๗ กันยายน ๒๕๕๓
กราบสวัสดีค่ะครู
ตอนที่เขียนจดหมายฉบับนี้ หนูนอนอยู่ที่สำนักงาน กพ. ค่ะ กว่าจะเตรียมการอะไรเสร็จ ส่งเพื่อน ๆ กลับที่พักก็ปาไปจะหกทุ่มค่ะครู ถึงจะดึกอย่างไรศิษย์ก็ขอโอกาสเขียนจดหมายหาครูนะคะ
เมื่อตื่นขึ้นมาในสภาพที่เป็นชุดทำงานเมื่อวานนี้ (หลับทั้ง ๆที่ไม่ได้อาบน้ำ อีกแล้วค่ะครู) นึกย้อนกับตนเอง เมื่อวานเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย โดยส่วนใหญ่เป็นเรื่องอารมณ์ที่เกิดขึ้น ทำงานดึก จัดต้อนไม้ แล้วสุดท้ายปิดงานด้วยการไปขึ้นเช็คเงินสดที่เซ็นทรัล รู้สึกอ่อนเพลีย ด้วยอารมณ์ที่เกิดขึ้นภายในตนเอง แถมไปห้างสรรพสินค้าทำให้รู้สึกล้ามากขึ้น
กลับถึงบ้านประมาณสองทุ่มกว่า ๆ เปิดคอมแล้วก็เผลอหลับไป ตื่นขึ้นมาตอนเช้า เสื้อผ้ายังไม่ได้เก็บ จัดแจงรีดเสื้อผ้า แล้วค่อยเตรียมของ หนูถามตนเองเรื่อย ๆ ไม่ไปได้ไหม เห็นใจที่ดึงรั้ง อยากไป จึงนั่งลงเขียนบันทึกครั้ง แล้วค่อยขับรถออกไปเช้านี้ยังไม่ทันจะเลี้ยวพ้นประตูบ้าน มีรถมาจากทางขวา หนูหันหลบเร็วไปหน่อย เสยประตูบ้านพักเป็นรอย ข่วน แว๊บรู้สึกเสียด้วย แป๊บหนึ่งก็ ร็สึกส่า “ไม่เป็นไรหรอก รถมีไว้ขับ มีปัญหาก็ซ่อมได้”จะขับไปเรื่อย ๆค่ะออกจากขอนแก่นไม่นาน พี่หัวหน้าโทรหา ถามรายละเอียด กล้าพันธุ์สมุนไพร
หนูขับรถไปเรื่อย ๆ การขับรถลมหายใจชัดดีค่ะครู ฟังเสียงอ่านหนังสือหลวงตาฉบับที่ให้ครูไปด้วยค่ะ บางคราฟังซึ้ง ๆ ก็น้ำตากว่หนูจอดพักและล้างรถที่ วังน้อย หนูเห็นใจตนเองที่ “กลัวเพื่อนแซว” รถเลอะจึงแวะล้างก่อน พอล้างก็เอี่ยมค่ะ แต่รอยแผลเสยเมื่อเช้าเด่นชัดขึ้นมาค่ะ
มาถึงกรมวิทย์ประมาณ สี่โมงเย็นค่ะ มารับตัวอย่างให้พี่ ๆ แต่มีอะไรติดขัดนิดหน่อย แล้วก็รับพี่ปุ๋ยไปซ้อมคิวที่ สำนักงาน กพ. อืม มีหลายอย่างที่ รู้สึก “ขัดใจ ค่ะครู” แต่ก็พยายามเรียนรู้และน้อมรับ หนูแวะไปส่งเพื่อน ๆที่บ้านไกล แล้วก็กลับมานั่งคุยกับพี่ปุ๋ย ไปเรื่อย ๆ จนแยกย้ายกันอาบน้ำแล้วก็เข้านอน