เส้นทางใหม่ของชีวิตคน(เคย)ทำงาน
30 กันยายน 2553 พวกเราชาวพิมายดำรงวิทยาคม ได้จัดงานเพื่อแสดงมุทิตาจิตแก่เพื่อนร่วมงานวัยดึก ซึ่งถือเป็นงานที่สำคัญทางจิตใจมากพอสมควร เพราะโรงเรียนของเราได้ว่างเว้นจากการจัดงานเกษียณมานานกว่า 10 ปี (เพราะส่วนใหญ่ย้ายไปเกษียณที่อื่น)
บุคลากรหรือเพื่อนร่วมงานคนสำคัญ พระเอกของงานในวันนี้คือ นายประพันธ์ แหวนพิมาย นักการภารโรง ที่อยู่คู่กับโรงเรียนแห่งนี้มากว่า 32 ปี (อายุโรงเรียนประมาณ 34 ปี) งานนี้แม้พวกเราจะรู้สึกใจหายแต่อีกใจก็ดีใจแทนคุณลุงพัน หรือที่นักเรียนส่วนใหญ่เรียกว่าตาพัน จะได้พักผ่อนกับลูกหลานให้สบายอกสบายใจเสียที
ขอให้ลุงพันมีความสุขกับชีวิตหลังเกษียณมากๆ นะคะ พวกเราไม่มีวันลืมลุงพันแน่นอนค่ะ
พระเอกของงาน(เสื้อสีแดงๆ ที่ 2 จากขวา) และญาติสนิทมิตรสหาย บุคลากรในโรงเรียน
ทีมงานรอต้อนรับแขกผู้มีเกียรติตั้งแต่ฟ้ายังสว่างๆ อยู่เลยค่ะ
ท่าน ผอ. รดน้ำแด่ลุงพัน
ช่วงค่ำ ทีมงานกับท่านรองฯวนิดา(ซ้ายสุด)
โรงเรียนคุณครูน่าสอนจัง ผมเคยไปโรงเรียนอาจารย์ด้วย แต่นานมากๆๆแล้ว
เรียนอาจารย์ขจิตค่ะ ดีใจจังอาจารย์เคยไปแว้บๆ แถวพิมายดำรงฯ (ไม่ใช่พิมายวิทยาเหรอคะอาจารย์?) เพราะโรงเรียน พ.ด. ของเราเป็นโรงเรียนประจำตำบลเล็กๆเองค่ะ
ขอให้คุณลุงพัน มีความสุขกับชีวิตหลังเกษียณนะครับ น้าปู
ของผมเกษตรอำเภอก็เกษียณเหมือนกัน...ต้องเริ่มเรียนรู้หัวหน้าคนใหม่
ถึงหลานนกฯ
ประสบการณ์บอกน้าปูว่าคนทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเราล้วนแต่เป็นครูเราทั้งสิ้น (ไม้เว้นแม้แต่เด็กทารก) ครูคนเก่าหมดวาระแล้ว น้าปูขอให้หลานนกฯมีความสุขกับการเรียนรู้กับครูคนใหม่นะคะ