สวัสดีค่ะ...วันนี้ก็กลับมาพร้อมที่จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ของบ้านยางโล้น
เมื่อใครมักถามว่า...เบญบรรจุไหน...ดิฉันก็มักตอบไปว่าบ้านยางโล้น เมื่อใครได้ยินมักทำคิ้วติดกันแล้วถามว่า บ้านนี้ตั้งอยู่ส่วนไหนของจังหวัดสกลนคร จึงทำให้ต้องอธิบายและมักจะมีคำถามว่าที่มาของบ้านยางโล้น คือไกลแล้วดอกยางรถยนต์โล้นเลยใช่ไหม....(-_-)" แหมดิฉันเลยต้องหาคำตอบสำหรับที่มาของหมู่บ้านนี้มาฝากกัน
หมู่บ้านยางโล้นสมัยแต่ก่อนนั้นผู้เฒ่าผู้แก่ที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น จะเห็นต้นยางต้นใหญ่ที่ตายแล้วไม่มีใบ มีเพียงลำต้นที่ตั้งตรงสูงมาก ที่ปลายยางจะหักเป็นรอย มีคนเคยบอกว่าเวลากลางคืน จะเห็นแสงออกมาบริเวณยอดของปลายต้นยางที่หักอยู่ จึงมีการเล่าต่อกันว่าต้นยางที่ปลายต้นยางนั้น มีปลาเงินปลาทองอาศัยอยู่คู่หนึ่ง เมื่อมีการบอกเล่าอย่างนี้ จึงทำให้เกิดการอยากได้และครอบครองปลาคู่นี้ จึงทำให้มีการตัดต้นยางที่เป็นต้นไม้ประจำหมู่บ้านลง เพื่อจะได้นำปลามาเลี้ยง
แต่เมื่อต้นยางล้มลงมาแล้วบริเวณปลายต้นยางก็ไม่พบอะไร ทำให้ชาวบ้านรู้สึกเสียดายต้นยางที่อยู่คู่หมู่บ้านเหลือเกิน จึงมีการตั้งชื่อบ้านยางโล้นตามที่มาของหมู่บ้าน
ขอขอบคุณ คุณครูอนุรีย์ ที่คอยเล่าเรื่องที่มาของหมู่บ้านให้ดิฉันฟัง หากดิฉันมีเรื่องราวดีๆๆจะมาบอกเล่าอีกนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ข้อยเป็นคน ยางโล้น มาทำงานอิสราเอล ลูกเขย อบตปิ่น คิดถึงบ้านและครอบครัว อยากกินแกงหน่อไม้และผักหวานทั้งแกงเห็ดฝีมือแม่น้องนิวแซบๆ บ้านผมน่าอยู่ น่าชม น่าเที่ยว โดยเฉพาะวัดป่าภูพอก พระอาจารย์น่าเลื่อมใสศรัธธา ท่านเป็นพระภาวะนาจำวัดองค์เดียว ชาวบ้านศรัธธา พระอาจารย์สมบูร มีเนื้อที่ประมาณ สองร้อยไร่ ตอนนี้กำลังสร้างกำแพงอยู่ ในวัดมีพระประทานพรองค์ใหญ่ให้กราบไหว้ ยังมีองค์พระนอน รวมถึงองค์พระนาทปรก ที่ืชาวบ้านกราบไหว้ขอพร รวมทั้งตัวผมด้วยก่อนออกมาทำงานขอพรที่วัดครับมาถึงโรงเรียนน่าอยู่ น่าเรียนครูพากเพียรทำการสอน เรียนดี กีฬาเด่น เน้นคุณธรรม ครูฝึกสอนให้นักเรียนทำกิจกรรมร่วมกับชาวบ้านเช่น ทำความสะอาดหมู่บ้านและชุมชน หรือในวัดเป็นกิจกรรมที่ดีมาก มีสิ่งที่น่าสนอีกอย่างก็คือ นักเรียนสนใจในวันสำคัญทางศาสนาทำให้นักเรียนรู้จักประเพณีของไทยและหมู่บ้าน อ้อลืมบอกไปว่า บ้านยางโล้นมีอยู่ 3หมู่บ้าน 12 3 16 มีกำนัน 1คน ผู้ใหญ่ 2 คนอบต 6 คน หนึ่งในนี้ก็คือแม่ยายผม สอบต ปิ่นภูสา โถตันคำ ขอทุกท่านที่อ่านแล้วจงโชดดี มีความสุข แล้วอย่าลืมมาเที่ยวด้วยละ you no forget yanglon เขียนตกหล่นอภัยด้วยปริญญา ม3 คิดถึงลูกและเมียจังขอบอก ผู้เขียน นพล แสนคำ บ.ยางโล้น ม.12 ต.โคกภู อ.ภูพาน จ.สกลนคร 47180 อยากกลับบ้านมาก บ้ายบาย
