"จิต" ก็เหมือน "เปลวเทียน" ที่เป็นแกว่งไปมา ตามสิ่งที่มากระทบ
ท่านออกเพียรประมาณ 2 ทุ่มของวันเสาร์ที่ 11 กันยายน ท่านก็ให้ญาติโยมทยอยเข้าไปกราบที่ละชุด ชุดละประมาณ 30 คน รวม 3 ชุด ผมเข้าไปกราบเป็นคนสุดท้ายของชุดที่ 1 ถือขันเบญที่ลูกศิษย์และคุณครูโรงเรียนเลิงนกทากรุณาเตรียมไว้ให้อย่างดี ต้องขอบพระคุณท่านทั้งหลายมา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ
หลังจากท่านเทศอยู่กว่าครึ่งชั่วโมง คุณครูโรงเรียนเลิงนกทาได้เปิดทางให้ผมเข้าไปถวายกราบท่านใกล้ ๆ พอรายงานตัวเสร็จท่านจำผมได้เป็นอย่างดี และปรารภว่า ท่าน ดร. ขอให้อยู่ก่อน ผมกล่าวขอบคุณท่านด้วยความดีใจที่จะได้ฟังธรรมกับกลุ่มที่ 2 ด้วย (สุดท้ายแล้วผมได้ฟังธรรมร่วมกับทั้ง 3 กลุ่มเป็นพิเศษ)
ท่านเทศนาหลายบทหลายตอนทั้งสำหรับเพื่อการดำเนินชีวิตทางโลก และการมุ่งไปที่การพัฒนาจิตใจขั้นสูง สมกับคำว่า "ภูสูง" ทั้งนี้ผมจะพยายามทยอยถอดบทเรียนตามกำลังสติปัญญาที่มีต่อไปครับ
เสื่อผืนยาวที่นั่งอยู่นี้ ถ้าเราไม่ทราบจุดสิ้นสุดทั้งสองทาง เราจะหาจุดสมดุล หรือ ตรงกลางได้อย่างไร ?
คำว่า "พอใจ" พอที่ใจ ใจพอ พิจารณาให้ดี ๆ
สวัสดีครับ สาระดีครับ ขอบคุณที่แบ่งปันครับ
สวัสดีค่ะท่าน อจ.ดร.
เคยขึ้นไปกราบเมื่อปีที่แล้วค่ะ..ตอนนั้นพาแม่ไปทำบุญค่ะ อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ
สวัสดีครับ คุณธนา
สวัสดีครับ ครูกระแต
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์ผู้ที่มีความรู้มาเผยแพร่เกี่ยวกับธรรมะมากมายค่ะ
ดิฉันได้อ่านบันทึกของท่านอาจารย์แล้วค่ะรู้สึกว่าอาจารย์จะมีอะไรที่ซึ้งในรสพระธรรมมากเลยค่ะ ที่อาจารย์พูดถึงพระอาจารย์บุญชวน ดิฉันไม่เคยรู้จักค่ะ แต่ดิฉันเองก็ซึ้งในรสพระธรรมเช่นกันค่ะ เพราะตัวเองคิดเสมอว่าการที่บุคคลใดมีธรรมะอยู่ในหัวใจบุคคลนั้นย่อมมีความสุขทางใจ เพราะเรามีสติ การที่คนเราทำจะประสบความสำเร็จในชีวิตได้นั้น ต้องผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอุปสรรค ผ่านการล้มเหลวในชีวิตหรือแม้แต่เกือบจะเอาชีวิตไม่รอดกลับมาได้นั้น ไม่ใช่เรื่องธรรมดาหากเราคิดในแง่ของธรรมะส่วนหนึ่งอาจะเป็นเรื่องของกรรมเก่าที่เราเคยทำมาในอดีตชาติปางก่อน พอมาชาตินี้จึงต้องมาเจออะไรต่างๆมากมาย เมื่อเรารู้แล้วว่าเรามีเป็นใคร กำลังทำอะไร เราก็ควรนึกถึงธรรมะเป็นที่ตั้ง และเราก็จะสบายใจค่ะ
สวัสดีครับ สำอาง เนตร โม้ลา
ขอบคุณครับ ครูกระแต
สวัสดีค่ะ
มาอ่านคำสอนด้วยค่ะ
ขอบคุณ
ติดตามมาอ่าน เหมือนดังว่าครับ
ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านครับ