ยอมรับว่าสู้เขาได้เท่านี้ แหละยินดีที่จะอยู่ไปอย่างนั้น ถึงอดบ้างอิ่มบ้างก็ช่างมัน แต่ยืนยันว่าศักดิ์ศรียังมีพอ
ยอมรับว่าสู้เขาได้เท่านี้
ไม่เด่นดังมั่งมีเหมือนใครเขา
ก็ก้มหน้าทำมาหากินเอา
และเรียนรู้ ที่จะเข้า ถึงความจริง
สู้บั่นบากตรากตรำทำงานหนัก
เหนื่อยกระอักเพียงไหนไม่หยุดนิ่ง
ทั้งมือเท้าเช้าเย็นเป็นระวิง
แต่ละสิ่งหาได้ไม่ง่ายเลย
ยังเดินดินกินอยู่รู้ประหยัด
สุจริตซื่อสัตย์และเปิดเผย
แต่ไม่วาย ถูกเขาเทียบ พูดเปรียบเปรย
ว่าไม่เคยสู้ใครได้สักคน
ปมปัญหาชีวิตวิกฤตหนัก
เมื่อหัวใจถูกผลักให้สับสน
ทุรนทุรายหาทางจัดวางตน
แข่งมีจน กับใครใคร ในสังคม
จนความจริงบางอย่างกระจ่างชัด
หลายเรื่องราวสารพัดชวนขื่นขม
เขาหาเงินหาทองมากองชม
อย่างโสมมต่ำช้าเข่นฆ่ากัน
ยอมรับว่าสู้เขาได้เท่านี้
แหละยินดี ที่จะอยู่ ไปอย่างนั้น
ถึงอดบ้างอิ่มบ้างก็ช่างมัน
แต่ยืนยัน ว่าศักดิ์ศรี ยังมีพอ

สันติสุข สันติศาสนสุข &&

อ่านแล้วดีจังค่ะ..สุดยอดค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
"ยอมรับว่าสู้เขาได้เท่านี้
แหละยินดีที่จะอยู่ไปอย่างนั้น
ถึงอดบ้างอิ่มบ้างก็ช่างมัน
แต่ยืนยันว่าศักดิ์ศรียังมีพอ"
น้องaddครับ
ขอบคุณที่รู้สึกดีๆ กับเนื้อหาของเรื่องราวทำนองนี้
ดีใจที่มีคนรุ่นใหม่สนใจเรื่องที่เป็นนามธรรม ครับ
น้องซิลเวีย ครับ
ชอบเหมือนกันเลยครับ แง่คิดในลักษณะนี้ น่าจะช่วยให้คุณธรรมบางเรื่องเติบโตขึ้นในจิตใจ
ขอบคุณที่แวะมาอ่านและเป็นกำลังใจให้คนเขียน ครับ