รักแท้ คือการให้

         วันแรกที่รู้ว่ามีคนที่เรารักได้หมดใจ   รักโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน  รู้ว่ารักคือการให้  ถ้าทำให้เขายิ้มได้   คือความสุขของเรา   เมื่อไรที่เขาร้อง..จะสาเหตุอะไรก็ตามจิตใจเราจะมีความทุกข์   เขาร้องเพราะจะกิน   เราก็รีบหาอาหารให้เขากิน    เขาเจ็บป่วยไม่สบาย  เราไม่ยอมหลับนอน  ต้องคอยดูแลตลอดวันตลอดคืน 

         วันแรกที่เรามีเขา เราตื้นเต้นที่สุด  นางพยาบาลพามาให้เราดู   เราถามเป็นคำแรกว่า เขามีอวัยวะครบไหม   ก่อนจะถามว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย   นางพยาบาลตอบว่าเป็นผู้หญิง  เราก็บอกกับตัวเองว่ามีคนอยู่เป็นเพื่อนแม่แล้ว  ดีใจเกินคำบรรยาย

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...        คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

          เรื่องตื้นเต้นนี้ต้องเล่าตั้งแต่ วันที่ 19 พฤศจิกายน  2525  ตอนกลางคืนฝนตกหนัก ไฟฟ้าดับ  เขาพาเราไปนอนโรงพยาบาลคูพาย (มหาราช ในปัจจุบัน)  นอนอยู่ในห้องสีขาว มีเตียงวางเรียงกัน 8 เตียง  ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดเบาๆ นางพยาบาลนั่งอยู่ทางปลายเตียง 3-5 คน  กำลังวิจารณ์ละครในโทรทัศน์เรื่องดาวพระศุกร์   ตอนที่เราไม่เจ็บก็ได้ยินเสียงตัวละคร  นอนฟังไปเรื่อยๆ หมอมาบอกว่าใกล้คลอดแล้วนะครับ  ถ้าเจ็บให้เรียกนางพยาบาล  ก็ได้ยินเตียงโน้นเรียก  เตียงนี้เรียก  ได้ยินเสียงเด็กร้องไปเรื่อยๆ  พอเขาออกไป 1 คน ก็เข้ามาใหม่ผลัดเปลี่ยนกันไปเรื่อยๆ      ทุกวันหมอก็เข้ามาดู แล้วก็ถามว่าทำไมเตียงนี้ยังไม่คลอด  วันที่ 19-20-21 ก็ยังไม่คลอดวันที่ 22 หมอบอกว่าต้องใช้ยาเร่ง และใช้เครื่องช่วย...และแล้ว.ก็ได้ยินแว่วๆว่า  น้องออกมา ได้ยินว่าไม่หายใจ ตีก้นไม่ร้อง  ต้องเข้าเครื่องช่วยหายใจ  แล้วเราก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย

          รุ่งเช้ารีบถามหมอว่าน้องเป็นอย่างไรหมอบอกว่า ปลอดภัย  เราหายใจโล่งอก  ลูกรักของแม่ปลอดภัย  แต่หมอบอกว่าเด็กมีอาการเกร็งต้องดูแลในตู้อบ สัก 1 เดือน  สงสารลูกจัง  เป็นเพราะแม่ไม่ศึกษาเรื่องการตั้งท้อง  การดูแล  การฝากพิเศษ  เหมือนที่คนอื่นเขาทำกันมา  ลูกจึงเกิดแบบตามมีตามเกิด  เพราะไม่มีประสบการณ์  ลูกจึงเจ็บ  จึงไม่ปกติ  (ต่อมา..นายกวางจึงได้แก้ตัว)

Large_scan00069      Large_scan00069

        วันที่ 25 เราต้องไปสอบ ม.ส.ธ. ลูกอยู่ในห้องอบ ใจมันไม่ปกติ  แต่ผลการสอบออกมาผ่านหมดทั้ง 3 ชุด  ทั้งที่กลัววิชาสถิติมากๆได้ H มาตั้ง 2 ตัว  ลูกช่วยแม่นะนี่ เพราะธรรมดาแค่อ่านข้อสอบก็ตาลาย แล้วด้วยใจเป็นห่วงลูกจึงสู้ แล้วก็ผ่านด้วยดี

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...        คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

         วันที่ 22 พฤศจิกายน  2525 จึงเป็นวันเกิดของน้องกานต์  ศศิกานต์  "พระจันทร์ที่รัก" เขาเกิดวันจันทร์  พระจันทร์เต็มดวง  แต่เป็นวันลอยกระทงหรือเปล่า  ไม่แน่ใจ  เพราะเรานอนอยู่โรงพยาบาลจนไม่รู้ว่าเขาลอยกระทงกันวันไหน  แต่ชอบคำว่าศศิ เพราะได้ยินนางพยาบาลพูดถึงตัวละครในดาวพระศุกร์ด้วย  555 

 

        ลูกเจ็บป่วยบ่อยๆจนบางครั้งคิดว่าลูกคงเรียนไม่ได้  แต่ก็ทำใจว่าไม่เป็นไรขอแค่เขามีชีวิตรอดเราก็สบายใจ  แต่พอเขาอยู่ในวัยเรียน  เขาเรียนได้แม้ไม่เด่น  แต่เขาเป็นคนรักเรียน  จึงประสบผลสำเร็จทุกครั้ง  3 ปริญญาที่ทำให้แม่ภูมิใจที่สุด  อีก 1 ปริญญาเขาบอกว่าจะเอามาให้ได้  เราให้เขารอ  ทำงานให้เป็น  รักษาตัวให้สุขภาพดี  ใบสุดท้ายเมื่อไรก็ได้  ยังมีเวลาอีกยาวนาน  แต่เขาไม่เคยยอมขอเรียนไปเรื่อยๆนะแม่  เหนื่อยก็หยุด

          น้องกานต์เป็นคนดี  รักแม่  รักน้อง  รักครอบครัว  ขยัน อดทน ทำอะไรต้องสำเร็จ  ไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา  และความเจ็บป่วย มีชีวิตคิดบวกเสมอ   

 คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

          วันพรุ่งนี้ครบรอบวันเกิด (จะกี่รอบก็ช่าง..ยังเป็นเด็กอยู่เสมอสำหรับแม่ )  แม่ขอให้ลูกหายเจ็บป่วย  มีความสุข ใครเห็นใครรัก ประสบผลสำเร็จในหน้าที่การงาน  โชคดีตลอดปีและตลอดไป           ชั่วนิรันดร์

       

                   ปริญญาใบที่1 จาก มสธ.          ใบที่ 2 จากมอ.สงขลานครินทร์  (ปีเดียวกัน)
 
                                       
              ปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

 

           

                        กับเพื่อนที่ทำงาน มสธ.

                            ไปศึกษาดูงานที่ประเทศจีน

ขออภัย  :  เครื่องแสกนภาพมันไม่ยอมทำงานเลยนำ มาจากบันทึกก่อนๆ

       

ขอขอบคุณ : เพลงจาก YouTube