เล่าเรื่องไปเมือง ซินเจียง ประเทศจีน
เสริมสร้างสังคมสันติสุข เริ่มทางบุกศึกษาปัญหาชาติ
ตามโครงการงานดำริของนักปราชญ์ สันติราษฎร์ชาติร่มเย็นเป็นต้องการ
สถาบันพระปกเกล้าเหล่าความคิด สร้างชีวิตประชาไทยให้สืบสานต์
ประชาธิปไตยยิ่งใหญ่สมตามกาล พระราชทานแก่ข้าฯประชาชน
สำนักสันติวิธีธรรมะภิบาล เป็นหน่วยงานการศึกษาหาเหตุผล
นักศึกษาหาวิธีที่อดทน แก้กังวลกลวิธีที่แยบคาย
ไปเมืองจีนครั้งนี้มีโอกาส ไปดูชาติ ศาสนาหาความหมาย
เปรียบบ้านเมืองชนเผ่าเขาคลี่คลาย จากบรรยายขยายความตามบ้านเรา
โลกวันนี้มีวิกฤติติดระดับ หาทางปรับรับสว่างทางอับเฉา
หากไม่แก้แพ้ทางระหว่างเรา ไม่ว่าเขาหรือใครไหม้เป็นจุน
ทุกปัญหาที่เกิดมาหาทางแก้ จะไม่แย่แก้ด้วยทัพสนับสนุน
เรืองเล็กใหญ่ไม่เอื้อเกื้อการุณ ชี้ทางบุญคุณแผ่นดินสิ้นวิวาท์
เรื่องชาติพันธ์นั้นเป็นของแน่ เกิดแล้วแก่แน่เหมือนกันนั่นแหละหนา
เผ่าพันธ์สำคัญยิ่งสิ่งได้มา อุยกูร์ชาติกาปัญหาจีน
แยกอย่างไรไม่ง่ายอย่างที่คิด ถูกพิชิตจากอำนาจกำจัดสิ้น
จะแยกส่วนป่วนเมืองเรื่องแผ่นดิน ท่านหูจินยอมไม่ได้ใครกล้าดี
เรื่องเศรษฐกิจคิดหานำมาคิด ฝ่าวิกฤติต้องพระธรรมนำสดสี
เป็นเครื่องมือกอบกู้ สวัสดี ทุกข์ยิ่งมี ใจยิ่งช้ำ ระกำทรวง
ความขัดแย้งแย่งที่มีทุกแห่ง ต้องการแบ่งดินถิ่นที่หวง
จึงเกิดขาติขาดสุขทุกข์ทั้งปวง ยิ่งตามทวงยิ่งพิฆาตขาดพอดี
การเมืองคือธรรมะค้ำจุนโลก เกิดทุกข์โศกเศร้าใจไร้สุกสี
ความขัดแย้งแซงหน้าพาชีวี เข้าโรมรีตีรันผลาญตัวตน
ปัญหาไม่รู้แพ้รู้ชนะ ความมานะในชีวีมีสับสน
ความสามัคคี แตกต่างระหว่างตน ก่อเกิดผลความขัดแย้งทิ่มแทงกัน
เหตุขาดรู้ ขาดเห็นความเป็นจริง เห็นแต่สิ่งลวงตาจึงพาฝัน
ขาดความคิดใคร่ครวญส่วนสำคัญ ขาดแบ่งปันสามัคคีมีปัญญา
ปัญหาที่เห็นเช่นเศรษฐกิจ ถูกความคิดครอบงำตามปัญหา
การกินอยู่เริ่มรัดพัฒนา ชาวฮั่นมาอุยกูร์อยู่ดูแล้วเซ็ง
นโยบายการทับถมข่มคู่แข่ง ชาวฮั่นแบ่งเชื้อชาติแบบรีบเร่ง
ห้าแสนจำนวนมากจากบรรเลง เจ็ดล้านเฮงท่วมท้นคนทั่วเมือง
ปัจจุบันการแบ่งเขตเหตุสูงสุด หาทางหยุดขยายไม่ฟูเฟื่อง
