เช้าวันที่ ๑๓ ส.ค. ๕๓ ผมออกจากห้องพักโรงแรมภูเก็ตเกรซแลนด์ ออกไปวิ่งออกกำลังตามปกติประจำวัน แต่เช้านี้ไม่ปกติ เพราะเป็นการวิ่งที่ชายหาดป่าตองอันงดงาม ผมคิดว่าชายหาดนี้สวยงามกว่าทุกหาดที่ผมเคยวิ่งออกกำลังกาย ไม่ว่าที่ประเทศใด
เนื่องจากเป็นช่วงน้ำลง ชายหาดจึงกว้างมาก กว้างกว่าหาดเจ้าหลาวที่จันทบุรีเกือบ ๒ เท่า ทรายเม็ดละเอียดสีทรายหรือน้ำตาลออกแดง ชายหาดสะอาด ผมชอบที่เขาบำรุงรักษาต้นเตยทะเลไว้เป็นสัญญลักษณ์ของชายหาด เป็นชายหาดที่กอเตยทะเลสวยและมีมากที่สุดที่ผมเคยเห็น
จะเห็นว่าบ้านเมืองของเรามีสถานที่น่าเที่ยว และเราพัฒนาขีดความสามารถในการดูแลรักษาชายหาดได้ดีแล้ว คนของเรามีวัฒนธรรมดูแลรักษาสถานที่ท่องเที่ยวแล้ว น่าชื่นใจมาก มีหลักฐานต่างๆ มากมายที่แสดงความเอาใจใส่ของเทศบาลตำบลป่าตอง และเชื่อว่าชาวบ้านที่ทำมาหากินที่ชายหาดก็รู้คุณค่าของการรักษาความสะอาดอย่างดีแล้ว
ผมโชคดีมากที่แม้ฟ้าจะครึ้มฝน แต่ฝนก็ไม่ตก คือตกไปแล้วเมื่อคืน เว้นช่วงตอนเช้า ให้โอกาสผมได้ออกไปวิ่งและซึมซับบรรยากาศอย่างหนำใจ แล้วพอตอนสายๆ ที่ผมอยู่ในห้องประชุมวิชาการ ฝนก็เทมาอย่างหนัก
วันนี้ผมได้ชื่นใจ ๒ เรื่อง คือตอนเช้าชื่นชมธรรมชาติ ตอนสายได้เรียนรู้เรื่องยุทธวิธีพัฒนาคณะวิชาด้าน Hospitality & Tourism ของ Hong Kong Polytechnic University โดย Professor Kaye Chon ทำให้ชีวิตในวันนี้เต็มเปี่ยม
วิจารณ์ พานิช
๑๓ ส.ค. ๕๓
|
ชายหาดป่าตองยามเช้าตรู่และน้ำลง หาดกว้างและสงบ
|
|
ชายหาดเดียวกัน ถ่ายรูปหันไปอีกด้านหนึ่งของอ่าว
|
|
ถ่ายหันออกทะเล เห็นสองฝั่งของอ่าวป่าตอง.
|
|
ประติมากรรมฝูงปลาโลมา
|
|
ลู่วิ่งของผม ก่อนจะลงไปวิ่งที่ชายหาด
|
|
ต้นเตยทะเลอันสวยงาม
|
|
สวนชายหาดอันสวยงาม. |
เห็นแล้วอยากไปบ้างครับ ไปทีไรไม่ได้ออกกำลังกายเลยครับ ฝนตกหนัก
บรรยากาศ น่าไปพักผ่อนครับ