พอเพียง เพียงเพ็ญ
“ชีวิต”…...ต้องการอะไร
เพียรหา.....มาไกลเหนื่อยล้า
หยุดนั่ง....ชมแสง “จันทรา”
ชีวา......ซึ้งค่า “เพียงพอ”
เพียงเพื่อ......ประทังชีวิต
เพียงเพราะ......หลงผิด พลั้งหนอ
ลาภยศ......สรรเสริญ เยินยอ
เพียงพอ.....แล้วพบ “พอเพียง”
ชีวิต........ต้องการ “คุณค่า”
เพียงหา...... “สุนทรีย์” หล่อเลี้ยง
“เพียงเพ็ญ”....แค่นั้นพอเพียง
“พอเพียง” .....แค่นั้น “เพียงเพ็ญ”
คิดถึงจันทร์....อีกครั้ง
เพราะเพียงเพ็ญ แค่นั้น พอเพียง