ถามว่ามาเยือนเมืองเวนิสผมคิดถึงอะไร ขอตอบแบบคนความรู้น้อยว่า ผมคิดถึงละครเรื่อง “พ่อค้าแห่งเมืองเวนิส” เ
สัญลักษณ์แห่งเมืองเวนิส-1
โสภณ เปียสนิท
...........................................
ถามว่ามาเยือนเมืองเวนิสผมคิดถึงอะไร ขอตอบแบบคนความรู้น้อยว่า ผมคิดถึงละครเรื่อง “พ่อค้าแห่งเมืองเวนิส” เขียนโดยเช็คสเปียร์ นักประพันธ์ชื่อก้องโลก คลองใหญ่คลองน้อยรอบเมืองเวนิสก็น่าสนใจไม่แพ้กัน คลองที่ว่านี่ไม่ใช่คลองน้ำจืดเหมือนบ้านเรา แต่เป็นคลองในทะเล แปลกและน่าสนใจไม่น้อยนะครับ
ขอเล่าเรื่องย่อ “พ่อค้าแห่งเมืองเวนิส” ไว้หน่อย “พ่อค้าสองคน คนหนึ่งมีคุณธรรมชื่ออันโตนิโย มีความเมตตาต่อคนทั่วไป อีกคนเชื้อสายยิว ชื่อไชล็อค ต้นตำนานชายหน้าเลือด ไร้คุณธรรม โหตอำมหิต เจ้าคิดเจ้าแค้น มักปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยแพง จึงขัดแย้งกันเสมอ วันหนึ่งทีอันโตนิโยมีเหตุจำเป็นต้องยืมเงินไชล็อค ไชล็อคเจ้าเล่ห์รีบให้ยืม แต่ซ้อนแผนทำสัญญาพิเศษ หากคืนไม่ทันกำหนดขอแค่เนื้อจากตัวอันโตนิโยแค่หนึ่งปอนด์ และจริงดังว่า อันโตนิโยคืนเงินไม่ทัน
จึงเกิดเรื่องฟ้องร้องถึงโรงถึงศาล ช่วงแรกไชล็อคทำท่าจะชนะคดี แม้ฝ่ายจำเลยจะเรียกร้องความกรุณาปรานีอย่างไร เขาไม่ยอม แต่ตอนหลังมีคนดีมาช่วยพลิกคดีให้ อันโตนิโยจึงชนะคดี” เรื่องนี้ล้นเกล้ารัชกาลที่ 6 นำมานิพนธ์แปลเป็นคำกลอนมีวรรคทองว่า “อันความกรุณาปรานี จะมีใครบังคับก็หาไม่ หลั่งมาเองดุจน้ำฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน”
เรียนคุณอุ้มบุญ
พักผ่อนครับ สำคัญมาก เป็นการยืดอายุ ลบร่องรอยของวันเวลาบนร่างกายและใบหน้าของคนเรา อีกอย่าง ว่ากันว่า การทำสมาธิ ทำให้เอนโดฟินหลั่ง ช่วยให้มีความสุข