เราได้รับความอนุเคราะห์จากหน่วยงานของท่านแม่ทัพภาคที่ 2 และความช่วยเหลือจากท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลค่ายสุรนารีเป็นอย่างดี ในการเอื้อเฟื้อสถานที่ห้องผ่าตัดโดยให้ทีมโรงพยาบาลมหาราชไปใช้ได้ในช่วงนอกเวลาราชการ

                      มา update ข่าว ความก้าวหน้าของเรานะ.. ถ้าใครได้อ่านบันทึกของเรือไททานิคมหาราช.. เราทิ้งท้ายเรื่องเรียกประชุมด่วนไว้.. อยากจะรายงานวันต่อวันเหมือนกันแต่ต้องอยู่เวร ต่อเนื่องถึง 2 วัน และมีการขัดข้องทางการสื่อสารเข้า net ที่ร.พ.ไม่ได้  แหม..ใจแทบขาดเหมือนกันนะ..เพราะเป็นหนึ่งในพวกเสพติดโลกแห่งการเรียนรู้ที่ไร้ขีดจำกัด ม๊าก มาก (แบบว่าคล้ายๆ จะมีอาการ hypointernetcemia หน่ะ... 5555 )

                      เรื่องมีอยู่ว่า(20/10/53) มีการประชุมร่วมของทีมศัลยแพทย์  วิสัญญีและที่มผ่าตัด ในการมองหาสถานที่ในการให้บริการผู้ป่วยผ่าตัด (ให้ได้..) แบบว่าสงสารคนป่วยไง ย้ายหนีน้ำกันไปแบบทุลักทุเล.. อู้ย.. ทนอยู่อย่างงี้ไม่ไหวแล้ว เราเลยพยายามแสวงหา..และได้ข้อเสนอว่าเราอาจจะไป โรงพยาบาลเอกชน หรือไปโรงพยาบาล(ลูก )ในเครือข่ายของเรา โรงพยาบาลแม่และเด็กไง ดูแล้วน่าจะดีนะ .. ประชุมกันเสร็จก็ไปสำรวจพื้นที่กันเถอะเรา เย้เย้.. จะมีงานทำแล้ว.. ลุยเลย

                      เราก็เป็นหนึ่งในทีมสำรวจนะ..ไปดูงานดมยาของเราเองหล่ะว่า..บ้านเค้ามีอะไรมั่งแล้วเราจะต้องเตรียมไรไปมั่ง.. พอไปถึงโรงพยาบาลแม่และเด็กนะ.. เจอพี่แหม่มพยาบาลดมยารุ่นเดียวกัน เธอให้การต้อนรับเป็นอย่างดี และยินดีให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ แหม.. ซาบซึ้งใจจริงๆ งี้ดิ.. คนไทยหัวใจเดียวกัน 

                      กลับมาประชุมสรุปความเป็นไปได้จากการสำรวจ พบว่าสิ่งของและอุปกรณ์ที่เราต้องเตรียมไปที่โรงบาลนั้น..ประมาณ 5 รถบรรทุก หว้า.. จะไหวมั้ยเนี่ย..ดังนั้นเราจึงเริ่มมองหาแหล่งอื่นๆต่อไป แล้วถ้าเป็นโรงบาลเอกชนหล่ะ.. ได้ป่าว.. แล้วค่าใช้จ่ายหล่ะเป็นอย่างไร ต้องมีคำตอบและรายละเอียดให้พร้อมเพราะพรุ่งนี้ พวกเราจะต้องไปชี้แจงกับผู้บริหารว่าเราจะเลือกที่ใด เพราะเหตุใด  แต่ตัวเราเองเล็งเห็นศักยภาพของโรงพยาบาลค่ายสุรนารีเป็นอย่างมาก ว่าสามารถ ตอบโจทย์เราได้แน่นอน  .. และก็เป็นคำตอบสุดท้ายจริงๆ (เบื้องหลังการถ่ายทำของคำตอบสุดท้าย เป็นการปิดทองหลังพระจริงๆ)   --ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ในทุกๆ ความพยายามของเรา ---

                       เมื่อคืนเราอยู่เวร .. พอเช้า(21/ 10/ 53) เราก็เดินดูบรรยากาศตอนเช้าและเก็บภาพเอามาฝากกัน

 

                         ตึกทันตกรรม                                           หน้าตึกฉุกเฉิน

                   แหม.. สงสารคุณหมอมั้ย..เนี่ย..ไม่รู้นะว่าคุณหมอรอต่อคิวอะป่าว..เอ่ย??

 

               มื้อเช้าของผู้เสียสละ                               มูลนิธิราชประชานุเคราะห์

 

                         โรงครัวสัญจร                                 โรงครัวกลางน้ำ

 

                 ประตูหลังโรงบาลด้านใน                    ประตูหลังโรงบาลด้านนอก

                       ช่วงสายๆ มีการประชุมทีมผู้บริหารในส่วนต่างๆ แฮะๆ .. เราไม่ใช่แต่อยากรู้นี่หนา ว่าไง.. ก็เป็นว่าพวกเราแจ้งที่ประชุมว่าห้องผ่าตัดจะย้ายไปให้บริการที่รพ.ค่ายสุรนารีนะ.. และพวกเรา ( ทีมศัลยแพทย์ วิสัญญี ทีมผ่าตัดและหอผู้ป่วย) .. ก็เตรียมตัวไปขอพบ พล.ต.ธีรยุทธ ศศิประภา ผอ.รพ.ค่ายสุรนารี กันดีกว่าเรา เพื่อเตรียมสำรวจสถานที่.. เอ้า..สลายตัวได้

