ทั้งโรคซ้ำ กรรมซัดวิบัตเป็น มิเเลเห็นที่ซึ่งจะพึ่งพา. . .

 

 

เมื่อคืนเวลาตี 2.40

 

 

ผมสะดุ้งตื่นสุดแรงเวี่ยง โอ้ย ... !!

เจ็บจี้ดๆ ที่ต้นแขน ผมสะบัดผ้าห่ม ไปให้พ้นตัว มือควานหาไฟเปิดดูต้นแขนตัวเองว่าโดนอะไรนะ ?  แล้วปรากฏรอยแดง ๒ จุด แต่ผมปวดสุดใจเลยล่ะตอนนี้...

 

 

ผมรู้แล้วล่ะว่าคงมีสัตว์ไม่พึงประสงค์แอบเข้ามาในที่นอนผมแล้วล่ะ ! ผมพยายามค้นหาต้นต่อของความเจ็บปวด แล้วก็พบตะขาบตัวยาวประมาณ ๑ คืบ ผมว่ามันตัวใหญ่มาก ขนแขนลุกสุดๆ เกาะอยู่ที่มุ้ง (ผมนอนกางมุ้งล่ะครับ) ผมคว้าหนังสือใกล้ตัว ๒ เล่ม ตบมันทันทีไม่มียั้งคิด แต่มันไม่ตายหรอกครับ ผมจับมันใส่ในหนังสือเรียนเล่มหนาๆ แล้วก็เอาอีกหลายๆ เล่มทับมันเอาไว้...

 

 

เป็นเรื่องที่ผมคาดไม่ถึงจริงๆ ทั้งๆ ที่ผมตื่นนอนมาเมื่อวานก็เจอที่พรมเช็ดเท้าหน้าห้อง  ตัวขนาดเดียวกันเลย เมื่อคืนนี้ก่อนนอนผมก็กันมุ้งเรียบร้อยคิดว่าคงไม่มีอะไรแล้วล่ะ  แต่ก็ต้องโดนกัดจนได้. . .ผมปวดแขนมากจนนอนต่ออีกไม่ได้จนถึงเช้า  แถมวันนี้ก็ปวดแขนมาก  เหมือนกล้ามใหญ่ขึ้นต้องเยอะ เพราะมันบวม ทรมานสุดๆ ทั้งที่ก็กินยาแก้ปวดแก้อักเสบตั้งแต่เมื่อคืน คงเป็นกรรมของผมมั้ง...

 

ยังไงก็ต้องระวังเองล่ะ  แต่คืนนี้ผมเตรียมพร้อมแล้วล่ะครับ กางเต็นนอนในห้องซะเลย จะได้อุ่นด้วย  . . .

 

ปล. ฝากความห่วงใยไปถึงคนที่บ้านน้ำท่วม หรือนอนชั้นล่างของบ้าน ก็ระวังสัตว์แบบนี้ไว้ด้วยนะครับ เคราะห์ยังดีสำหรับผมที่ยังไม่นอนกอดงู ฮ่าๆๆ ผมเอาภาพดาลี่ แมวที่ผมเลี้ยงไว้ กับตะขาบวายร้ายที่กัดผมมาฝากกันล่ะครับ . . .