ดีใจจริง ๆ หลังจากที่ผมเฝ้ารอมาเนิ่นนาน ด้วยความอยากรู้ ว่าลุงบุญมีระลึกชาติ เจ๋งเพียงไหนถึงไปถูกใจคณะกรรมการหนังเมืองคาน์และคว้ารับรางวัลชนะเลิศมาได้ แล้วก็อยากรู้ด้วยว่าทำไม เหตุการณ์ระลึกชาติ หรือว่าอะไรที่น่าสนใจในหนัง ที่สามารถสื่อสารและทำให้คนดูหนังเข้าถึงหนังเรื่องนี้ได้ แล้ววันนี้ก็ได้รู้ซึ้ง ทึ่ง อึ้ง ไปเลยครับ ต้องขอบคุณพี่เจ้ย อภิชาติพงศ์ ที่สร้างหนังดี ๆ ให้คนทั่วโลกได้ดูครับ
วันนี้ครับ 17 ตุลาคม 2553 วันดี โรงหนังเล็ก ๆ ชื่อว่า Off-Broadway ที่ Cologne ได้จัดฉายหนังเรื่องนี้ขึ้นเวลาบ่ายสามสิบห้านาที....อยู่ไม่ไกลบ้านครับประมาณ 30 นาที แล้วผมจะพลาดได้อย่างไร..... ไปถึงโรงหนัง คนเยอรมันก็ต่อคิวซื้อตั๋วกันเพียบ มีคนไทยไปดูสองคนท่าจะได้ ฮ่า ๆ แต่เค้ายิ้มให้เรากันใหญ่เลย อิ ๆ แอบดีใจนะเนี่ย
ถ้าให้เขียนความประทับใจเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ทั้งเรื่อง คงเขียนไม่ไหว... คงต้องเอาบางฉากที่สะดุดความรู้สึกเป็นที่สุด
ฉากแรกเลยครับเป็นฉากที่ประทับใจมากมาย.... ควายถูกมัดไว้กับต้นไม้...ควายพยายามกลับคืนสู่ป่า...แต่แล้วคนก็มาเอาควายกลับไป....ตรงนี้ถ้ามองให้เป็นการเปรียบเทียบก็เหมือนกับการที่เราจะกลับไปสู่ที่ที่เรามา หรือรากเหง้าของเรานั้นมันไม่ได้ง่ายเลยทีเดียว เพราะมีพันธนาการหลายอย่างที่จะคอยดึงเรากลับมา.....
ฉากที่ประทัยใจอีกฉากคือฉากเจ้าหญิง....เมื่อเจ้าหญิงปลดปล่อยพันธนาการ ปลดปล่อยความเป็นเจ้าหญิง ปลดปล่อยสายสะพาย เสื้อผ้า เจ้าหญิงก็คือคนธรรมดา การที่เจ้าหญิงมีเพศสัมพันธ์กับปลาก็บอกให้เรารู้ว่าคนก็คือสัตว์เดรฉานอย่างหนึ่งนั่นเอง (ไม่รู้ว่าตรงนี้ลุงบุญมีเคยเป็นปลาหรือเป็นเจ้าหญิง อ่ะล้อเล่นนะครับ)
การกลับบ้านของหนุ่มลาว....(จำชื่อมะได้) เขาอยู่เมืองไทย เขาก็อยู่อย่างผิดกฏหมาย ถ้าเขากลับไปอยู่บ้าน กลับไปสู่ถิ่นฐานบ้านเกิดเขาก็แต่งงานมีลูกมีเมีย เป็นการเสนอแง่มุมของความแตกต่างทางสังคม หรืออาจจะเป็นขอบเขตของชาติพันธุ์....
ลุงบุญมีกลับไปสู่ที่ ๆ ลุงเคยเกิด....กลับไปสู่ถ้ำ....มันเหมือนกับการกลับไปเป็นคนยุคก่อน ๆ เป็นการบอกถึงที่มาของคน ที่มาของมนุษย์ชาติ ว่าเรามาจากถ้ำ...หรือเปล่านะ
ฉากสุดท้ายครับ ฉากนี้ไม่รู้ว่าพี่เขาต้องการเสียดสีสังคมไทย หรือว่าต้องการบอกอะไรกับเรา แต่การอาบที่พระออกมาจากวัด...อาบน้ำ...หาข้าวทาน มันอาจจะสื่ออะไรบางอย่างให้แต่ผมยังตีไม่แตกเลย...โดยเฉพาะตอนที่เขาเห็นตัวเอง..จากอีกมุมหนึ่ง
ผมคิดว่าหลาย ๆ คนคงได้อะไรหลาย ๆ อย่าง แตกต่างกันครับ
พอหนังจบ คนตบมือกันเพียบ.....ต้องขอแสดงความยินดีกับพี่เจ้ยอีกครั้งครับ
เกเร
