เป็นบุคลากรอเนกประสงค์ เพราะไม่ว่าจะมีอะไรที่ต้องทำเร่งด่วนก็จะมีอันให้ได้รับภาระอยู่เสมอ เพราะทำได้ และถ้าเราไม่ทำก็ไม่มีใครทำ ทำเอาความสุขมากกว่าเอาชื่อในผลงาน จริงๆแล้วก็เป็นไปตามความตั้งใจของตัวเองที่อยากทำงานเพราะตัวงาน มากกว่าทำงานเพื่อเอาผลงานมาใช้เพื่อเสริมอะไรให้ตัวเอง สำหรับตัวเองไม่ค่อยเดือดร้อนกับการที่ได้ทำงานในลักษณะนี้ เพราะรู้ว่าเป้าหมายของชีวิตตัวเองคือสิ่งที่วัดไม่ได้ด้วยมาตรฐานที่คนอื่นใช้กันโดยทั่วไป แต่มานึกว่า คงมีคนอีกมากที่ต้องรับทำงานอะไรๆเพราะทำได้ และเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องทำ คิดว่าระบบราชการบ้านเรายังมีมาตรฐานในการวัดภาระงานได้ไม่ครอบคลุมงานจริงๆนัก งานที่เป็นเฟืองเล็กๆน้อยๆของงานหลักทั้งหมดนั้น มักจะไม่ได้รับการยอมรับนับถือให้เป็นผลงาน ไม่มีใครอยากทำงานพื้นๆ ต้องอาศัยความเสียสละด้วยใจรักกันเสียมากกว่า มีแต่คนรอบข้างใกล้ๆตัวเท่านั้นที่รับรู้ว่า หากขาดพวกเขาเหล่านี้ งานก็เป็นงานไม่ได้ 

บันทึกไว้เพื่อเตือนใจว่า ผู้ปิดทองหลังพระยังมีอีกมากมาย เราต้องเป็นกำลังใจให้พวกเขามีความสุขกับการทำงานที่ได้งาน แต่อาจไม่ใช่ผลงานที่ผู้คนทั้งหลายจะรับรู้ได้ว่ามีใครอยู่เบื้องหลัง