หลังอาหารมื้อเที่ยงเราเดินทางเข้าเยี่ยมชมสถาบันศิลปะ มีสองสาวมารอต้อนรับอยู่ด้านหน้าสถาบัน

ดาวินชี อัครศิลปินของโลก-4

โสภณ  เปียสนิท

.........................................

 

                       หลังอาหารมื้อเที่ยงเราเดินทางเข้าเยี่ยมชมสถาบันศิลปะ มีสองสาวมารอต้อนรับอยู่ด้านหน้าสถาบัน หลังการทักทายกันตามธรรมเนียม เราพากันเดินผ่านห้องทำงานด้านศิลปะ ได้สนทนากับอาจารย์หญิงที่ทำงานด้านศิลปะมากว่า 30 ปี เยี่ยมห้องภาพพิมพ์ ห้องภาพแกะไม้  (wood cutting) ห้องล้างฟิล์มใต้ดิน ห้องถ่ายรูป ห้องคอมพิวเตอร์ และเลยเข้าสู่ห้องต้อนรับ มีผู้อำนวยการสถาบันกล่าวต้อนรับด้วยท่าทีที่เป็นกันเอง เราจึงทราบข้อมูลว่า สถาบันแห่งนี้มีนักศึกษาราว 650 คน คณาจารย์ราว 130 คน

                     เห็นได้ชัดว่าห้องเรียนของสถาบันแห่งนี้อยู่ภายในตึกใหญ่โตเก่าแก่ค่อนข้างคับแคบ แต่ผู้บริหารได้พยายามขยายห้องต่าง ๆ ให้ดูเหมาะสม เช่นห้องสมุด ห้องอ่านหนังสือ ห้องซ่อมภาพเก่า ห้องกิจกรรมนักศึกษา ซึ่งอยู่ระหว่างการปรับปรุงขยับขยายให้กว้างขวางขึ้น ใกล้ ๆ กันมีโบสถ์เก่าสำหรับให้ครูและนักศึกษาใช้เวลาว่างฝึกฝนด้านจิตใจ

                     ตึกเรียนด้านออกแบบดีไซน์ซุกตัวแซกอยู่บนชั้น 3-4 ของอาคารเก่าแก่เหมือนเดิม ตึกเรียนด้านอัญมณี อยู่ในอาคารอีกแห่งหนึ่งที่อยู่ไกลออกมา อาคารนี้เก่าแก่กว่าที่อื่น และดูเหมือนว่าจะอยู่ในสภาพที่ถูกปล่อยปละละเลยมากกว่าที่อื่น ๆ ในห้องเรียนมีนักเรียนอยู่ไม่มากนัก เห็นมีโต๊ะตั้งอยู่ 6-7 ตัว คาดว่าการจัดการเรียนการสอนนั้นคงเรียนเป็นกลุ่ม กลุ่มย่อย ๆ ตามแต่ผู้เรียนจะสะดวก

                       ตึกแฟชั่นดีไซน์อยู่ห่างไกลออกไปราว 1 กม. คณะของเราต่างเดินทางเรียบริมถนนตามกันเป็นแถวยาว โดยมีท่านรองอธิการบดีสุทัศน์นำขบวนพร้อมกับผู้บริการสถาบันฯเจ้าของบ้าน เดินคุยกันไปเพลิน ๆ ไม่นานนัก แถวค่อยยาวขึ้นเรื่อย ๆ กว่าจะถึงที่หมาย ปลายแถวหายไปหลายคน ไม่มีใครทราบว่าหายไปไหน และหายไปได้อย่างไร มีผู้รายงานว่า ผู้ที่หายไปนั้นอาจหลบพักร่มไม้ชายคาดมยาดมแก้วิงเวียนอยู่ก็ได้ ผมแอบได้ยินผู้อำนวยการสถาบันฯบ่นเบา ๆ กับท่านรองฯว่า อยากให้สำรวจสักหน่อยว่าใครหายไปบ้าง

                     ตั้งเป็นข้อสังเกตเล็ก ๆ ว่า การจัดการศึกษาในต่างประเทศไม่เน้นที่การสร้างอาคารสถานที่ให้ดูโดดเด่นเป็นสง่า ไม่แยกตัวออกจากสังคม เช่นสถาบันการศึกษาด้านโรงแรมและการท่องเที่ยวที่เมืองวิทส์เนามีอาคารหลังเดียว ที่ฟลอเร้นส์นี่แม้มีหลายหลัง แต่ก็เป็นเพียงการเข้าอยู่อาศัยในอาคารเดิมที่มีอยู่แล้ว มีนักศึกษาเพิ่มจึงซื้อหรือเช่าที่เพิ่มเท่านั้น