เมื่อวันที่ ๑๘ พย. ๕๓ ข้าพเจ้าได้รับคำเชิญชวนให้ไปบรรยายพิเศษ "R2R & SHA สู่การพัฒนาที่ยั่งยืน" ... หากเป็นเมื่อก่อนต้นสังกัดของข้าพเจ้าคงจะไม่อนุมัติให้ไปเมื่อได้เห็นหัวข้อ ด้วยเหตุผลว่าข้าพเจ้าไม่ได้มีหน้าที่เป็นทางการในศูนย์พัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล ... แต่อาจเนื่องด้วยว่าครั้งนี้ มีคำว่า "R2R" อยู่ด้วยจึงได้ไปร่วม

เป็นการไปร่วมที่ประทับใจหลายอย่าง นับตั้งแต่ขับรถไปเอง รพ.ค่ายสรรพสิทธิประสงค์ อยู่ห่างจากจังหวัดยโสธรขับรถไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ซึ่งออกจากตัวเมืองอุบลราชธานีไม่ไกลขับรถประมาณสิบนาทีเห็นจะได้ ตั้งอยู่ในเขตอำเภอวารินชำราบ อยู่ในการปกครองของค่ายทหาร...

วัฒนธรรมการทำงานที่นี้จะมีเรื่องวินัยที่เข้มงวดเข้ามาเกี่ยวข้องอยู่มาก แต่นั่นในบรรยากาศก็ไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกว่าตึงเครียด หากแต่ Relax ด้วยบุคลิกของผู้อำนวยการและคณะทำงาน...

Theme ของการจัดงานครั้งนี้เป็นเรื่องของมหกรรมพัฒนาคุณภาพ ซึ่งข้าพเจ้าได้มีโอกาสเดินดูนิทรรศจาก เห็นว่ามีงาน CQI หลายงานที่สามารถนำมาพัฒนาเป็นโจทย์วิจัยได้...

ในหัวข้อที่ข้าพเจ้าได้รับมอบหมาย... หากเป็นเมื่อก่อนข้าพเจ้าคงจะแยกส่วน แต่ครั้งนี้ข้าพเจ้านำ Goal ของ R2R และ SHA มา...เป็นตัวเดินเรื่อง ที่สุดแล้วทุกอย่างคือ ความเป็นหนึ่งเดียว คือเรื่องเดียวกัน... มีเป้าหมายสูงสุดคือ ผู้รับบริการได้รับการดูแลและเยียวยาอย่างที่ความเป็นมนุษย์ของเขาพึงจะได้รับ R2R และ SHA เป็นเพียงเครื่องมือ หรืออุปกรณ์ หรือข้าพเจ้ามักถนัดในการนำไปเปรียบเทียบเป็นยานพาหนะ... ที่นำพาเราไปสู่เป้าหมาย...ที่เรากำหนดไว้ ด้วยความเพียร อดทน และมุ่งมั่น...

บรรยาการศของการจัดงานมหกรรมที่ รพ.ค่ายฯ นี้เริ่มต้นด้วยการกล่าวเปิดโดยผู้อำนวยการโรงพยาบาล และมีพิธีมอบรางวัลเป็นกำลังใจเล็กๆ น้อยจากผู้ส่งเรื่องเล่าสุนทรียสนทนา...และเรื่องเล่าขำขันจากการทำงาน จากนั้นก็...ก็มีวิทีอาร์ที่ทำกันขึ้นมาเองในหน่วยงานเรียกเสียงหัวเราะ และรอยยิ้ม นำมาซึ่งความประทับใจสำหรับข้าพเจ้าด้วย

แม้จะขึ้นชื่อว่า เป็นโรงพยาบาลในสังกัดกองทัพ แต่...บรรยากาศของการเรียนรู้ก็เปิดกว้างอีกทั้งไม่ตึงเครียด...ทำให้กระบวนการเรียนรู้ที่นี่ดำเนินไปได้อย่างดี สังเกตจากเส้นทางการพัฒนาคุณภาพของที่นี่ นับว่า...ก้าวไกลทีเดียว...

 

๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๕๓