เราเดินจับกล่มกันไปเรื่อย ผ่านจตุรัสศิลปิน

เสาหินโอบีลิสค์ในโรม-4

โสภณ  เปียสนิท

..........................................

 

                      เราเดินจับกลุ่มกันไปเรื่อย ผ่านจตุรัสศิลปิน เหตุที่เรียกว่าจัตุรัสศิลปินเพราะมีศิลปินจำนวนมากนำผลงานมาอวดชมยลโฉมกันบนลานกว้างใหญ่ มีร้านค้า มีร้านขายหนังสือ มีร้านขายอาหาร ร้านน้ำดื่ม มีการขายภาพวาด มีการรับจ้างวาดภาพเหมือนจริง ผมยืนดูศิลปินคนหนึ่งวาดภาพเหมือนให้นักท่องเทียวคนหนึ่งด้วยความสนใจ ทั้งสองคนทำงานของตนโดยไม่มีคำพูดจา ศิลปินผู้วาด กำลังสนใจของอย่างเต็มที่ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายอย่างเคยชิน ผู้ว่าจ้างทำหน้าที่เป็นนางแบบด้วยการนั่งนิ่งอย่างอดทน เห็นแต่ดวงตาสองข้างเท่านั้นทำหน้าที่กระพริบตามจังหวะเวลาอันควร

 

                    ผมซื้อหนังสือเกี่ยวกับกรุงโรมได้หนึ่งเล่มเพื่อเก็บไว้เป็นองค์ความรู้ เรามายืนบ้างนั่งบ้างตามกลุ่มย่อย บางคนสนใจดูการวาดภาพ บางคนสนใจงานศิลปะด้านอื่น ๆ เพื่อรอเพื่อน นักขายเร่เข้ามาใกล้ แสดงผ้าพันคอราคาไม่แพงและต่อราคาได้ นักเจรจาต่อรองต่างทำหน้าที่ของตนอย่างสนุกสนาน ผมเองอดใจไม่ไหว ซื้อมาอีกสองผืน ผืนละราว ๆ 1 เหรียญยูโร

 

                   มีภาพแกะสลักขนาดใหญ่รูปร่างแปลกตา อยู่กลางวงเวียนเส้นผ่าศูนย์กลางราวสี่วา ไกด์อธิบายว่า ภาพแกะสลักนี้เป็นตัวแทนของทวีปทั้ง 4 แห่ง รูปมหาสมุทร สิงโต และต้นปาล์มหมายถึงทวีปอาฟริกา มังกรอ้าปากโผนทะยานเหมือนมีชีวิตหมายถึงทวีปเอเชีย ปลากระโห้ตัวใหญ่รูปทรงงดงามหมายถึงทวีปยุโรป ส่วนต้นตะบองเพชร หมายถึงทวีปอเมริกา

 

                วิเคราะห์ดูแล้วรู้สึกแปลกใจว่า ไฉนต้นตะบองเพชรจึงเป็นสัญลักษณ์ของทวีปอเมริกา นึกถึงต้นตะบองเพชรแล้ว ผมกลับนึกถึงแอฟริกามากกว่าว่าจะถามมัคคุเทศก์ แกก็รีบหันหลังเดินจ้ำอ้าวไปข้างหน้าเสียแล้ว ว่าจะเดินตามแต่ก็ยังห่วงว่ายังเดินดูอนุสรณ์สถานแห่งนี้ยังไม่ทั่ว