AAR จากการเข้ารับการฝึกอบรมกระบวนการ "คุณอำนวย" PSU มอ.

  จากคุณสมบัติ ที่ตัวเองมีอยู่ไม่ว่าจะเป็น การสนใจ ตั้งใจ และจริงใจ ในการที่จะเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการ KM นี้ คงจะสามารถทำหน้าที่เป็นตัวคูณ ให้คนในองค์กรเข้ามาเห็นความสำคัญของ KM มากขึ้น ซึ่งนั่นย่อมหมายความว่า เราได้ทำหน้าที่ "คุณอำนวย" โดยไม่รู้ตัวแล้ว (ซึ่งเชื่อว่าหลาย ๆ คน คงจะมีคุณสมบัติข้อนี้อยู่)   

 เนื่องจากตัวเองไม่ได้มีโอกาสพูดในที่ประชุมในวันนี้ เนื่องจากข้อจำกัดของเวลา จึงขอถือโอกาสนำมาถ่ายทอดลงบันทึกฉบับนี้นะคะ

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่า จากการที่ได้ฟังผู้เข้ารับการอบรมหลาย ๆ ท่าน ได้กล่าวถึงวัตถุประสงค์ที่มาเข้ารับการอบรมในครั้งนี้แล้ว จะแตกต่างจากวัตถุประสงค์ที่ตัวเองตั้งไว้โดยสิ้นเชิง  อาจจะเป็นเพราะว่าเรื่องนี้เข้ามายังสายงานที่ตัวเองรับผิดชอบโดยตรง  เมื่อเห็นหัวข้อ  เห็นทีมวิทยากร  ไม่ว่าจะเป็นท่านอาจารย์หมอ JJ,  คุณชายขอบ,  พี่เม่ย, คุณเที่ยง กรอปกับมีความสนใจในเรื่องดังกล่าวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงเสนอผู้บริหารไปว่าสนใจที่จะไปเข้ารับการอบรมในเรื่องนี้  ดังนั้นเป้าหมาย วัตถุประสงค์ที่ตัวเองตั้งไว้ จึงเป็นดังนี้

เป้าหมาย วัตถุประสงค์

Ø      อยากเห็นตัวเป็น ของ อาจารย์หมอ JJ, และคุณชายขอบ

Ø      อยากมาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์การเป็นคุณอำนวยจากผู้เข้ารับการอบรม Ø      คาดว่าหลังจากอบรมแล้ว ถ้าทางคณะฯ ได้ผู้บริหารชุดใหม่ แล้วมีการพูดคุยเรื่อง KM อย่างชัดเจน ตนเองคงจะเป็นหนึ่งในอาสาสมัครที่จะทำหน้าที่เป็นทีมงาน KM ไม่ว่าในบทบาทใด บทบาทหนึ่ง

บรรลุผลเกินคาด

Ø      จากวัตถุประสงค์ ข้อที่ 1 บรรลุเกินคาด เพราะได้รับทราบว่า คุณชายขอบ ถามหาว่า ใครนะ ที่นามสกุลเขียวแป้น แสดงว่าเราก้อพอมีคนอยากรู้จักเหมือนกัน

Ø      วัตถุประสงค์ข้อที่ เนื่องจากช่วงเวลาในการลปรร . เรื่องประสบการณ์ในการเป็นคุณอำนวย น้อยไปนิดนึง ทำให้บรรลุผลตามที่ตั้งเป้าไว้ระดับหนึ่ง เท่านั้น

Ø      ได้รู้จักน้องใหม่ไฟแรงเพิ่มหนึ่งท่าน  คือ น้องโอม  แห่งหน่วยกิจการนักศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาเขตปัตตานี

ไม่บรรลุผล Ø      เนื่องจากช่วงเวลาที่ให้ทำการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องประสบการณ์การเป็นคุณอำนวย จากผู้เข้ารับการอบรม น้อยไป ทำให้มองเห็นภาพคุณอำนวย ในบทบาทที่ควรจะเป็นยังไม่ชัดเท่าไหร่ แต่คิดว่าจากคุณสมบัติ ที่ตัวเองมีอยู่ไม่ว่าจะเป็น  การสนใจ ตั้งใจ และจริงใจ ในการที่จะเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการ KM นี้ คงจะสามารถทำหน้าที่เป็นตัวคูณ ให้คนในองค์กรเข้ามาเห็นความสำคัญของ KM มากขึ้น ซึ่งนั่นย่อมหมายความว่า เราได้ทำหน้าที่ "คุณอำนวย" โดยไม่รู้ตัวแล้ว  (ซึ่งเชื่อว่าหลาย ๆ คน คงจะมีคุณสมบัติข้อนี้อยู่) โดยจะเริ่มจากคนใกล้ตัวที่เรามองเห็นแวว  เริ่มจากลูกน้องในงาน เริ่มจากพี่ ๆ ที่สนิท ที่พอจะมีแวว แล้วค่อยขยายผลไปสู่วงกว้าง ต่อ ๆ ไป

