การศึกษาทำให้เกิดความเจริญงอกงาม
                                                              การศึกษาเพื่อชีวิตที่ดีงาม  ระบบการศึกษาและโรงเรียนทั่วโลก ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากสังคมว่ามิได้จัดการศึกษาให้สอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นให้สังคมและมิได้พัฒนาผู้เรียนอย่างเต็มศักยภาพ เพื่อให้ผู้เรียนสามารถเลือกและธำรงวิถีการดำเนินชีวิตที่เปี่ยมสุขภาวะไว้ได้ทั้งที่โดยเนื้อแท้แล้วระบบการศึกษาและโรงเรียน คือกลไกสำคัญ ในการปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงสังคม โรงเรียนและวิทยาลัยต่าง ๆ ที่กระตือรือร้นมุ่งปฏิรูปการศึกษา จึงเร่งปรับเปลี่ยนหลักสูตรให้ทันการเป็นหลักสูตรที่มุ่งพัฒนาทักษะ (Skills - based Curriculum) ในปริบทแห่งระบบคุณค่า (Valus System) ซึ่งส่งเสริมให้คนพึ่งตนเอง (Autonomous) และสร้างระบบหรือภาวะแวดล้อมที่เกื้อกูลต่อการพึ่งพาตนเองของปัจเจกบุคคล (Empowering System) คนที่พึ่งตนเองได้ ไม่มีทางอับจน ไม่ว่าในสถานการณ์ใด เขาจะมีความสามารถแสวงหาทางเลือก (Alternatives) และทางแก้ไขปัญหา (Resolutions) ได้เสมอน่าประหลาดใจที่เป้าหมายแห่งการปฏิรูปการศึกษาของทั่วโลกนี้พ้องกับพุทธภาษิต คือ "อตตา หิ อตตโน นาโถ" "ตนเป็นที่พึ่งของตน" คนอื่นใครเล่าจะเป็นที่พึ่งได้ด้วยตนที่ฝึกไว้ดีแล้วนั่นแหละ บุคคล (ชื่อว่า) ได้ที่พึ่งที่หาได้ยาก" คนที่พึ่งตนเองได้ มีลักษณะเช่นไร ลักษณะพฤติกรรมต่าง ๆ ข้างล่างนี้ ช่วยบ่งชี้ได้ว่าบุคคลจะสามารถพึ่งพิงตนเองได้ มากน้อยเพียงใด ลักษณะคนพึ่งตนเองได้มาก 					 1. เปิดรับความเปลี่ยนแปลง 2. รู้จักวิธีปกป้องสิทธิของตน 3. รู้จักรับผิดชอบ  4. กำกับดูแลตนได้  5. ใช้ความรู้สึกละเอียดอ่อน 6. ผิดเป็นครู 7. เผชิญปัญหา 8. อยู่กับปัจจุบัน 9. คิดทำได้จริง 10. มีทางเลือก  11. ทำด้วยใจเห็นคุณค่า 12. รู้สึกดีกับตน 13. เห็นผู้อื่นมีคุณค่า 14. คิดถึงคนอื่นก่อนตน  ลักษณะคนพึ่งตนเองได้น้อย 1. ปิดตัวเองไม่ยอมเปลี่ยนแปลง2. ไม่รู้จักวิธีปกป้องสิทธิของตนหรือก้าวร้าว 3.โทษแต่ผู้อื่น 4. ต้องให้คนอื่นกำกับดูแล 5. ตกเป็นทาสอารมณ์ 6. ผิดแล้วง่อย 7. หนีปัญหา 8. อยู่ในอดีตหรืออนาคต  9. เพ้อเจ้อเพ้อฝัน10. มืดแปดด้าน 11. ทำตามหน้าที่บังคับ 12. รู้สึกแย่กับตน 13. นิเสธคุณค่าของผู้อื่น  14. เห็นแก่ตัว  ในการปรับเปลี่ยนสู่หลักสูตรที่มุ่งพัฒนาทักษะจำเป็นต้องมีความเข้าใจศัพท์เทคนิค 2 คำ ให้ชัดเจน คือ Livelihood Skills กับ Life Skills ทักษะ Livelihood Skills หรือ ทักษะการทำมาหากินเพื่อดำรงชีพ และทักษะ Life Skills หรือ ทักษะการสร้างชีวิตที่ดีงาม
  	จากการอ่านบทความชิ้นนี้ จะเห็นได้ว่า คนเราต้องพึ่งตนเองได้ก่อนจึงจะพัฒนามาเป็น ทักษะการสร้างชีวิตที่ดีงาม เป็นสิ่งสำคัญจำเป็นมากที่การศึกษาต้องพัฒนาให้เกิดเจริญงอกงามขึ้นในผู้เรียน หากการศึกษาทำได้ดังว่า คือ สรรค์สร้างผู้เรียนให้มีทักษะทำมาหากินเพื่อดำรงชีพ ในขณะเดียวกันก็มีทักษะการสร้างชีวิตที่ดีงาม ไปด้วยพร้อมกันสังคมไทยจะมีฐานกำลังมนุษย์ที่มีความสุข รักความดีงามมีใจอาสาพัฒนาสังคมส่วนรวม มีความเก่งกาจในกิจการงานต่าง ๆ เพื่อพัฒนาความไพบูลย์แห่งประเทศชาติให้บริบูรณ์ยิ่ง ๆ ขึ้น