วิหาร้างท้ายหมู่บ้านหนองหว้าเป็นป่าดงรกทึบ

เห็นอริยสัจจ์-1

โสภณ เปียสนิท

...........................    


                        วิหารร้างท้ายหมู่บ้านหนองหว้า เป็นป่าดงรกทึบวังเวงน่าหวาดกลัวสำหรับชาวบ้านธรรมดาทั่วไป แต่สำหรับพระภิกษุสงฆ์สามเณรนักบุญนักบวช กลับเห็นตรงกันข้ามว่า ป่ารกชัฏเป็นที่อันเหมาะสมสำหรับประพฤติธรรมบำเพ็ญเพียรทางจิต นานครั้งจะมีพระภิกษุเดินธุดงธ์ผ่านมาพักอาศัยเป็นครั้งคราว ชาวบ้านรอบวัดหลายครอบครัวอยากให้มีพระจำพรรษาประจำ เพื่อทำบุญกุศลอย่างต่อเนื่อง แต่เหมือนมีอาถรรพ์ สำนักสงฆ์หนองหว้ายังว่างเว้นจากผู้ประพฤติธรรมในบางช่วงเวลา

 

                       ปีนี้แตกต่างไปจากปีก่อนๆ ใกล้เข้าพรรษามีพระภิกษุวัยกลางคนสองรูปสัญจรมาพักอาศัย ชาวบ้านทราบข่าวต่างดีใจพากันรอตักบาตรทำบุญทุกเช้า ตกเย็นเลิกงานเกษตรกรรมแล้ว ต่างเตรียมน้ำร้อนน้ำชาน้ำอัฐบาลมาถวาย พร้อมฟังเทศน์ฟังธรรม และปฏิบัติธรรมตามคำแนะนำของท่าน สองสามทุ่มชาวบ้านต่างพากันกลับบ้าน ส่วนพระภิกษุทั้งสองรูปนั่งบนตั่งริมศาลาหันหน้าไปทางสระน้ำเก่าแก่ของวัด บทสนทนากลางแสงจันทร์ในคืนเดือนเพ็ญครั้งนั้นลุ่มลึกน่าจดจำเป็นธรรมอันมีค่า

 

                         พระภิกษุรูปหนึ่งผิวคล้ำชรากว่าอีกรูปหนึ่งเล็กน้อยชื่อว่า “พระดำ” เอ่ยขึ้นขณะยกน้ำชาอุ่นๆ ขึ้นจิบ “พระธรรมมีมากมาย ยากที่ชาวบ้านจะเข้าใจ” อีกรูปหนึ่งขาวกว่า หนุ่มกว่านิดหน่อย ชื่อ “พระขาว” กล่าวเสริม “จริงอย่างท่านว่า ต้องค่อยๆ สอน” “ควรสอนตามหลักอนุบุพพิกถา” “ใช่ เรียงตามลำดับ ทานกถา ศีลกถา สัคคะกถา เรื่องสวรรค์ โทษของกาม และข้อดีของการพ้นจากกาม” หลวงพ่อดำกล่าวด้วยสีหน้าครุ่นคิด “สังเกตให้ดีจะรู้ว่า พระใช่คำว่า การ “สั่งสม” ซึ่งบุญนำสุขมาให้” “ทุกคนเกิดมาแล้ว ต้องค่อยๆ สั่งสมบุญ” “อย่างนั้น” พระภิกษุนักปฏิบัติทั้งสองกล่าวเสริมธรรมซึ่งกันและกันอย่างแช่มชื่นใจ

                      หลวงพ่อพระขาวชอบมงคลข้อ “สนทนาธรรมตามกาล” เอ่ยชวนสนทนาธรรม “อยากให้ท่านช่วยพูดเรื่องอริยสัจจ์ให้ฟังบ้าง” พระองค์ดำยิ้มอย่างอารมณ์ดี “หากจะมีคำถามว่า พระพุทธองค์ตรัสรู้อะไร คำตอบก็คือ ตรัสรู้อริยสัจจ์4 นี่เอง” “เรียกว่าเป็นหลักพระศาสนา” “ไม่ผิดแน่ เห็นอริยสัจจ์เหมือนคนว่ายน้ำกลางทะเล เมื่อเห็นฝั่ง ย่อมมีหวังมีกำลังใจที่จะว่ายเข้าสู่ฝั่ง” หลวงพ่อขาวเสริม “เห็นอริยสัจจ์เหมือนเห็นฝั่ง” “ใช่ เป็นเช่นนั้น หน่วยงานต้องมีวิสัยทัศน์ พุทธศาสนาต้องมีอริยสัจจ์เช่นกัน” “ความหมายเล่าครับ” “อริยสัจจ์คือ ความจริงอันประเสริฐ” “ชาวพุทธเราโชคดีที่พบพระศาสนา” “จริง โชคดีที่พระพุทธเจ้าทรงชี้ให้โลกเห็นความจริงอันประเสริฐ ซึ่งก็คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค”