เมื่อตอนเที่ยง..พ่อคิดว่านีโอหลับแล้ว แล้วกะว่าจะวางนีโอลงบนที่นอน ทุกครั้งที่ลูกกอดพ่อแน่นขึ้นเมื่อรู้ว่าถึงเวลาที่พ่อจะต้องกลับ (อีกครั้ง) นั่นเพราะลูกก็รู้ว่าพ่อรักลูกมากมาย ลูกอาจจะไม่สามารถบรรยายภาพความรู้สึกของตัวเองได้ ..ให้พ่อช่วยอธิบายให้ลูกก็แล้วกัน
...ลูกมีคำถามใช่มั้ยนีโอว่าทำไมในเมื่อพ่อรักลูกมากมายแล้วทำไมถึงทิ้งลูกไว้อย่างนี้ ทำไมเราไม่อยู่ด้วยกันตลอดเวลา เพราะเรามีความสุขด้วยกันเสมอทุกวินาทีที่เราอยู่ด้วยกัน ทำไมเราต้องจากกัน
...ลูกโกรธพ่อใช่มั้ยนีโอที่ปล่อยให้ลูกอยู่ท่ามกลางเด็กคนอื่นมากมายที่น่าเวทนาสงสาร เสียงร้องอื้ออึงน่าหนวกหู เชื้อโรคที่หมุนเวียนมาโจมตีลูกอยู่ตลอดเวลา แม่เลี้ยงและเจ้าหน้าที่ที่หลากหลายอารมณ์ จนแทบจะปรับตัวรับไม่ทัน นีโอรู้ดีว่าไม่มีใครเลยที่จะรักนีโอเท่าพ่อ แล้วทำไมพ่อต้องปล่อยให้นีโอตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ลูกโกรธพ่อมั้ยที่หันหลังเดินหนีจากลูกมา
....ให้พ่อบอกลูกอีกครั้งว่า.....นีโอ เราจะได้อยู่ด้วยกัน
ซึ้งๆ ด้วยเคยเดินจากลูกมาเหมือนกัน