ก่อนอื่นต้องสวัสดีทุกคนนะค่ะ เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา ขอแนะนำตัวก่อนละกัน ดิฉันชื่อ วราภรณ์ หรือชื่อเล่น ฟ่างค่ะ เคยเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งใน กทม ประมาณเทอมนึง หลังจากนั้นฉันก้อได้ลาออกเนื่องปัญหาทางด้านสุขภาพเพราะตอนนี้ดิฉันเรียนและทำงานอยู่ด้วย จากประสบการณ์การเป็นครูมันทำให้ฉันสะท้อนถึงความรู้สึกของครู
กว่าจะมาเป็นครู กว่าจะมาสอนคน มันไม่ง่ายเลยทีเดียว สำหรับเพื่อนครูคนอื่นๆทีทำงานมานานแล้ว ฉันขอนับถือเลยจริงๆ ว่าเก่งมากๆ เพราะอาชีพนี้เป็นอาชีพที่เหนื่อยและต้องทุ่มสุดๆ เวลางานไม่มีการหยุดพัก งานของเราไม่ได้จบวันต่อวัน มันตามกลับมาบ้านด้วย สำหรับครูใหม่ๆคนอื่นๆคงจะรู้สึกแบบเดียวกับฉัน รู้สึกท้อ และเหนื่อย ฉันเคยผ่านจุดนั้นมาแล้วแล้วฉันก้อผ่านมันไปไม่ได้ กฎระเบียบและข้อบังคับที่มันมากจนเกินไป มันทำให้ฉันเครียด การทำงานนั้นมันทำให้ฉันกดดันตัวเอง เครียด นอนไม่หลับ ถึงหลับก้อจะหลับไม่สนิท มันเป็นแบบนั้นมาตลอด ฉันไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นเพราะอะไร ผลสุดท้าย สุขภาพฉันก้อแย่ลงเรื่อยๆ จากหน้าใสก้อเป็นสิว จากร่างกายแข็งแรงก้อป่วย ขี้โรคก้อว่างั้นได้ เพื่อนๆที่เรียนมหาลัยด้วยกันเจอฉันก้องงกับสภาพร่างกายของฉัน ฉันโทรมกว่าเดิมมากๆ ตอนแรกๆก้อรับสภาพตัวไม่ค่อยได้ แต่ตอนนี้ก้อโอเคดีแล้ว
จากประสบการณ์ที่ผ่านมาตรงนั้นคุณก้อคงคิดว่าฉันมีอคติที่ไม่ดีต่ออาชีพนี้แน่ๆจริงไหม งั้นขอตอบตรงๆเลยว่าไม่ ฉันกลับมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเวลาอยู่หน้าชั้นเรียน เวลาได้สอนเด็กแล้วเด็กตอบคำถามถูก ได้ยินเสียงเด็กหัวเราะสนุกสานานเวลาที่เราสอน มันทำให้ฉันคิดย้อนไปว่า รู้สึกหายเหนื่อย กับการเตรียมงาน เตรียมสอน ที่จะมาสอนพวกเค้า ฉันรักโรงเรียนนี้ รักเด็กนักเรียน รักเพื่อนครู รักอาจารย์ใหญ่ เพราะทุกคนดีกับฉันมากๆ โดยเฉพาะอาจารย์ใหญ่ เค้าเป็นคนเจ้าระเบียบ อารมณ์ร้อน พูดจาตรงไปตรงมา ทำให้ครูคนอื่นๆในโรงเรียนกลัวตามๆกัน แต่ฉันไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นเลย เค้าดีกับฉันมากๆ ฉันรู้สึกได้ว่าเค้าเอ็นดูเป็นพิเศษ พูดแล้ว ก้อเสียดายไม่น่าลาออกเลยบางทีอาจจะเป็นเพราะสุขภาพที่แย่นเกินไป เลยทำให้ตัดสินอะไรไปแบบไม่ทันคิด เพราะอารมณ์วูบหนึ่ง แต่อย่างน้อย มันก้อทำให้ฉันได้ค้นพบว่า อาชีพนี้ มันใช่แล้วสำหรับฉัน
แล้วคุณล่ะ คิดยังไงกับอาชีพครู?? ^^
