และให้ความสำคัญแก่ศาสนาที่เชื่อตามบรรพบุรุษสืบต่อกันมานั้นแล.

สภาพทางภูมิศาสตร์ของเอเชียใต้

        จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี[1] เท่าที่พบขณะนี้  ได้ให้ความเห็นว่า  ดินแดนที่เกิดขึ้นระหว่างอินเดียกับจีนที่รู้จักในนาม  ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ( South  East  Asia ) นั้นนับว่าพ่อค้านานาชาติรู้จักเพราะเป็นเส้นทางการค้าเชื่อมโยงระหว่างชาวตะวันตกและชาวตะวันออก  จึงปรากฏมีชื่อแรกในยุคโบราณตามบันทึกของผู้เดินทางผ่าน  อย่างวรรณคดีอินเดียราวช่วงกลางพุทธศตวรรษที่ 6  - 7 อ้างถึงดินแดนนี้ว่า  ยาวทวีป หรือ สุวรรณทวีป ( สุวรรณภูมิ )

        ในราวปลายพุทธศตวรรษที่ 7 ปโตเลมี ( Ptolemy ) ก็ได้บันทึกถึงดินแดนนี้ว่า  ยาวทวีปเช่นกัน  สำหรับชื่อที่เรียก ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ( South  East  Asia )  นั้นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 หมายเอาดินแดนในเอเชียตะวันออกที่รู้จักกันคือแหลมอินโดจีน และดินแดนที่เป็นหมู่เกาะล่องใต้ไปถึงอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์

        ดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือเอเชียใต้นี้ตั้งอยู่ในเขตร้อนมีความชื้นสูง  มีลมมรสุมตามฤดูกาลและช่วยให้การเดินเรือการค้าขายคึกคัก  เพราะหน้ามรสุมมาถึง บรรดาเรือต่าง ๆ ก็เข้ากำบังลมฝนหรือพายุกันในตัวเมืองท่าต่าง ๆ  และฤดูกาลอย่างนี้ทำให้เกิดมีพืชพันธุ์อุดมสมบูรณ์ในแถบนี้

ในผืนแผ่นดินใหญ่มีหลายประเทศในปัจจุบัน คือ ประเทศพม่า  ลาว  ไทย  กัมพูชา  และเวียดนาม  ส่วนบริเวณหมู่เกาะหรือที่ติดกับทะเลก็มีหลายประเทศเช่นเดียวกัน คือ อินโดนีเซีย  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  สิงคโปร์  บรูไน  และติมอร์ตะวันออก

        ในแถบนี้มีแม้น้ำหลายสายที่สำคัญคือ  แม้น้ำเจ้าพระยาในประเทศไทย  แม่น้ำแดงในเวียดนาม  แม่น้ำโขงนานาชาติ  แม่น้ำอิรวดี  และแม่น้ำสาลวินในพม่า  ในสมัยโบราณผู้คนแถบนี้ใช้เส้นทางน้ำเป็นสำคัญ  และในน้ำมีปลาแหล่งอาหารอย่างดีของคนในแถบนี้

        ในบริเวณแผ่นดินใหญ่ ๆ มีที่ราบลุ่มเหมาะทำการเกษตรกรรม  และสินค้าที่ส่งออกสู่ตลาดโลกคือข้าว  ในขณะหมู่เกาะต่าง ๆ มีผลผลิตที่สำคัญคือ  เครื่องเทศ

        เมื่อมองในส่วนวัฒนธรรมในแถบนี้มีวัฒนธรรมผสมผสานกันทั่วทั้งเอเชียใต้  โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ผู้คนในดินแดนนี้ให้ความสำคัญกับระบบเครือญาติ  การให้สิทธิเสรีภาพทางสังคมแก่สตรี  การให้เสรีภาพในการนับถือทางศาสนา  และให้ความสำคัญแก่ศาสนาที่เชื่อตามบรรพบุรุษสืบต่อกันมานั้นแล.    

 

[1] ปรีชา  นุ่นสุข .2549. พัฒนาการทางอารยธรรมของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. สงขลา : ภารกิจด้านการจัดการศึกษา  สถาบันทักษิณคดีศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ . หน้า 1-3 .