แทนคำลา ป่าสุคะโต
 
 

 แทนคำลา ป่าสุคะโต

 

๑. เย็นฝนพรำฉ่ำฟ้ายามหน้าฝน 

เหมือนต้องมนต์เหมันต์กลางพรรษา 

หอมพยอมดอมดมยามลมพา 

ดอกไม้ป่าครื้นเครงร่ายเพลงมนต์

 

๒. บัวหลวงงามน้ำใสๆเย็นใจยอด 

สะพานทอดเดินผ่านกลางม่านฝน

งามศาลาริมน้ำเมื่อยามยล

ดุจต้องมนต์ “สำนักป่าสุคะโต”

 

๓. เกินจะล่ำพรรณนาภาษาศิลป์

ผีเสื้อป่าผกผินบินผ่านโผ

กระรอกน้อยยิ้มทักชักชวนโชว์

กิ้งก่าโผล่กิ่งไผ่ตามรายทาง

 

๔. สำนักป่าสติปัฏฐานในม่านป่า

ดุจแสงเทียนแห่งศรัทธาในป่ากว้าง

เจริญสติอย่างพริ้วไหวไม่เว้นวาง

เฝ้าตามรู้อยู่ทุกอย่างในจิตใจ

 

๕. เดินก็รู้ นั่งก็รู้ นอนก็รู้

มีสติตามอยู่ไม่ไปไหน

รู้สึกตัว ตื่นตัว รู้สึกใจ

เดินตามรอยจุดหมายพระสัมมา

 

๖.ไม่เป็นอะไร อะไร กับอะไร

หลวงพ่อท่านแสดงไว้เป็นคาถา

เพียรทำตนในวันนี้ให้มีค่า

ใครจะรู้มรณาจะมาพรุ่ง

 

๗. ขอเขียนคำแทนคำลาจากป่ากว้าง

เทียนในใจจุดสว่างแสงเรืองรุ่ง

จะกำหนดรู้จิตแจ้งไม่แต่งปรุง

จะมั่นมุ่งแผ่ออกไปให้ไพศาล

 

กิฟท์ ท่าตะโก ประพันธ์