รัฐบาลหวังพัฒนาพารุ่งเรือง แต่ก็เชื่องช้าเกินเงินไม่มี
การพัฒนาเช่นนั้นกันติดขัด เรื่องของรัฐ ชาติพันธ์กันทุกที่
ปฏิวัติวัฒนธรรมจำได้ดี ทุกส่วนมีกลับมลายต้องหายไป
ชนชาติที่มีมากจากชาวฮั่น สุดจะกั้นรัฐบาลสั่งลงดังหมาย
ส่งทหารลงลื่นแล้วกลืนกลาย ผลสุดท้ายอุยกูร์ละลายเมือง
ตำนานว่าความคิดผิดธรรมชาติ แต่มิอาจมองข้ามตามทุกเรื่อง
การแบ่งเขตเพศพันธ์นั้นสิ้นเปลือง ทรัพยากรเป็นเครื่องมือถือเอาชัย
สิ่งน่าคิดเรื่องหนึ่งซึ่งไม่มี อันเป็นที่อิสลามตามวิสัย
กฏหมายมรดกยกอย่างไทย เห็นมีไม่ในกฏหมายของซินเจียง
ที่กล่าวเล่าเรื่องเอาเมืองนี้ ก็เพราะมีอัตวิสัยคล้ายความเสี่ยง
เอกลักษณ์ของชาติขาดความเรียง เป็นระเบียงถ้อยคำนำพิจารณา
เอกภาพอัตลักษณ์นั้นขาดหาย ศาสน์ชาติพันธ์ละลายกลายปัญหา
ภราดรความรักศักนานา เป็นที่มาของความคิดพินิจตน
เอาเถิดท่าน ทุก ๆ งานที่สรรหา ล้วนอำนาจเป็นที่มาพาสับสน
ตำรวจทหารการเมืองเรื่องของคน ล้วนมากล้นฉ้อฉลคนโลกีย์
โบราณว่าไว้ในที่ทุกสถาน อำนาจเงินตราอันตรธานในทุกที่
หากหลงสาว กีฬาและพาชี ดับดิ้นสิ้นชีวีไม่มีมอง
ความหลังครั้งอดีตกล่าวไว้ว่า สาวเจ้ามาคันทิยามเหสีสอง
เธอตกต้องเป็นมเหสีรอง ภริยาสนองของพระเจ้าอุเทน
เธอทั้งสาวทั้งสวยรวยเป็นเลิศ เธอประเสริฐจริงจริงยิ่งกว่าเห็น
อดีตหมายพุทธเจ้าหล่อเข้าเกณฑ์ เธอไม่เว้นหมายปองเป็นของตัว
พระพุทธองค์ทรงทราบเหตุ ทรงสมเพชเขตขัณฑ์อันพาชั่ว
เธออย่าหมายเอา เรายอมกลัว กรรมติดตัวติดใจฉันไม่เอา
มาคันทิยาหาได้ลดกฏเคืองขัด ความวิบัติเกิดได้ใจอับเฉา
พาโกรธเกลียดสามาวดีที่เป็นเงา จึงคิดเผาสามาวดีนี้ให้ตาย
กรรมของฟ้า มาคันทิยาก่อ เป็นสายล่อก่อกรรมทำให้หาย
พระเจ้าอุเทนทราบความเค้าเศร้ามากมาย สั่ง(มาคันทิยา)ให้ตายตามดิ้นสิ้นชีวี
ที่กล่าวนี้ล้วนมีแต่ความหมาย เพื่อทุกฝ่ายใคร่ครวญอย่างถ้วนถี่
สิ่งยั่วเย้าริษยาตามราวี กฏกรรมนี้ชี้ทางต่างเป็นภัย
อำนาจเงินโลกีย์นี้ปัดยาก อกุศลเป็นวิบากที่อาศัย
อยู่ในตัวมั่วในจิตคิดอาลัย อายุขัยไหม้กิเลสเหตุยังมี