Ø      จริง แล้วข้อที่ไม่บรรลุข้อนี้ ไม่ได้เป็นวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ตั้งแต่ต้น   แต่ในระหว่างการทำกิจกรรมกลุ่ม ช่วงเวียนกันทำความรู้จัก หันไปเห็นแล้วว่า คนต่อไปที่จะมายืนตรงหน้าเราคือพี่เม่ย ในใจตอนนั้นคิดไว้แล้วว่า ขอให้คำสั่งของ JJ คือ การทักทายแบบฝรั่ง   ตัวเองจะได้มีโอกาสกอดพี่เม่ย แต่พอพี่เม่ยมาถึงตรงหน้า ท่าน JJ ก็ยุติการทำกิจกรรมกลุ่มทันที (แหม้  เสียดายจัง)

ทำอะไรต่อ

         ก็จะพยายามเป็นตัวคูณในการเชิญชวนคนรุ่นใหม่ หรือ ผู้ที่มีประสบการณ์การทำงานในคณะฯ ที่สนใจ ได้มีโอกาสได้ร่วมเข้ามาทำความรู้จักกับ gotoknow เพิ่มมากขึ้น   แล้วขยายผลต่อหวังว่า คนเหล่านี้จะมาเป็นตัวช่วยในการเป็นคุณอำนวยในระดับคณะ

ข้อเสนอแนะ

             ในการจัดกิจกรรมในลักษณะเช่นนี้   ถ้ามีการฝึกอบรมให้ใช้ blog  น่าจะถือโอกาสนำผู้เข้าอบรมเหล่านี้ ได้นำ blog ของตนเองเข้าใน blog ชุมชนคนเขียน blog มอ . (อันนี้คงต้องฝากไปยังคุณวิภัทรด้วยนะคะ)

ทำอย่างไรให้ KFC(op) กลุ่มนี้ติดต่อสื่อสารกันได้ตลอดเวลา      

               ตั้งกลุ่ม cop  "psukfcop"  โดยในเบื้องต้นให้ผู้เข้ารับการอบรมในวันนี้ ร่วมเป็นสมาชิก cop โดยทาง กจ . ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงาน      

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชุมชนคนคุณภาพ

คำสำคัญ (Tags)#km#kfc(op)#kfc(op)ภาคใต้

หมายเลขบันทึก: 40136, เขียน: 21 Jul 2006 @ 16:46, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 17:27, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 15, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (15)

เมตตา
เขียนเมื่อ 21 Jul 2006 @ 16:58

สวัสดีค่ะ อยากกอดพี่เม่ย แนะนำว่าให้ไปบริจาคเลือดที่ภาคพยาธิค่ะ  แล้วบอกเขาว่าขอให้พี่เม่ยมากอดข้างเตียงค่ะ  ทางพยาธิเขายินดี (เพราะเขาจะได้เลือดดีเพิ่มอีก หลายถุง)
เขียนเก่งนะคะ แหมผู้จัดเนี่ยสมควรตาย ไม่ให้คุณรัตติยา พูด แต่มองในมุมดี ทำให้คุณ รัตติยา บันทึกฉบับนี้ออกมาไงคะ

 

บวร
เขียนเมื่อ 21 Jul 2006 @ 17:00

"เริ่มจากลูกน้องในงาน" ในความเห็นของผมนะครับ ถ้าเปลี่ยนเป็นคำว่า "เริ่มจากเพื่อนร่วมงาน" จะให้ทั้งความหมายที่เยี่ยม ความรู้สึกที่ยอด และอบอุ่นด้วยนะครับ

