ตอนนี้ผู้เขียนอยู่มหาวิทยาลัย ตั้งใจมาเขียนบันทึกต่อจากบันทึกนี้ครับ ค่ายนี้เป็นค่ายบูรณาการภาษาไทยกับภาษาอังกฤษ หลังจากให้คุณครูพับกระดาษ Origami แล้วพยายามเลือกแบบที่จะเป็นประโยชน์สำหรับคุณครูเพื่อนำไปจัดบอร์ดหรือเอาไปเป็นสื่อการเรียนการสอน ใช้เวลาไม่นานคุณครูก็พับได้ทั้งปลาและผีเสื้อ ทีแรกคุณครูคงไม่มั่นใจว่าจะพับได้ พอพับได้แล้วมีดูหน้าตาสดใสขึ้น(ฮา)

   ผู้เขียนสอนนักเรียนประถมศึกษาตอนปลายพับกระดาษ Origami ด้วย เพื่อให้นักเรียนไปสอนรุ่นน้องชั้นประถมศึกษาตอนต้น ผู้เขียนมีความเชื่อส่วนตัวว่า คนที่จะสอนคนอื่นได้ แสดงว่าคนนั้นมีความชำนาญแล้ว นอกจากนี้ยังเป็นการทบทวนการพับกระดาษให้แก่นักเรียนประถมศึกษาตอนปลายด้วย พอนักเรียนพับปลาได้ก็ทำท่าร่าเริงแบบนี้

  ผู้เขียนให้นักเรียนร้องเพลงไทยและทำท่าประกอบ เพราะเมื่อวานมีการรำมวยจีนเป็นภาษาอังกฤษ มีกลุ่มหนึ่งทำท่าได้น่ารักมาก จนเพื่อนๆปรบมือให้

 ผู้เขียนให้นักเรียนเล่นเกมกระซิบ แต่เริ่มกระซิบเป็นภาษาไทยก่อนภาษาอังกฤษ เมื่อเอามาเปรียบเทียบกันปรากฏว่า ภาษาไทยผิดมากกว่าภาษาอังกฤษ เช่นประโยคว่า

กล้วยตานี ปลายหวีเหี่ยว น้ำไหลเชี่ยวปลายหวีหัก หิ้วหวีไปหิ้วหวีมา (ฮา)

  เข้าใจว่ายากสำหรับ นักเรียน เพราะตอนมาถึง คำว่า หวี นักเรียนพูดเพี้ยนประจำเลย (ฮา) นอกจากนี้ยังมี

 

หมู หมึก กุ้ง  ตามด้วย… ระนอง ระยอง ยะลา แถมด้วย …เช้าฟาดผัดฟัก เย็นฟาดฟักผัด

 

ผู้เขียนคิดว่าเป็นค่ายบูรณาการที่สนุกสนาน เพราะนักเรียนได้ฝึกทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ นี่ถ้าเอาปลาที่นักเรียนพับไปแต่งเรื่อง หรือเอาสีมาระบายปลาแล้วประกวดกัน คงสนุกมากกว่านี้ (เสียดายมีเวลาน้อยไป)

  ตอนสุดท้ายนักเรียนถ่ายรูปร่วมกัน และให้นักเรียนทำ mind mapping ว่าได้เรียนรู้อะไรบ้าง พอดีตอนนักเรียนนำเสนอ เจ้า card กล้องของผู้เขียนอยู่ที่ครูเลยไม่ได้ถ่ายรูปไว้ ผู้เขียนสรุปเองว่า นักเรียนโรงเรียนนี้ค่อนข้างเก่ง ถึงแม้ว่าจะอยู่ไกลจากตัวเมือง เพราะคุณครูตั้งใจสอนดีมาก นอกจากนี้โรงเรียนยังมีสื่อและวิธีการสอนที่หลากหลายทำให้นักเรียนไม่เบื่อและอยากเรียนรู้ภาษาอังกฤษ…ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…