ถึงไม่เคยแม้เพียงพบสบสายตา

 

 

เราต่างมาพบกันเพราะความฝัน
ผ่านเรื่องราวเงียบงันกับท้องฟ้า
ถึงไม่เคยแม้เพียงพบสบสายตา
แต่รู้ว่า...เธอมีค่าให้ตราตรึง
 
 
เพราะมีเธอ...ในวันนี้จึงมีฉัน
หมอกพระจันทร์...ดาวกระพริบ...ให้คิดถึง
ฝากสายลมเป่าพัดความคะนึง
ขอบพระคุณใครคนหนึ่ง...ที่ผ่านมา...

 

 

ปล. เป็นบทกลอนที่ผมแต่งขึ้น (เฉพาะกิจ)

มอบแทนคำขอบพระคุณ...ทุก ๆ ท่าน  ที่เข้ามาอ่านบันทึกผม

ใน G2K  ซึ่งผมไม่คิดว่า...คนที่ไม่มีสาระให้ใครใคร่สนใจ...คนหนึ่ง

จะมีเขียนบันทึกได้ถึง 60 บันทึกแล้ว

ถือว่า เป็นการเฉลิมฉลอง (เล็ก ๆ) นะครับ

เล็ก ๆ แต่งดงาม  ในใจของผมเสมอ

ขอบพระคุณอีกครั้งครับ

 

******

บันทึกวันจันทร์ที่ 4 ตุลาคม 2553