เป็นภาพที่เพื่อนบันทึกใต้ภาพว่าสุดสายตา....ชอบจังค่ะดูไปดูมาก็เลยร่ายกลอน กะจะให้หวาน อิ-อิ

 

 

 ....สุดสายตา....แต่ไม่สุด....ที่สายใจ 

ไกลแค่ไหน....ใจยังคง....ส่งไปถึง

 เกินสายตา....แต่ไม่เกินใจ....ใฝ่คำนึง    

ความคิดถึง....อยู่ใกล้ใกล้....แค่ใจเรา

 

 ....เห็นผืนน้ำ....ทอดยาวไกล....ให้ฉ่ำชุ่ม    

เหมือนมือนุ่ม....เธอเคยกุม....ให้คลายเหงา

 ยามร้อนรุ่ม....กลุ้มใจ....ได้บรรเทา     

เหมือนมีเงา....เธอนั้น....อยู่แนบกาย

....มองดูน้ำ....เนิ่นนาน....เริ่มไหวหวั่น          

กลัวหลับฝัน....ตื่นขึ้นมา....รูปเงาหาย

ลาลับไป....กลับสายน้ำ....ที่ยาวไกล  

กลัวช้ำใจ....รูปเงาหาย....ไม่คืนมา

...ดังคำว่า....สายน้ำไป....ไม่หวลกลับ

ไหลเลยลับ....ทิ้งใจเรา....ให้โหยหา

หวังเพียงรูป....เงาเธอหวล....ทวนธารา

ในไม่ช้า....ได้อิงแอบ....แนบนิรันดร์