ระหว่างการเดินทางสู่สนามบินท่านรองอธิการบดีได้กล่าวความในใจว่า..........

มหาวิหารเซ้นท์ปีเตอร์-4

โสภณ  เปียสนิท

.....................................

 


                               ระหว่างการเดินทางสู่สนามบิน ท่านรองอธิการบดีได้กล่าวความในใจว่า “นับเป็นโอกาสอันดีที่เราได้เดินทางมาเยี่ยมชมบ้านเมืองที่เคยรุ่งเรืองในอดีต และแม้ปัจจุบันก็ถือได้ว่ากลับมารุ่งเรืองดังที่เห็น หลายสิ่งหลายอย่างที่เห็นว่าดีมีประโยชน์ขอให้นำกลับไปประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติราชการให้เกิดประโยชน์สูงสุด กลุ่มรัตนโกสินทร์ของเรา แม้ว่าจะเล็ก แต่ถือว่ามีประสิทธิภาพพร้อมต่อการพัฒนาให้รุ่งเรืองได้อย่างรวดเร็ว”

 

                           ท่านผู้ช่วยอธิการบดี “การเดินทางมาทัศนศึกษาร่วมกันทำให้ผู้บริหารระดับสูงขอแต่ละแห่งรู้จักกันมากยิ่งขึ้น ช่วยให้การทำงานร่วมกันเป็นไปด้วยดี ขอให้เก็บสิ่งที่ดีงามตามที่ได้พบไปปรับประยุกต์ให้สอดคล้องกับงานของเรา ฝากโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษา คณาจารย์ต่าง ๆ ไว้ให้พวกเราช่วยกันสานต่อด้วย”

 

                               ผู้ช่วยอธิการบดีอีกท่านหนึ่งกล่าวว่า “รู้สึกดีใจ และประทับใจที่ร่วมเดินทางมาในครั้งนี้ ได้มาเห็นความห่วงใยซึ่งกันและกัน สามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้อย่างดี ผู้อำนวยการทั้งสี่แห่งเห็นความสำคัญของการศึกษา ทุกคนตั้งใจศึกษาดูงานเพื่อนำความรู้ที่ได้ไปประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์แก่มหาวิทยาลัยต่อไป”

 

                               ท่านผู้อำนวยการทั้งสี่วิทยาเขตกล่าวความประทับใจในการเดินทางมาร่วมกันในครั้งนี้  กิจกรรมต่อมาคือการมอบของที่ระลึกให้แก่มัคคุเทศก์ คุณชาตรีกล่าวขอบคุณว่า “พอรู้ว่าจะต้องมาทำหน้าที่นำทางแก่คณาจารย์ผู้บริหารของสถาบันอันมีชื่อ จึงต้องเตรียมตัวให้มาก ได้ศึกษาหาซื้อตำราหลายเล่ม เพื่ออ่านหาความรู้ เกรงว่าจะจำได้ไม่หมด จึงต้องจดมาอ่านให้ฟังบ้าง

 

                           ต่างประเทศไม่เหมือนเมืองไทยบ้านของเรา ซึ่งเป็นรากของชีวิตที่เราจะต้องกลับมา การเดินทางมาท่องเที่ยวศึกษาหาความรู้ในต่างแดนเป็นการดี แต่ว่าหากต้องมาอยู่ยาวนาน หรืออยู่ตลอดชีวิตนั้นย่อมไม่ดีแน่ เพราะประเทศเหล่านี้เห็นเงินเป็นใหญ่ ไร้เงินก็ไร้ความหมาย ยิ่งอยู่นานยิ่งรู้สึกว้าเหว่ ได้กลับถึงเมืองไทยเหมือนกลับสู่สวรรค์ ชีวิตและความเป็นอยู่ในเมืองไทยมีความสุข

 

                        อยู่เมืองไทยแม้มีเงิน 20 บาทก็มีความสุขได้ เมืองอื่นต้องดิ้นรนหาเงินเพื่อให้ดำรงชีวิตอยู่ หาเงินไม่ได้หมายถึงต้องรอวันตาย มองเห็นการเหยียดสีผิว ธรรมชาติสิ่งแวดล้อมทารุณ พ่อแม่โดยส่วนมากถูกทิ้งให้อยู่บ้านกันตามยถากรรม สิ่งเหล่านี้ชี้ให้เห็นความเป็นไทยมีคุณค่าขึ้นอย่างหาที่สุดมิได้ จากประสบการณ์ที่เป็นมัคคุเทศก์หลายปี ผ่านการเดินทางหลายประเทศเกือบทั่วโลก มองเห็นว่าอยู่เมืองไทยสุขใจที่สุดแล้ว