เหลือเวลาอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้า..ที่การฝึกสอน ประสบการณ์ 1 ที่โรงเรียนกำลังจะสิ้นสุดลง >_<" ผ่านไป 3 เดือนเกือบเต็ม กับภาพลักษณ์ใหม่แห่งความเป็นครูที่ดูเหมือนแม่จะภูมิใจมากกว่าใครเพื่อน นั่นคือ แม่อยากให้ดิฉันเป็นครู เพราะแกคิดว่าวิชาชีพนี้เป็นวิชาชีพที่ สูงสุด หรือแกอยากให้เดินตามรอยพี่สาว เพราะพี่สาวรับราชการครู
....... หลายหนที่เหนื่อยกับภาวะกดดัน ที่ต้องวิ่งไปวิ่งมา ระหว่างที่ทำงาน นั่นคือ
อบต. กับ โรงเรียน ครึ่งวันเป็น อบต. ครึ่งวันเป็น ครู เป็นใครใครก็เหนื่อย ปัญหาที่เกิดขึ้นกับการใช้ชีวิต ก็คงจะเป็นการที่ต้องรับผิดชอบ หน้าที่ 2 หน้าที่ ทั้งสองที่ทำงาน
หลักการคิดในชีวิต ที่ต้องพึงท่องเอาไว้ นั่นก็คือ
" หากเรามัว แต่จะนับเม็ดทรายในแม่น้ำคงคา เวลาของคุณคงไม่พอเป็นแน่ มีความหมายว่า จะพยายามทำให้คนทั้งโลกรู้สึกพอใจตัวเองในทุกเรื่อง ดังนั้น ทำอะไรก็ตาม ควรทำเท่าที่เราทำได้ เมื่อทำอย่างดีที่สุดแล้ว คนเขาไม่เห็นว่าดีก็ ต้อง ปล่อยมันไป
เพราะได้เรียนรู้หลายอย่างเลยว่า อะไรก็ตามที่เราไม่ถนัด หรือถึงถนัด แต่ไม่มีความสุขที่จะทำ ก็อย่าทำ เรามีเวลาไม่มากนักหรอกที่จะแบกสารพัดภาระบนโลกนี้
หันกลับไปมองไหล่ของตัวเองสักหน่อยว่า พร้อมจะแบกเป้ที่มีน้ำหนักมากน้อยเพียงใด อย่าแบกอะไรที่เกินกำลังของตัวเอง เพราะไม่เพียงแต่จะทำ ให้สาว อบต. อย่างข้าพเจ้าเป็นทุกข์ และมันก็มีผลต่อการยืนตรงๆ ของข้าพเจ้า เซไปได้เหมือนกัน
อยากจะขอบคุณปลัดฯ สักร้อยหน นี่ถ้าปลัด อบต.ที่นี่ เล่น facebook เป็น ข้าพเจ้าจะกด like สักหมื่นครั้งง ถ้าปลัดแกไม่ด่า ไม่ติ และไม่ให้โอกาสไปฝึกสอนที่ รร. ทั้งที่เงินเดือนก็เท่าเดิม ..ข้าพเจ้าก็คงไม่มีโอกาส ให้หลายๆ ชีวิต เรียกว่า คุณครูพี่เอ ..... ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
เก่งจังครับคุณจุฑาภรณ์
วิ่งไปวิ่งมา คงได้ออกกำลังกายจนแข็งแรง
ทำงานสองอย่างเลย น่านิยมนัก
เอาต้นไม้ใบหญ้ามาฝากครับ บางทีวิ่งไปวิ่งมาหนื่อยจะได้พักผ่อน
แถว โคนต้นกล้วย
ขอบคุณมากค่ะ อาจารย์ ...ความจริงแล้วหนูไม่ได้อยากวิ่งไปวิ่งมาเท่าไหร่หรอกค่ะ
เพราะมันเมื่อยจริงๆ คิดได้แล้วค่ะ หลังจากเรียนจบ ป.บัณฑิต ตัวเองคงค้นพบสิ่งทีตัวเองต้องการจริงๆ ซะที
ตอนนี้ ก็ต้องยอมรับ แล้วก็จะผ่านไปให้ได้เลยค่ะ ฮึด สู้ !!
มาให้กำลังใจค่ะ
"เพราะได้เรียนรู้หลายอย่างเลยว่า อะไรก็ตามที่เราไม่ถนัด หรือถึงถนัด แต่ไม่มีความสุขที่จะทำ ก็อย่าทำ"
สำหรับพี่ได้เรียนรู้แล้วว่าต้องอยู่กับงานที่รัก จะทำให้เรามีความสุข ตอนนี้งานที่โรงเรียนของพี่ก็หนักน่าดู แต่มันทำให้พี่มีความสุข
รับหน้าที่สองอย่างคงเหนื่อยน่าดูเลย ตอนนี้พี่ทำงานที่โรงเรียน กับเรียนที่มหาวิทยาลัย ก็รู้สึกเหนื่อยแทบแย่
สู้...สู้..ค่ะ ^b^
เรียนคุณ A-kan-A
ดีใจนะครับที่กวีของผมเป็นส่วนหนึ่งที่รื้อฟื้นความทรงจำ
เรื่องราวบางประการผ่านชีวิตมาแล้วผ่านเลยทิ้งความทรงจำไว้ยาวนาน ตลอดไป แต่......เพียงหนึ่งความทรงจำเท่านั้น
อย่างนี้ต้องร้องเพลง หรือฟังเพลง "หัวหินสิ้นมนต์รัก" http://gotoknow.org/blog/chuthabhorn777/เรียนคุณ A-kan-A
น่าอ่านมากเลยค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ คุณขอนแก่น แล้วแวะมาบ่อยๆนะคะ
บางครั้งสิ่งที่เราทำอาจจะเหนื่อยแต่ถ้าควมพยายามที่อยากเป็นในสิ่งที่รักก้อทำให้สบายจัยได้นะ