ความทุกข์ คือเมล็ดพันธุ์ของความสุข ความทุกข์คือเมล็ดพันธุ์ของความสำเร็จ ความทุกข์คือเมล็ดพันธุ์ของสิ่งดีงามชั้นเลิศในชีวิตของเรา
วันนี้ก็เป็นอีกวัน ที่นั่งดูสายฝนโปรยปราย เหมือนโดนจำกัดให้อยู่ในบ้าน หลายคนที่เขาเดือดร้อนเพราะน้ำท่วมบ้าน สวนยางพาราและสวนผลไม้ ล่มสลาย คิดว่าหลังจากวันที่ฝนหยุดตก พวกเขาจะมีชีวิตอยู่อย่างไร บางคนเขามีชีวิตอีกไม่กี่ปี ต้องให้เขาเริ่มต้นใหม่อีกหรือ ลูกหลานต้องทนทุกข์ยากไปอีกหลายปี ทำไมธรรมชาติจึงลงโทษแบบนี้
เมื่อประสบกับความทุกข์หลากหลายรูปแบบ จนนั่งนิ่งๆไม่ได้ ไปหยิบหนังสือของ ท่าน ว.วชิรเมธีมาอ่าน เล่มนี้เคยอ่านแล้วความทุกข์หาย ทำให้หลับสบาย จึงเปิดอ่านอีกครั้ง ผู้เขียนเป็นคนชอบอ่าน แต่ทุกครั้งที่อ่านก็ชอบบันทึกตอนที่สำคัญและประทับใจ มันคงเคยชินมาตั้งแต่ตอนสมัยเรียนหนังสือ ครั้งนี้ก็เหมือนกันเมื่ออ่านจึงขอเขียนบันทึกไว้ที่หน้านี้ ไม่ใช่การคัดลอกผลงานของใคร แต่เขียนเพราะต้องการเผยแพร่ การเผยแพร่ธรรมะถือว่าได้บุญ คนอ่านธรรมะก็ถือว่าเป็นคนมีบุญ ดังนั้นเรามาร่วมบุญด้วยกันนะครับ
ความทุกข์คือเมล็ดพันธุ์ของความสำเร็จ
ความทุกข์ คือเมล็ดพันธุ์ของความสุข ความทุกข์คือเมล็ดพันธุ์ของความสำเร็จ ความทุกข์คือเมล็ดพันธุ์ของสิ่งดีงามชั้นเลิศในชีวิตของเรา ด้วยเหตุที่ความทุกข์มีคุณูปการอย่างนี้ พระพุทธเจ้าจึงทรงแสดงอริยสัจ ๔
พระองค์ตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย อริยสัจนี้มี ๔ ประการ คือ ทุกขัง อริยสัจจัง ความทุกข์คือสัจจะอันประเสริฐ
ความทุกข์อันประเสริฐ เวลาที่เรามีความทุกข์ เคยรู้สึกไหมว่าความทุกข์มันประเสริฐ เวลาทุกข์เป็นอย่างไร เข็ดจนตาย เวลาทุกข์แล้วอยากกลับไปทุกข์ไหม เคยเสียน้ำตาให้กับความทุกข์ไหม เวลาเราทุกข์จนร้องไห้ เรื่องที่เราทำให้เราทุกข์มักจะจดจำไว้ แล้วไม่อยากกลับไปทุกข์อีก
ถ้าทุกข์ธรรมดาก็ถือว่าเป็นครูประถม ถ้าทุกข์หนักๆก็ครูมัธยม แต่ถ้าทุกข์หนักจนถึงน้ำตาเล็ดก็ถือว่าเป็นครูระดับมหาวิทยาลัย หากทุกข์จนอยากฆ่าตัวตายนับว่าท่านศาสตราจารย์มาเอง
เคยทุกข์ระดับนี้ไหม
ฉะนั้นในพุทธศาสนา ความทุกข์คือประตูไปสู่ความสุข ความทุกข์อยู่ที่ไหนความสุขอยู่ที่นั่น พระพุทธองค์จึงตรัสว่า ทุกขัง อริยสัจจัง ความทุกข์นี้มันช่างประเสริฐจริงๆ วิเศษจริงๆ ความทุกข์เป็นแบบนี้ ฉะนั้นเวลาที่เรามีความทุกข์ ให้นึกว่ามีส้มอยู่ในมือผลหนึ่ง เมื่อปอกเปลีอกแล้ว ก็จะเจอเนื้อส้มแสนอร่อยรออยู่ข้างใน
พระพุทธองค์ตรัสเอาไว้ว่า บางครั้งศัตรูก็มาในร่างของมิตร และบางครั้งมิตรก็มาในร่างศัตรู ความทุกข์ก็เช่นเดียวกัน จะต้องอาศัยคนที่ตามีแววเท่านั้น จึงจะแสวงหาประโยชน์จากความทุกข์ได้ ถ้าคนที่ตาไม่มีแวว เวลามีความทุกข์ จะทุกข์หนักขึ้น แถ้คนที่ตามีแววเวลาที่ทุกข์ขึ้นมา ทุกข์เปลี่ยนเป็นธรรม ความทุกข์เปลี่ยนเป็นความสุข ฝึกมองให้ได้อย่างนี้แล้วจะเห็นได้ว่า ความทุกข์นั้นแสนประเสริฐ
สาธุ สาธุ สาธุ

อ้างอิง : หนังสือความทุกข์มาโปรด ความสุขโปรยปราย ว. วชิรเมธี
ขอบคุณ : ภาพในเนต Google
ดีเยี่ยมเลยครับบันทึกนี้ เรียนรู้ทุกข์คือเรียนรู้ชีวิตของเราเอง จริงๆครับ
ความทุกข์ที่สุดคือทุกข์จากความคิด เปลี่ยนวิธีคิดไม่ได้ ความทุกข์ก็ยังคงไม่เปลี่ยน สู้กับความคิดนี่ยากจังเลยนะคะ
มาอ่านธรรมะดี ๆ ครับ
หากเรามีสติ ยิ่งทุกข์มากเท่าไร เรายิ่งรู้จักตัวตนของเรา (ประสบการณ์ส่วนตัว)
บันทึกนี้ดีมากๆเลยครับ ^^
ขอบคุณนะคะสำหรับเรื่องราวดีๆ
โปรดช่วยชี้แนะสมาชิกใหม่ด้วย
ยังหาทางดับทุกข์ไม่เจอ
คงใช้แต่กาลเวลาให้เยียวยารักษา
ขอบคุณครับ
รีบเขียนบันทึกนะครับจะแวะไปเยี่ยม