กลอนตลาด...หนีไม่ทัน..?

กลอนตลาด...หนีไม่ทัน..?

แสงสีทองส่องทาบทาผลมะม่วง

เป็นพุ่มพวงห้อยระย้าท้าลมฝน

กิ่งก้านใบไหวเอนลู่อยู่เวียนวน

มองเบื้องบนฝนโปรยปรายทั้งใกล้ไกล

 

ด้วยมืดครื้มลืมตามองเมฆฝนดำ

ยามเย็นย่ำค่ำลงมาห่าฝนใหญ่

อึกกระทึกนึกครึกโครมเปรี้ยงปร้างไป

ไม่ทันไรเห็นแสงส่องท้องนภา

 

ทั่วพื้นผิวจราจรตอนหน้าบ้าน

น้ำไหลผ่านเป็นสีดินโคลนตมหนา

เขาคอหงส์ส่งผ่านดินรินหลั่งมา

สายธาราพาดินไหลหลากมากมี

 

ความมืดค่ำดำมืดมิดจิตไหวหวั่น

ต่างคุยกันขวัญสลายกายใจหนี

เกรงกลัวภัยธรรมชาติขาดชีวี

เข้าโจมตีมนุษย์โลกโศกเศร้าจัง

 

ขอชาวโลกหยุดทำร้ายธรรมชาติ

มุ่งหมายมาตรรักษาธรรมนำสมหวัง

ธรรมชาติอยู่ต่อไปคนก็ยัง

ถ้าโลกพังฝังชีวี...หนีไม่ทัน.