รู้สึกอุ่นใจแค่ไหนเมื่อมีพี่ชายอยู่ข้างกาย...ตลอดเวลา...

เฮีย...อย่าแต่งงานนะ...อยู่เป็นเพื่อนหนู

คำพูดนี้คงพูดเมื่อ 30 กว่าปีผ่านมา...และแล้วก็เป็นจริง 555+

แต่พอโตขึ้น...อยากกลับคำให้การนั้น ด้วยว่าเราอยากให้พี่ชายเราแต่งงาน จะได้มีคนดูแล

แต่เราก็ไม่ทุกข์กับแกหรอกนะ...เพราะพี่ชายเราแกก็อยู่มาได้กว่า 50 ปีแล้ว อยู่อย่างมีความสุขซะด้วย...จนเพื่อนเราคนหนึ่งที่ห่างหายกันไปนานบอกว่า "ให้เอาแบบเฮีย"...ห่วงก็แค่ สุขภาพที่จะทรุดโทรมจากการที่สูบบุหรี่จัด และเวลาขับรถตอนกลางคืนเท่านั้น ดังนั้น...ไปไหน โปรดบอก หนู กับหลานๆ ยินดีไปขับรถให้ คริคริ ไปกับเฮียหนุกหนาน นี่นา

ในฐานะน้องสุดท้อง ใครที่รู้จักมักจะงง งง กับเราที่มีบุคลิกค่อนข้างแปลก มั่นใจ และอิสระ...นับได้ว่ามีศักยภาพในการดำรงตนมาก...การเรียนรู้ ประสบการณ์นั้นสอนให้เรามี EQ และ IQ พอที่จะดำรงตนอยู่ในสังคมทุกวันนี้ได้อย่างปกติสุข...แล้วรู้สึกมั่นใจและอุ่นใจมากขึ้นเมื่อมีพี่ชายและพี่สาวอยู่เคียงข้าง โดยเฉพาะเฮียอ้อน ที่สอนให้เราเรียนรู้ที่จะแสวงหา ตัดสินใจด้วยตนเองและกล้าพอที่จะทำตามใจอยาก ด้วยบทเรียนจากเพลง "ทะเลใจ" ของคาราบาว

โตมาแบบไม่เคยถูกดุ...มีแต่สอนให้คิด ทำตัวเป็นตัวอย่าง และกระตุ้นให้มองในมุมที่แตกต่าง สำหรับเฮีย ไม่มีอะไรที่ผิด หรือ ถูก มีเพียงแต่ เหมาะสม หรือ ยังไม่เหมาะสมในภาวะนี้...ทำให้โลกนี้เป็นสีชมพู...แม้ความเป็นจริงบางครั้งมันจะหม่นๆ ไปบ้าง

บางครั้งการไป Lock เฮีย ให้ไปไหนต่อไหนกับพวกเรา ซึ่งประกอบด้วยหลานๆ ที่กำลังจะโต ก็กลัวจะสร้างความรำคาญให้กับแก แต่ความยืดหยุ่นที่แกปรับตัวเข้ากับพวกเราก็เป้นตัวอย่างที่ดีที่ควรเอาเป้นแบบอย่างในการไม่เรื่องมาก และไม่มากเรื่อง จนเดี๋ยวนี้...ทริปไหนๆ ก็ต้องถามลุงก่อน...

วันที่ 22 กันยายน ของทุกปีก็เป็นวันครบรอบวันเกิดของ ลุงอ้อน(ของเด็กๆ) ก็ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยช่วยดลบันดาลให้ลุงมีความสุขที่สุดยอด มีสุขภาพที่แข็งแรง สมปรารถนาในทุกสิ่งนะจ๊ะ...สำหรับความรักที่มอบให้ ไม่มากกว่ากว่าเดิม แต่มีตลอดไป...รักนะจุ๊บๆ