ความเป็นมา
ณ ริมคลองเจ้าเจ็ด-บางยี่หน ต.เจ้าเจ็ด อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีวัดแห่งหนึ่งชื่อวัดเจ้าเจ็ดใน ตามคำเล่าขานสืบต่อกันมาเป็นเวลาช้านาน วัดเจ้าเจ็ดในเกิดขึ้นหลังจากกรุงศรีอยุธยาเสียให้แก่พม่าใหม่ๆ ปีพ.ศ.๒๓๑๐ ท้องที่เจ้าเจ็ดเป็นดินแดน ที่ลุ่มมีป่ารกร้างมาก จึงเป็นที่อาศัยของสัตว์ร้าย เช่น จระเข้ ช้าง เสือ เป็นต้น และยังเป็นที่ลี้ภัยสงครามพม่าของเจ้าฟ้ามหากษัตริย์ ในครั้งนั้น เมื่อเจ้าฟ้ามหากษัตริย์ที่ลี้ภัยมาพักอาศัยอยู่ที่ตำบลนี้นับได้ ๗ พระองค์ จึงได้สร้างปูชนียสถานไว้ ต่อมาประชาชนจึงได้ถือเอาเป็นวัด จึงได้ชื่อว่า “วัดเจ้าเจ็ด” ต่อมาภายหลังได้เกิดวัดขึ้น อีกหนึ่งวัด ตั้งอยู่ทิศเหนือ มีเนื้อที่ติดต่อกัน ดังนั้น วัดเจ้าเจ็ด จึงมีคำว่า “ใน” ต่อท้ายเป็น “วัดเจ้าเจ็ดใน” แต่อีกนัยหนึ่ง ผู้เฒ่าผู้แก่ก็ว่า ในตำบลเจ้าเจ็ดนี้ มีแม่น้ำน้อยไหลผ่าน แยกมาจากหน้าอำเภอเสนา ไหลเชื่อมติดต่อไปยังจังหวัดอื่นๆ เช่น สุพรรณบุรี อ่างทอง สิงห์บุรี การคมนาคมสะดวก ติดต่อค้าขายกันทางน้ำเป็นส่วนใหญ่ เจ้าเจ็ดจะเป็นแหล่งชุมนุมที่สะดวกเพราะมีลำคลองเจ้าเจ็ด – บางยี่หน ติดต่อใกล้กับจังหวัดสุพรรณบุรี มาก ผู้เฒ่าผู้แก่เล่าว่าที่นี่จะเป็นที่ชุมนุมของสิ่งของ เจ็ดสิ่ง คือ ข้าว น้ำ นา ปลา กุ้ง หนุ่ม สาว เป็นถิ่นที่อุดมสมบูรณ์มาก จึงเรียกว่าเจ้าเจ็ด หมายถึงเจ้าของสิ่งของเจ็ดอย่างนี้
ประวัตน่าสนใจ น่าไปเที่ยวดู นะค่ะ
ชอบมาก