ได้ไปกราบเสียที พระมหาเจดีย์ชเวดากอง พระธาตุประจำปีเกิดปีมะเมีย


มาถึงที่นี่....ไกด์ไม่ถามเลยว่า มีใครจะเดินขึ้นบ้าง เพราะคิดว่า คงน่าจะหมดแรงเพราะเดินตามฟังคำอธิบายของไกด์ 1 รอบก็ประมาณ 1 กิโลเมตรแล้ว


ไกด์จัดการเรื่องการเข้าชมให้เรา จ่ายค่าเข้าชมคนละประมาณ 150 บาท ทั้งค่าลิฟท์และค่าเข้าชม และค่าฝากรองเท้่า



หลังจากที่เดินผ่านสะพานเข้ามายังพระเจดีย์ เมื่อทุกคนก้าวเท้ามาถึงบริเวณเจดีย์ เหมือนหนึ่งว่า ทุกคนถูกตรึงไว้ด้วยความงามอันยิ่งใหญ่ ภาพเจดีย์ทองเหลืองอร่าม สะกดทุกคนให้ตะลึงแหงนมอง
 
ความจริงแล้วไม่น่าต้องเดินตามไกด์ เพราะจำอะไรที่ไกด์บอกไม่ได้เลย หลังจากที่ไกด์พาเดินครบ หนึ่งรอบ ดูประกายเพชรที่ยอดพระมหาเจดีย์กันแล้ว ต่างคนก็ต่างแยกกัน ป้าแดงและอีกสองสามคน พากันเดินเวียนเทียนอีก 3 รอบ เป็นอันว่า เดินประมาณ 4 กิโลเมตร แล้วยังเดินมาสรงน้ำพระประจำวันเกิดกันอีกรอบ และเดินหาปฏิทินและวัตถุมงคลกันอีก แต่ไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลย 



 ความงามความยิ่งใหญ่ ความอลังการไม่ได้ทำให้รู้สึกอิดโรยเลย มีเพียงแต่อากาศที่ร้อน จนตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อ


ชเวดากอง ช่างงดงามเหลือเกิน จะมีโอกาสและวาสนากลับมาชื่นชมให้นานๆ หรือเปล่า ได้แต่ค
รุ่นคิดและภาวนาไปมา

นั่งสมาธิอยู่บริเวณ ลานบุเรงนองไม่นาน ก็จวนได้เวลานัด ต้องเดินกลับไปที่จุดนัดหมาย กล้องคู่ใจก็ถ่ายได้บ้่างไม่ได้บ้าง แม้จะอธิษฐานเพียงใด
แต่..เอาเถอะ หากมีโอกาส ต้องกลับมาอีกครั้ง ชเวดากอง