ภาษาไทยหัวใจของทุกวิชา
ภาษาไทยเป็นภาษาที่งดงาม ขอนำบทประพันธ์ของครูประยอม  ซองทอง ศิลปินแห่งชาติ มากล่าวอ้างดังนี้
           ภาษาไทยปรากฎงดงามนัก     นักภาษาประจักษ์เป็นสักขี
หนึ่งมีความเป็นภาษาดนตรี                 อาจเลียนเสียงในโลกนี้ทุกลีลา
ทั้งเสียงคนเสียงสัตว์เสียงธรรมชาติ     ทั้งสามารถเลียนเสียงทุกภาษา
สองอักษรไทยนี้มีนานมา                    ปิ่นราชารามคำแหงทรงแต่งไว้
ทั่วโลกานี้มีกว่าสามพันภาษา              แต่มีเพียงอักษรานับร้อยได้
หนึ่งในนั้นคือักษรของชาติไทย            เราจึงควรภูมิใจภาษาตน
สามไทยมีตัวเลขเป็นเอกลักษณ์           ตัวเลขไทยส่งเสริมศักดิ์อนุสนธิ์
มีรูปร่างงดงามทุกยามยล                  ไทยทุกคนควรเขียนใช้เลขไทยงาม
สี่คำไทยเป็นภาษาคกโดด                   บอกตระกูลความช่วงโชตชาติสยาม
แต่เปิดรับต่างภาษามาเสริมความ         ภาษาไทยจึงวาววามตามโลกทัน
ห้าไทยมีฉันทลักษณ์หลากชนิด           สื่อนิมิตบทกวีหลากสีสัน
ทั้งโคลงฉันท์กาพย์กลอนสุนทรพรรณ  บ่งบอกความเฉิดฉันวัฒนธรรม
หกไทยมีภาษาถิ่นที่หลากหลาย           จึงสามารถอภิปรายหลากหลายส่ำ 
แต่ก็มีภาษากลางงดงามล้ำ                ที่บอกย้ำความกลมเกลียวหนึ่งเดียวกัน
เจ็ดภาษากวีไทยพิไลยิ่ง                    ทำนองได้เพราะพริ้งสุดเฉิดฉัน
ร้องลำนำนานาสารพัน                      เพียงสุคันธมาลินประทิ่นพราย
แปดภาษานี้มีคำพ้อง                        เขียนอย่างหนึ่งอ่านได้สองกรองความหมาย
เขียนต่างกันต้องอ่านเสียงพ้องต้องอธิบาย  มากความหมายฉายเฉิดเพริศพรายนัก 
นี่คือความงดงามสยามพากษ์           แตกต่างจากหลากภาษาน่าตระหนัก
เพราะภาษาไทยมีอัฉริยลักษณ์         พึงประจักษ์ความงดงามภาษาไทย     
      ครูทุกคน (ไม่เฉพาะครูภาษาไทย) ควรตระหนักว่าภาษาไทยเป็นหัวใจของทุกวิชาเพราะไม่ว่าวิชาอะไรทั้งครุและนักเรียนต้องใช้ภาษาไทยในการเขียนตอบคำถาม อธิบายความ แสดงภูมิรู้ของตน หากไม่สามารถเขียนได้ ก็ไม่อาจประเมินผลได้  หรือเขียนภาษาผิด ๆ การสื่อความก็ผิด