                    การเรียนหนังสือด้วยการวิเคราะห์แยกแยะเป็นจุดเด่นของตะวันตก การท่องบ่นทรงจำเป็นจุดเด่นของตะวันออก ในความเห็นของผมแล้วไม่ควรตำหนิจุดเด่นของตนแล้วก้าวตามเขา แต่ควร “รักษาจุดเด่น แล้วเน้นจุดด้อย" เสริมเข้าจักทำให้การศึกษาเรารุ่งเรือง และที่สำคัญสถานศึกษาต้องไม่ทอดทิ้งสังคม

 

                 ความจริงอีกประการหนึ่งที่ได้พบคือ หลักแห่งความเป็นอนิจตา ความไม่เที่ยง บ้านเมืองที่เคยรุ่งเรืองถึงขีดสุดในที่สุดแล้วก็เสื่อมลงเช่นกรุงโรม ชีวิตของคนที่เคยดำรงอยู่ในยุคนั้นต่างล้วนล้มหายตายจากไป ทิ้งบทบาทลีลาชีวิตไว้เป็นเครื่องเตือนใจอนุชนรุ่นหลังให้ตระหนัก ไม่ว่าจะเป็นเจ้าฟ้า พระยา หรือไพร่ ทิ้งทรัพย์สินบ้านเรือนรกร้างถูกดินถมทับจมหายอยู่เบื้องล่างทั้งที่เคยแหนหวงแสวงหาอย่างเอาชีวิตเข้าแลก

 

                      มีบางอย่างที่ยังไม่ได้คำตอบจากการเดินทางในครั้งนี้ คือเราสอนกันอย่างไรให้นักเรียนนักศึกษาตีกันจนแก้ไม่ตก ให้นักเรียนติดเกมส์ติดเที่ยวจำนวนมาก นักศึกษานิยมการอยู่กันเป็นคู่ก่อนเวลาอันควร สอนกันอย่างไรจนครูเห็นว่ากิจกรรมทางศาสนาไม่เกี่ยวข้องกับความดีงามในชีวิตของผู้เรียน และไม่เกี่ยวข้องกับรายวิชาที่สอน จนผู้จบการศึกษาหมิ่นผู้ที่ไม่ได้เรียนหรือเรียนน้อยกว่า และมุ่งหาวิธีการเอาเปรียบผู้ที่ฉลาดน้อยกว่าโดยไม่ใยดีว่าเราจะอยู่ร่วมกันในสังคมนี้อย่างไร หรือว่าสิ่งเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับการศึกษา?