วันเสาร์ที่ 9 ตุลาคม 2553

 

 

ท่ามกลางความโศกเศร้าใจหาย

มีอาการเหมือนไม่สามารถจะแบกรับ

หรือพ้นผ่านสถานการณ์นั้น ๆ ไป

ทำให้รู้สึกว่า ...

 

 

เหมือน ดาวดวงน้อย ที่ถูกผลักไสให้ลอยเคว้งคว้าง

อยู่กลาง ห้วงจักรวาล อันกว้างใหญ่

ทำให้รู้สึกว่า ...

 

 

เหมือน ใบไม้แห้งเหี่ยวเก่า ๆ ใบหนึ่ง

ที่กำลังจะหลุดออกจากขั้ว

เมื่อสายลมแผ่วกระทบเบา ๆ

ก็พร้อมทิ้งตัวลงมาอย่างอ่อนล้า

และปล่อยตามยถาธรรม

 

 

เพียงม้วนตัวสองสามตลบก็ถึงพื้นดินแล้ว

 

 

ใบไม้เก่าร่วงหล่น

จากต้นลงสู่โคนเพื่อเป็นปุ๋ยให้ตัวมันเอง

ประสบการณ์ที่เลวร้ายในชีวิต

เป็นอาหารวิเศษ...

ให้เราเจริญเติบโตขึ้น...