น้ำท่วม หาดใหญ่ 2010
น้ำใจคนท่วมเกินคาด
วันที่ 1 พ.ย. 2553 ผมเข้าร่วมประชุมที่ โรงแรมไดมอนด์พลาซ่า ใจกลางเมืองหาดใหญ่
เวลา ประมาณ 17.30 น. ช่วงเย็น ออกจากโรงแรมไปซื้อ อาหารแห้ง ไปที่เซเว่น บนแผงขายขนมปังเกลี้ยง ขายหมด ผมเลือกได้ FF ซอง พร้อมกับซื้อน้ำเตรียมรับมือน้ำท่วม
เดินออกมาจากเซเว่น ซื้อ กุ้งชุบแป้งทอด + ข้าวเหนียว + น้ำจิ้ม = กินได้สามมื้อ
มื้อที่ 1 เช้าวันที่ 2 /11/53
มื้อที่ 2 ตอน 1 ทุ่ม
มื้อที่ 3 เช้าวันที่ 3/11/53
เราอยู่กันท่ามกลางความมืด ไฟฟ้าดับ วันที่ 2 ทางโรงแรมแจกเทียนให้ เราอยู่ท่ามกลางแสงเทียน เมื้อทางโรงแรมเปิดไฟฟ้าสำรอง สิ่งแรกที่เราต้องทำ คือ ชาทแบตโทรศัพท์ให้เต็ม
เอาโทรศัพท์ ถ่ายรูป เก็บภาพเหตุการณ์
วันที่ 3 /11/53 เราลุยน้ำออกมา ครึ่งทาง แล้วเจอกับรถยนต์ ผมกับเพื่อน ขึ้นรถยนต์ 6 ล้อ ไปลงที่ หน้า ม.อ. หาดใหญ่ แล้วไปแวะหาอาหารที่โลตัส
ผมและเพื่อนๆ ที่ไปอบรม งาน 18 แฟ้ม สนย.(สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ ) ร่วม สปสช. จัด วันนั้น เราต่างก็หมดเรี่ยวแรง นั่งพักเอาแรงกันที่ประตูด้านในของโลตัส พร้อมรอรถจาก สสจ. นราธิวาสมารับ
เวลา ประมาณ 16.00 น. รถ 6 จาก สสจง นราธิวาสมารับที่หน้า โลตัส
เราเดินทางกลับ ผ่านเส้นทางที่น้ำเชี่ยวแรง บางเส้นทางไปไม่ได้ ต้องเลี่ยงใช้เส้นทางในหมู่บ้าน
เราเดินทางกลับด้วย รถ 6 ล้อ อย่างทุลักทุเล ถึงปัตตานี เราเปลี่ยนรถ ขึ้นรถตู้ของ สสจ.นราธิวาส ถึง อำเภอยี่งอ แบแว สาธารณสุออำเภอรือเสาะ พร้อมกับน้องฮัซซัน ออกมารับน้องๆ ด้วยตนเอง เราเดินทางถึงบ้านเวลา 21.30 น.
....................มีเวลา..อยากจะเขียน แผนรับมือ เตรียมพร้อม ก่อนน้ำท่วม................
กลับมาได้ติดตามข่าว เช่น ....youtube ....
เคยไปหาดใหญ่มาแล้ว ครั้งหนึ่งไปตลาดกิมหยง ยังไปนข้าวหมูแดง ตรงทางไปตลาดกิมหยงเลยค่ะ
ผ่านมาหลายเดือนแล้ว แต่บังเอิญมาอ่านเจอ จะมาบอกว่าเราเกือบได้ร่วมชะตาเดียวกัน
เราจัดประชุมที่ รร.โอเชี่ยน ตรงกันข้ามกับไดมอนด์
อาจจะบังเอิญที่มีเรื่องราวต้องออกมาจากโรงแรมมาทำธุระก่อนเที่ยง
เลยได้เห็นว่าน้ำด้านนอกเมืองมากเพียงไหน
จึงรีบกลับมาที่โรงแรมเพื่อสั่งหยุด จัดการให้ผู้เข้าประชุม วิทยากรออกจากโรงแรมโดยด่วน
โรงแรมเราอยู่ตรงกันข้ามกัน เลยได้รู้จากป้ายว่าไดมอนด์ก็มีประชุม
กลับมาที่บ้านแล้วยังคิดกังวล ถึงโรงแรมไดมอนด์ว่าผู้เข้าประชุมจะเป็นยังไงบ้างหนอ
....คิดอยู่ว่า....เราอยู่ โรงแรม ไฟฟ้ ติดบ้างไม่ติดบ้าง ....แต่อดคิดถึง คนอีกหลายๆๆๆ คนที่เค้า ต้องเสี่ยงกับแรงน้ำที่ ท่วมบ้าน ท่วมสิ่งของ กว่า จะฟื้นตัว ก้อ................
อีกหลายปี เลยที่เดียว