                       ระยะเวลาในการเดินทางไปถึงร.พ. ค่ายสุรนารี นานมากใช้เวลากว่า 1 ชม. เพราะกว่าจะไปต่อรถตู้ร.พ.ทางจุดโรงแรมพีกาซัสได้ 

  

            (ฮู้.. ชาวบ้านรอบโรงบาลฝั่งนี้น้ำท่วมอย่างหนักเลย น่าสงสารสุดๆเลย)

(ที่อื่นๆมีรายงานว่าเห็นจอเข้ใช่ม๊ะ ..แต่ว่าโรงบาลเราหน่ะเห็นเต่ายักษ์เด่.. น่ากลัวมากมากเลย.. พอเราเรียกทุกคนในรถดูนะฮือฮากันใหญ่เลย ไหนไหนไหนไหน  นั่นไงมันกะลังสั่งข้าวมันไก่อยู่ ..5555555  --พวกหมอ พยาบาลนี่..อยากรู้อยากเห็นจริงๆเลย--)

 

                    (รถทำกับข้าวเคลื่อนที่ (kitchen mobile)  เค้าเรียกกันแบบนี้อะป่าว ??)

                      

 

   พอขึ้นรถตู้ผ่านทางตลาดสุรนคร ก็พบว่า โคราชเรามีตลาดน้ำกลางถนนด้วย มีผักผลไม้หลากหลาย มากมายไม้แพ้ตลาดน้ำที่อื่นๆเลย .. อย่างงี้สงสัย ทางจังหวัดจะต้องส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวแนวใหม่ หรือป่าวเนี่ย.. (แบบว่าคาดว่าน้ำจะท่วมทุกปีไง )

                       ถึงร.พ. ค่ายสุรนารี ขอเข้าพบ ผอ.รพ.ค่ายสุรนารีและชี้แจงวัตถุประสงค์ ท่านให้ความอนุเคราะห์ ในการให้ใช้ห้องผ่าตัดจำนวน 2 ห้อง ในช่วงนอกเวลาราชการ และ ยกหอผู้ป่วยให้ 1 หอผู้ป่วย ที่มีจำนวน 20 เตียงและสามารถเพิ่มเตียงได้มากถึง 30 กว่าเตียง  (เกินความคาดหมายจริงๆ)  ส่วนผู้ป่วยเราจะย้ายมาเตรียมผ่าตัดเย็นนี้  (โดยการบริหารจัดการของตัวแทนของฝ่ายการพยาบาลผ่านโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว ) เราได้ทีมพยาบาลหอผู้ป่วยในการมาทำงานเวรบ่ายวันนี้ที่ร.พ.ค่ายก่อนเวลาทำงานจริง 2 ชัวโมง ฮู้ย... รวมพลได้พร้อมในบัดดลยังกะจะไปออกรบแหน่ะ... นี่พยาบาลกระทรวงสาสุขนะเนี่ย.. เห็นมั้ยว่าทีมเราสุดยอดเลย

 

    ท่านผอ. รพ.ค่ายสุรนารีและทีมงานสรุปประเด็นการให้ความช่วยเหลือและอนุเคราะห์

 

        ท่านผอ. รพ.ค่ายสุรนารีกับทีมเฉพาะกิจ          เตรียมออกสำรวจสถานที่

 

         วางแผนการทำงานตรงนี้เลยเหรอ        กลับมามหาราชเพื่อชี้แจงให้ผู้บริหารรับทราบ

                   ย้อนกลับมาที่มหาราชเพื่อประชุมและจัดอัตรากำลังของวิสัญญีในการไปขึ้นปฏิบัติงานนอกบ้าน เชื่อมั้ย.. มีแต่คนเสียสละหน่ะ ซึ้งใจจริงๆเลย  

 

(แอบแซว---มีแต่คนเสียสละให้คนอื่นไปก่อน แหม.. ช่างมีน้ำใจดีแท้ ประเสริฐ สุดๆ ...5555 พูดเล่นจ้า .. เวลานี้ทุกคนต้องช่วยกันคราบบบบ)

                    เมื่อคืนเราอยู่เวรอีก แต่เช้าวันนี้(22/10/53) เราตื่นสายเลยไมได้เก็บบรรยากาศมุมอื่น มาให้ดู เช้าวันนี้เราต้องเช็คและแพ็คของ ครั้งสุดท้าย เพื่อเตรียมขนย้ายบ่ายนี้ ก่อนเริ่มงานนอกบ้าน --โดยอาศัยหลักการที่ว่าใช้ของเจ้าของบ้านให้น้อยที่สุด--

  

     เตรียมอุปกรณ์ข้าวของที่เราจะเตรียมไปที่นั่น..สรุปได้ ครึ่งรถบรรทุก ซึ่งทุกคน happy ถ้วนหน้า ก็บอกแล้วไง..นี่แหล่ะคำตอบสุดท้ายที่เราต้องการ ณ เวลานี้ ( ดูหน้าตาทีมแพ็คของของวิสัญญี และทีมแพ็คของของห้องผ่าตัด.. มันพากันดีใจเหมือนได้แก้ว..เอ๊ะ..สำนวนนี้มันพูดถึงลิงอะป่าว)