บันทึกจากการสอบ

 29  กันยายน  2553  เป็นวันแรกของการสอบปลายภาคเรียนที่  1 

วิชาภาษาไทย  ตอนที่  2  การเขียน  ให้เติมสำนวน  สุภาษิต  โวหาร  อุปมาอุปมัย  จำนวน  10  ข้อความ

ตรวจกระดาษคำตอบของนักเรียนแล้วสะท้อนมองตัวเอง  เราสอนเด็กไม่ได้เรื่อง  หรือภาษาไทยเข้าขั้นวิกฤต  จากครู  จากสิ่งแวดล้อม  จากความก้าวหน้าของเทคโนโลยี  เลยลืมมองแก่นรากภาษาของตัวเอง  ทำให้มีคำตอบจากนักเรียนชั้น  ป.5  ว่า  แมวไม่อยู่  ปลา  ร่าเริง  อยากจะตลก  อยากจะหัวเราะ  แต่ตลกไม่ออกจริงๆ  สำนวนไทยต้องได้รับการสืบทอดอย่างถูกต้อง  จากรุ่นสู่รุ่นเพื่อให้คงอยู่สืบไป  แล้วทำไมๆๆๆจึงมี  สำนวนแมวไม่อยู่ปลาร่าเริง  มาให้ปวดใจจริงๆ