ไปเยี่ยม สพป.รอบนี้ผมเห็นความเปลี่ยนแปลงที่ดีด้านกายภาพและมีแนวโน้มว่าจะเกิดผลเชิงคุณภาพที่ โรงเรียน และ สพป.ในอีกไม่ช้า  ที่เกิดจากงบประมาณไทยเข้มแข็ง(SP2) เป็นปัจจัยพื้นฐาน  โดยเฉพาะด้านภูมิทัศน์ อาคารสถานที่  วัสดุอุปกรณ์ เทคโนโลยี โรงเรียนกลุ่มเป้าหมายแต่ละแห่งต่างได้รับจัดสรรต่างกรรมต่างวาระมากมาย
   
     
     ที่ผมทึ่งและรู้สึกประทับใจคือ ไม่ว่าจะไปที่ สพป.หรือโรงเรียนใด จะได้ยินการบรรเลงและการแสดงออกของนักเรียนด้านดนตรีไทย ดนตรีพื้นบ้าน  นาฏศิลป์ไทย นาฏศิลป์พื้นบ้าน ที่หลากหลาย ตระการตาในทุกแห่ง  เหมือนการพาพวกเราย้อนยุคไปสู่วัฒนธรรมไทยในอดีตที่เราภาคภูมิใจให้กลับคืนมาอีกครั้ง
   
      
     ใครจะวิจารณ์การทุ่มงบ SP2 ในครั้งนี้ว่าอย่างไรก็ตาม(ผมก็เคยวิจารณ์เหมือนกัน) แต่เมื่อไปเห็นของจริงครั้งนี้แล้ว  ผมคิดว่าคุ้มค่ามาก  เป็นจุดเปลี่ยนให้ชุมชน/ท้องถิ่น เกิดความชื่นชมศรัทธา  ภาคภูมิใจและมีใจที่จะเข้ามามีส่วนร่วมพัฒนาโรงเรียนในท้องถิ่นของตนมากขึ้น เพราะผมเชื่อว่าการมีส่วนร่วมจะนำไปสู่ความรู้สึกเป็นเจ้าของตามมา
    สภาพการณ์เช่นนี้จะเป็นตัวเร่งท้าทายผู้บริหารและบุคลากรทางการศึกษาว่าจะบริหารจัดการทรัพยากรที่ได้รับให้คุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุดในการจัดการศึกษาให้เกิดผลแก่ผู้เรียนเพียงใด
    การไปเยี่ยมครั้งนี้ได้เริ่มเห็น best practices เกิดขึ้นมากมายแล้วในแต่ละ สพป. ผมเก็บภาพมาฝากเป็นบางส่วนเท่านั้น และไม่อาจอธิบายได้ทั้งหมด เพียงอยากกระตุ้นให้ประชาคมทุกภาคส่วน เข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาในท้องถิ่นของท่าน เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาที่เรากำลังถูกวิพากษ์วิจารณ์กันหนาหู ให้เจริญก้าวหน้ามากขึ้น อันจะเป็นพื้นฐานการพัฒนาชาติบ้านเมืองในทุกด้านด้วย
     และถ้าเรายอมรับว่าคุณภาพครูเป็นหัวใจสำคัญในการพัฒนาคุณภาพการศึกษา ก็ขอให้เข้ามาดูแลเรื่องการบริหารงานบุคคลให้มีคุณภาพ ยอมลงทุนเพื่อการนี้  แก้ปัญหาให้ตรงจุด โดยทำให้ครูเก่ง ครูดีมีจำนวนเพียงพอ และให้เขามีสมาธิกับการสอน เกิดจิตสำนึกความเป็นครู อย่าดึงครูออกห่างจากเด็ก ออกจากห้องเรียน เพื่อไปอบรมหรือไปทำงานอื่นที่ไม่ใช่การสอนได้ไหม? 
     เมื่อเห็นงบประมาณการจ้างครูฯแต่ละประเภทอันน้อยนิด ในงบ SP2 ที่จ้างแค่ 10 เดือนบ้าง 1 ปีบ้างก็รู้สึกรันทดใจ ในการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ ลงทุนอย่างอื่นลงทุนได้แต่ลงทุนเรื่องนี้ทำไมทำไม่ได้  บ้างก็อ้างว่าติดกรอบอัตรากำลัง  มีครูขาดครูเกินในโรงเรียนเดียวกัน ฯลฯ แสดงถึงความล้มเหลวในการบริหารงานบุคคลที่เป็นสาเหตุสำคัญต่อคุณภาพการศึกษาใช่ไหม? 
         ขอบ่นดังๆสักครั้งเถอะน่า...