ด้วยความเคารพครับ

เมตตา
เขียนเมื่อ 21 Jul 2006 @ 17:05
ตาม ผอ.บวรมาค่ะ อีกรอบ ตัว อีชั้น เองได้รับความเข้าใจเรื่อง การใช้ภาษากับคน  จาก ผอ.บวรมากมาย วันนี้ก็ได้อีกแล้วช่วยตามแนะลีลา ติชม การคุยกับคนของอีชั้น สักพักนะคะ  ขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์ค่ะ ไม่รู้ต้องจ่ายค่าลงทะเบียนเท่าไร ตอนนี้ F อยู่ค่ะ ขอบคุณ ผอ.บวรค่ะ
ขอบคุณ ผอ.บวร มากคะ  จริง ๆ แล้ว ในใจหนะความหมายที่คิดไว้ คืออย่างที่ผอ.ให้ข้อเสนอแนะมานั่นแหละถูกต้องแล้วค่ะ แต่ความตั้งใจที่ตัวเองเขียนคำว่าลูกน้องในงาน เพียงแค่อยากจะสื่อออกมาให้เห็นว่า เราสามารถเริ่มกระบวนการ KM ได้หลายระดับ  จากเพื่อนสู่เพื่อน  จากพี่สู่น้อง จากน้องสู่พี่ จึงถึงระดับ จากหัวหน้า สู่ ลูกน้อง  หรือแม้กระทั่งจากลูกน้อง สู่หัวหน้า  ซึ่งความหมายของทั้งหมดโดยรวมแล้ว เราทุกคนเป็นเพื่อนร่วมงานเดียวกันค่ะ

ใจจริงอยากทำตามที่คุณเมตตาแนะนำนะคะ แต่เกรงว่า น้ำหนักเกิน เขาจะไม่รับบริจาคเลือดหนะคะ

 

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 21 Jul 2006 @ 19:43
  • ชัดเจนมากครับ ถ้าทำKM ทั้งหน่วยงานน่าจะดีนะครับพี่รัตติยา
  • อาจารย์หมอ JJ และน้องชายขอบตัวเป็นๆเป็นอย่างไรบ้างครับ
พี่เม่ย
เขียนเมื่อ 21 Jul 2006 @ 20:13
  • ความจริงพี่เม่ยไม่ได้ทำงานในส่วนของการรับบริจาคโลหิตนะคะ  แต่ถ้าคุณรัตติยาจะไปบริจาคโลหิตเมื่อไหร่ บอกนะคะ จะไปกอดให้กำลังใจด้วยความเต็มใจเลยค่ะ
  • เสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้กอดทักทายกับคุณรัตติยา (คงจะอบอุ่นจัง!)
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 21 Jul 2006 @ 21:24
  • กอดอะไรครับพี่เม่ย
  • กอดด้วย ยิ้ม ยิ้ม
  • คุณหมอ JJ ท่านก็มีบุคลิคตรงตามที่คาดหวังไว้แต่ต้น ส่วนคุณชายขอบ ดูเข้มกว่าที่คิด (เป็นเพราะแสงไฟในห้องรึป่าวเนี่ย)
  • สำหรับพี่เม่ยนั้น เจอกันกี่ครั้งก็ยังดูอบอุ่นเสมอค่ะ
  • เสียดายอย่างเดียวคือ เมื่อไหร่จะมีโอกาสเจอตัวเป็น ๆ ของคุณน้าฝอยทองเนี่ย จะได้ถือโอกาสขอลายเซ็นต์ไปฝากหลานฟางซะเลย
โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 22 Jul 2006 @ 00:32
คุณรัตติยาเขียนได้ชัดเจน เห็นภาพดีจังค่ะ ขนาดนี่เป็น AAR
ผ่านตาบันทึกก่อนหน้านี้ตอนกลางวัน อ่านไม่ทันกำลังตามเก็บอยู่ค่ะ เชื่อว่าจะต้องได้บรรยากาศอีกแน่นอน ขอชมไว้ตรงนี้ก่อนเลยค่ะ และขอขอบคุณที่เอามาเขียนเล่านะคะ

ขอบคุณค่ะ เป็นเพราะพยามยามเขียนจากความรู้สึกด้วยมั๊งค่ะ เลยถ่ายทอดออกมาดี

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 22 Jul 2006 @ 01:48
  • ขอบคุณมากครับพี่รัตติยา คงมีโอกาสอยู่หรอกครับ
  • พี่โอ๋ว่าอยากกินแหนมเนือง
ชายขอบ
เขียนเมื่อ 22 Jul 2006 @ 01:55
     จากบันทึกนี้ผมว่าคุณรัตติยา ไม่ใช่เป็นเพียงคุณอำนวยที่ยอดเยี่ยมโดยไม่รู้ตัว หากแต่เป็นคุณลิขิตชั้นเซียนด้วยเลยครับ
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 23 Jul 2006 @ 23:22
  • พี่รัตติยาเอารูปมาเร็วจังเลย
  • รวดเร็วปาน กามนิตหนุ่ม...เคยอ่านไหมครับ
PAN
เขียนเมื่อ 27 Jul 2006 @ 14:55

เห็นด้วยกับพี่ชายขอบค่ะ