-
...ก้ามกุ้ง...หายไปไหน...
บ้านโกทูโน เป็นบ้านที่เปิดโอกาสให้ทุกคนได้เขียนบันทึกข้อคิด ข้อเขียน เพื่อให้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน โดยมีการเขียนกันแบบที่เป็นวิชาการ กึ่งวิชาการ และที่ไม่เป็นวิชาการ
การทักทายปราศรัย เยี่ยมเยียน ดูแล้วเป็นกันเองประดุจญาติมิตรสนิทใกล้ แม้นอยู่ห่างไกล และไม่เคยพบหน้าค่าตากันมาก่อน และยังมีการช่วยเหลือ ให้กำลังใจไปตามโอกาสที่อำนวยให้

ด้วยการอนุเคราะห์ในบางอย่างบางเรื่องที่มีให้แก่กัน ด้วยความที่สนิทสนม ผู้เขียนหลาย ๆ ท่านได้ให้ความคิดเห็นไว้ว่าเป็น “กัลยาณมิตร” บนโลกแห่งอินเตอร์เนตที่อยู่ใน “โกทูโน” แห่งนี้
ผู้เขียนหนึ่งท่านที่หายไปพร้อมกับข้อเขียนโดยการลบบล็อกทั้งหมด คือ ผู้ที่ใช้นามในการเขียนว่า “ก้ามกุ้ง” รู้สึกเสียดายบทความที่ท่านเขียนไว้หลายๆ เรื่อง ซึ่งมีการแฝงแนวคิดที่เป็นประโยชน์ไว้อย่างมากมาย
............................................................................

ขอขอบคุณ คุณมะปรางเปรี้ยว ผู้ดูแลบ้านโกทูโน เป็นอย่างดี และขอให้ทุกท่านได้อยู่ในบ้านโกทูโน เป็นกัลญาณมิตรกันต่อไปอีกนานเท่านาน
ท่านน้อง
ที่คิดถึง....
เปิ้นเอิ้นมาแล้วนะด้วยเพลง...คำมั่นสัญญา
การงานคงหนักหนาสาหัสจนเหนื่อยและท้อ...ช่วยให้กำลังใจกันหน่อยเร๊ว!!!!
เรียนท่าน
นายก้ามกุ้งอยากเป็นนินจา...
แว่บๆๆๆๆ แอบๆๆ หลบๆๆ
อ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อย่าลืมตื่นมาเบิ่งฝนดาวตกเน้อ....
สวัสดีค่ะ
ท่านน้องที่คิดถึง
ดีแล้วล่ะที่ทำตามคำแนะนำแต่เสียอย่างเดียวคอตกถึงหมอนเสียก่อน..แต่บ่ต้องเสียใจเพราะพี่ก็ม่ายเห็นเหมือนกัน ฟ้าแจ่มแสงเดือนใส..แล้วมันจะเห็นอะไร
มีแค่คืนเดียวจ้า...อะไรมันจะตกได้ทุกวันล่ะผอ.เอ้ย...
สุขสันต์วันทำงานนะคะ
สวัสดีค่ะท่านผอ. Udomran
อึ้ง..ตลึง...แบบคิดไม่ถึงค่ะในตอนแรกที่แวะเข้าไปอาศรมคุณก้ามกุ้ง
แต่วันต่อมาก็มีคำมั่นสัญญามาให้...เฮ้อ...โล่งอกที่ยังไม่จากไปไหน
เชื่อว่ากัลยาณมิตรทุกคนก็เข้าใจ และเห็นใจค่ะ
ผอ. udomran สบายดีนะคะ ผู้บริหารเข้าระบบ utqonline ได้ไหมคะ
เห็นที Krudala จะยอมแพ้เพราะเรื่องนี้เสียละกระมัง ...เหนื่อยใจค่ะ
ดูภาพนี้แล้วสบายใจนะคะ
...ฝากความคิดถึง..ก้ามกุ้ง..อสงไขยแห่งกาลเวลา..และกิติพัฒน์..มา ณที่นี้ พร้อมความหลุดพ้น..อ้ะๆๆ..พบแต่ความสุขสงบนะเจ้าคะ...สวัสดีปีใหม่เจ้าค่ะ..ชาวโกทูโน...ยายธี