อ่าน...นั่งคุยกับความตาย...ในวันเกิด

ข้อคิดสำหรับวันเกิด...จุดเริ่มต้น...จุดจบ...ไม่มีที่มาที่ไป

            วันเกิด...ใครๆก็อยากให้เป็นวันพิเศษ....อยากให้เพื่อนๆมาอวยพร เป็นวันที่ทำความดีได้ทำบุญทำทาน เอื้อเฟื้อคนอื่น...ซึ่งวันนี้มีความหมายที่แฝงไว้มากมาย วันคล้ายวันเกิดตัวเองปีนี้ กลับรู้สึกเฉยๆก็เหมือนทุกวันไม่รู้สึกว่าเป็นอะไรที่แตกต่างจากวันอื่นๆ แต่ก็ได้เตรียมหนังสือธรรมะไว้แจกคนไข้ที่มาฟังธรรมะเท่านั้น

                                          

          เมื่อกลับจากทำงานมาถึงบ้านเห็นหนังสือเล่มหนึ่งสะดุดตามาก ชื่อ “นั่งคุยกับความตาย” ก็รู้สึกสนใจหยิบมาอ่านดู มันน่าแปลกดีนะที่วันเกิดกลับมานั่งอ่านหนังสือเรื่องนี้ ซึ่งหนังสือเรื่องนี้สอนให้เรารู้จักใช้ชีวิตแบบไม่ประมาท ไม่ว่าวันไหน?จะเร็วหรือช้า...ทุกคนก็มีโอกาสตายเท่าเทียมกัน

                            

          เมื่ออ่านแล้วได้สิ่งเตือนสติว่า...คนเราพอใกล้ตายจะเห็นภาพฉายเหมือนหนังย้อนอดีตให้ตัวเองดู เรื่องบางเรื่องลืมไปนานแล้วกับนึกเห็นภาพให้จดจำ นั่งนึกทบทวนทั้งอดีต ปัจจุบันและกังวลว่าอนาคตตายแล้วจะไปไหน? งานศพจะมีใครมาบ้าง? จะจัดกี่วัน มีคนทำบุญให้หรือเปล่? ห่วงทรัพย์สมบัติ ห่วงครอบครัวอยู่ข้างหลัง อนาคตก็ห่วงเช่นกัน จะไปอยู่ที่ไหน? จะได้กลับมาเกิดเป็นคนอีกไหม?

      

          และมาสดุดตาหนังสือของคุณดังตฤณชื่อว่า “ เสียดาย...คนตายไม่ได้อ่าน” ซึ่งก็ได้ข้อคิดที่ดีเช่นกัน วันเกิดทำให้เราไม่หลงไปกับแสงสีกิเลสที่ยั่วยวน รู้จักตอบแทนผู้ให้กำเนิด มีตัวอย่างมากมายที่ได้อ่าน  ทำให้ได้ข้อคิดหลายๆอย่างในวันเกิดตัวเอง วันเกิดวันตาย...จุดเริ่มต้น...จุดจบ คงจะไม่ต่างกันเนื่องจากจุดทั้งสอง เราต่างก็มาแต่ตัวเหมือนกัน...ทรัพย์สมบัติทั้งหลาย ก็ทิ้งไว้บนโลก...หาที่ไปที่มาไม่ได้เช่นกัน...มนุษย์โลภกันนัก....แต่ไม่เห็นมีใครแบกเอาไปด้วยสักคน...

                                   

                      ....เมื่อเจ้าเกิดมามีอะไร ...มาด้วยเล่า?  

                      ....เจ้าจะเอาแต่สุข...สนุกสนาน

                      ......................................................

                       ....เมื่อเจ้าตาย...จงกลับไปตัวเปล่า...เหมือนเจ้ามา...