เกิดแก่เจ็บตายนั้นของแน่ รู้ไม่ทันเราจะแย่นะครานี้
เกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปในปฐพี คำเหล่านี้ของแท้และแน่นอน
ความขัดแย้งแรงรัดขัดอยู่นี้ ไม่มีดีต่อชาติศาสน์สิงขร
รัฐบาลตามล่าฆ่าตัดตอน กรรมจะย้อนตามกอดตลอดไป
วันนี้บอกว่ามาปรองดอง แต่วันสองฟูเฟื่องเรื่องถึงไหน
ข้าจะปราบไม่เหลือแม้เชื้อไฟ นี่หรือไรปรองดองของรัฐบาล
อีกไม่กี่วันรัฐบาลจะไปแล้ว โอพ่อขวัญแม่แก้วมารับสาน
ผลประโยชน์ถ้อยทีมีช้านาน ส่วนชาวบ้านมองปากเหมือนยักษ์มาร
วันนี้ตุลามาสมานะฉันท์ มาร่วมกันกินเมืองเรื่องจัดสรร
งบประมาณมีอยู่ดูร่วมกัน ท่านเอาพันฉันเอาหมื่นรื่นจะตาย
พอเสียทีเถิดพี่ท่านงานอำนาจ อย่าพาชาติไทยให้ฉิบหาย
ลูกท่านอยู่ หลานท่านเป็นเห็นทักทาย ดีกว่าร้ายทิ้งไว้ให้ลูกดู
เห็นจะกล่าวต่อไปไม่ได้เรื่อง เพราะเริ่มเคืองรูหูมิรู้หาย
เห็นจะต้องยุติท่านหญิงชาย ว่าสุดท้ายเรื่องจริง ๆ ไม่ทิ้งกัน
หากชีวิตคิดลองต้องติดคุก ส่งปลาดุกผัดสะตอก็พอฉัน
อยากให้อิ่มหมีและพีมัน อาหารสำคัญข้าวเหนียวเคี่ยวส้มตำ
ลาละลาในครานี้ เห็นทีต้องลาก่อน
เที่ยวครานี้ไม่แง่งอน จารย์บวรศักดิ์ท่านนำไป
อาจารย์เกรียงศักดิ์ก็บ่ยั่น จารย์สมพงษ์ก็ทันในทุกที่
อาจารย์เสือก็บ่แพ้ทุกกรณี เข้าห้องผิดพี่พี่ไม่โวยวาย
เราสุขใจไม่แน่แพ้คนอื่น จารย์สมพงษ์กินไข่กลางคืนอีกตั้งหลาย
จารย์โฉพี่ติ๋วซื้อกระจกตั้งมากมาย ซื้อฝากใครหนอไม่บอกเรา
พี่ไก่ไปเที่ยวตอนกลางคืน ไปยืนขันที่ร้านเหล้า
กินเท่าไรก็ไม่เมา คนอย่างเราไปรู้เขาทำไมกัน
จารย์สืบพงษ์โล่งใจนะ หากสวมจีวรพระ นึกว่าท่าน
นั่งท้ายรถกดเสียงเพียงไหว้วาน ให้พี่ล้านทำนายคล้ายหมอดู
ไปเที่ยวนี้โชคดีไม่มีหลอก แต่ขอบอกพวกขี่ม้าหน้าตาหู่
เขาให้ขี่ข้าม ตามคันคู ถึงที่ ม้าเคยอยู่กู่ไม่ไป
สิ่งที่กล่าวมานี้มีล้อเลียน โปรดอย่าเอียนคำกลอนก่อนหวั่นไหว
เขียนมานี้เพื่อความจำขำในใจ ครั้งหนึ่งได้ไปจีนถิ่นซินเจียงฯ
พระครูวิเทศพรหมคุณ สสสส.ร.๒
แบบนี้เรียกว่า นิราศซินเจียง แล้วนะครับพระคุณเจ้า นมัสการครับ