สวัสดสีครับ ผมชื่อโอเล่ห์ หรือว่า คิด ผมดีใจหลายๆที่ได้อ่านประวัติของบ้านยางโล้น ผมเองกะเคยอยู่บ้านยางโล้นมาก่อน ชึ่งผมเองก็มีความผูกพันธ์กับบ้านยางโล้นหลาย นับแต่วันที่ผมจากบ้านยางโล้นมาก็เป็นเวลา10 กว่าปีแล้ว ตั้งแต่ผมจากมาผมก็คิดฮอดบ้านยางโล้นหลายๆ อยากจะกลับไปเยี่ยมแต่ก็ไปบ่ได้ เพราะว่ามีภาระหน้าที่หลาย คุณอาจฮู้จักผมก็เป็นได้ หรือ คุณอาจลืมผมไปแล้ว ผมเองเป็นลูกบุญธรรมของพ่อเล็ตและแม่เลี่ยน เมื่อก่อนผมเป็นเณรอยู่ที่วัดบ้านยางโล้นชื่อว่า เณรคิด ผมเป็นคนลาว ชาวบ้านชอบเรียกว่า เณรลาวๆ. หลังจากที่ผมจากบ้านยางโล้นมาผมก็ได้มาศึกษาต่ออยู่ที่บ้านของผม หรือ ประเทศลาวนั่นเอง ที่วิทยาลัยครู ตอนนี้ผมก็เลยได้กลายเป็นครูไปแล้ว ผมอยาบอกว่าผมคิดฮอดบ้านยางโล้นและชาวบ้านยางโล้นทุกคนหลายๆ โดยเฉพาะก็แม่น พระอาจารย์ทับ ถึงว่าท่านจะร่วงลับไปแล้วก็ตาม ท่านก็ยังเป็นที่เคารพบูชาของผมอยู่เสมอ. และที่ขาดบ่ได้ก็แม่นพ่อเล็ดกับแม่เลี่ยน ท่านทั้งสองเป็นคนที่มีพระคุณกับผมมากเลย ถ้าหากว่าได้เจอกับท่านฝากบอกท่านด้วยนะว่าผมคิดถึงท่านมาก มีโอกาศผมจะกลับไปเยี่ยมท่านอีกที ขอบคุณมากๆนะครับ.
สวัสดี ค่ะ ตอนนี้มาเรียนที่ กทม. ทำงานที่นี่มา8ปีแล้ว ทุกคนคงจะงง ว่าหนูเป็นใคร
หนูเป็น ลูกสาวชาวยางโล้น นั้นแหละค่ะ
พ่อหนูชื่อ เชียงค่ะ แถวบ้านเด็กๆๆ วัยรุนชอบเรียก พี่ ยุท
แม่เป็นคน พิษณุโลก ค่ะ ที่จริงหนูก็เกิดที่พิษณุโลก แมโตที่บ้านพ่อ ที่ ณ บ้าน ยางโล้น หมู่ 12 ท้ายบ้าน เลยค่ะ
หนูมีน้องชาย 1 คน ชื่อ น้อง เจมส์ ค่ะ ตอนนี้โตป็นหนุ่มแล้ว (หล่อเหมือนพ่อเลย)
ตอนนี้ก็เรียนจบแล้ว ทำงานที่กรุงเทพ ย่านสะพานควาย เป็นบริษัท ของชาวจีน ทำงานทุกวัน ยกเว้น วัน อาทิตย์
ทุกวันนี้ทำงานเหนื่อยมาก อยากกลับบ้านไปหาพ่อ จัง คิดถึงแม่ไก่อ้วน คิดถึงน้อง เจมส์ ที่กำลังโตเป็นหนุ่ม คิดถึงวัวเกีวยน ของพ่อ ที่ครอบครัวพ่อใช้ ทำมาหากินเลี้ยง หนูกับน้อง และแม่มา หลายปี
อยากกลับบ้นจัง ปลายปีนี้จะบ้านไปหา พ่อกับแม่น่ะ คิดถึงจัดดดดดดดดดด
พ.ศ2554ผมดีใจมากที่ได้มาสอนที่โรงเรียนบ้านยางโล้นฯแห่งนี้เด็กทุกคนน่ารักมากได้เจอเพื่อนร่วมที่น่ารัก
fern
บัานยางโล้นเดี๋ยวนี้เจริญแล้วนะคะ บางบ้านมีอินเตอร์เน็ตแล้ว ทางด้านการศึกษานักเรียนก็เรียนต่อมากขึ้น คนในหมู่บ้านก็รักและสามัคคีกันเหมือนเดิม ทางเข้าหมู่บ้านก็พัฒนา เพราะมีอบต.ที่คอยปรับปรุงทางทุกปี ^_^ อาหารป่ากับแกงหน่อไม้ก็อร่อยเหมือนเดิมด้วยค่ะ
บ้านยางโล้น เคยไปงานแต่งน้องชาย น่าอยู่มาก สนุกมากไป 22 ม.ค.56คิดถึงทุกคนที่นั่น มีโอกาศ จะมาอีกเสียดายได้ไปวันเดียว ขอบคุณในการต้อนรับ ทุกคนน่ารัก ครัว จันทบาล..ขอบคุณคัรบ
ครูสวยจัง