ชีวิตเลือกไม่ได้...แต่สามารถเลือกทำสิ่งดีดีเพื่อชีวิตได้

   เมื่อสัปดาห์สุดท้ายของเดือนตุลาคม ได้ให้ความร่วมมือกับ กศน.อำเภอพระนครศรีอยุธยา เป็นกรรมการประเมินแฟ้มมวลประสบการณ์และสัมภาษณ์ผู้เทียบระดับการศึกษา ด้านการพัฒนาคุณภาพชีวิตจึงมีโอกาสได้เรียนรู้แนวทางการดำเนินงานเทียบระดับ การทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงานต่างสถานศึกษา และวิถีชีวิตของบุคคลหลายชีวิตและหลายอาชีพ

       จากการได้อ่านประวัติของผู้เข้ารับการประเมินทุกคนอย่างละเอียด ทำให้คิดไปว่าชีวิตตจริงนี่ยิ่งกว่าละครที่เราชมกันอยู่ทุกวันนี้เสียอีก บางชีวิตโชคดีราบรื่นตลอด บางชีวิตช่วงต้นแสนลำบากแต่เพราะมานะอดทนบั้นปลายจึงสุขสบาย แต่บางชีวิตโชคร้ายรันทดเหลือเกิน บางรายขณะตอบข้อซักถามสะเทือนใจถึงกับร้องไห้ ทำเอาครูแหม่มเองไม่กล้าสบตา (กลัวนำไหลออกตาตาม) แต่ถึงแม้จะสงสารเพียงใด ผลการประเมินก็ต้องเป็นไปตามเกณฑ์

         ขอหยิบยกหนึ่งชีวิตที่น่าสงสารมาเล่าสู่กันฟัง (มิได้ต้องการให้เสื่อมเสีย แต่ต้องการให้เป็นกำลังใจสำหรับบคนที่กำลังท้อจะได้ไม่ถอยนะคะ) "ผู้เข้ารับการประเมินรายหนึ่งเป็นเด็กสาว เธอบอกว่าพ่อเสียชีวิตนานแล้ว พี่ๆ แยกย้ายไปมีครอบครัวกันหมด เธออยู่กับแม่และน้องชาย ฐานะยากจนจึงต้องไปเป็นแค็ดดี้ที่สนามกอล์ฟแห่งหนึ่ง เพื่อหาเงินเลี้ยงครอบครัวและเป็นค่าเล่าเรียนสำหรับตนเองและน้องชาย ต่อมาแม่ไปอยู่กับสามีใหม่ทิ้งเธอและน้องให้อยู่กันตามลำพัง เธอเสียใจมาก เมื่อเรียนจบมัธยมศึกษาตอนต้นไม่มีโอกาสได้เรียนต่อ แต่เธอก็ตั้งใจทำงานเพื่อส่งเสียให้น้องได้เรียนปัจจุบันสามีใหม่ของแม่ได้เสียชีวิตและแม่กลับมาอยู่ด้วยกัน เธอบอกว่าแม้จะมีภาระเพิ่มขึ้นแต่เธอก็ดีใจที่สุดที่แม่กลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม และจะดูแลแม่และน้องให้ดีที่สุด