แต่เมื่อตั้งใจว่าจะมีลูกแล้ว...การดูแลเขาตั้งแต่ในท้อง ถือว่ามีความสำคัญสุดยอดทีเดียวครับ...เวลา 7 เดือนที่เรารู้ว่ามีชีวิตใหม่ที่เกิดสืบเนื่องจากเรา...จะเป็นไปด้วยความสุข ความอบอุ่น กระตือรือร้น อยู่ในมือของคนสองคนครับ...ยินดีต้อนรับ คุณพ่อคุณแม่ผู้สร้างโลก...

หนุ่มสาวจากครอบครัวที่ธรรมดาสามัญอย่างผมกับภรรยา...ใช้ชีวิตร่วมกันแบบทุลักทุเลพอสมควร...แม้ว่าผมจะรับราชการแล้ว...

สำหรับผม...การรู้ว่าภรรยาตั้งท้องครั้งแรก เป็นความรู้สึกที่ยากบรรยายจริง ๆ ครับ...

แต่เมื่อตั้งใจว่าจะมีลูกแล้ว...การดูแลเขาตั้งแต่ในท้อง ถือว่ามีความสำคัญสุดยอดทีเดียวครับ...

ผมเริ่มอ่านหนังสือ"รอให้ถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว"ของ พรอนงค์  นิยมค้า ที่แปลมาจากหนังสือภาษาญี่ปุ่นของนายอิบุกะ เจ้าของบริษัทโซนี่

ผมคิดเลยไปมากกว่าที่อิบุกะเขียนไว้...เพราะผมเชื่อว่า ลูกของผมต้องสามารถพัฒนาศักยภาพ และระบบประสาทเซลล์สมองได้ตั้งแต่ปฏิสนธิ...

ตอนลูกอยู่ในท้อง...อัตราการเจริญของสมอง ต้องสูงกว่าคลอดออกมาอย่างแน่นอน...ผมคิดแบบนั้นจริง ๆ ครับ...

โชคดีที่ภรรยาผมตอนท้องชอบอ่านหนังสือ...

การอ่านหนังสือของแม่ย่อมส่งผลถึงลูกโดยตรง...ส่วนพ่อมีหน้าที่สำคัญเช่นกันครับ...

การที่ผมช่วยให้เขาอารมณ์ดีและสบายใจน่าจะมีผลต่อลูกไม่น้อยเหมือนกันครับ...

การศึกษาเพื่อทำความเข้าใจว่า ลูกขณะที่อยู่ในท้อง เขาควรมีความรู้สึกนึกคิดอย่างไร...เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับพ่อแม่ทุกคู่...การสื่อสารถึงลูกด้วยวิธีการส่งกระแสจิตและการสัมผัส(ผมต้องลูบท้องภรรยาทุกคืนก่อนหลับครับ...แล้วส่งกระแสจิตบอกเขาว่า...สบายใจได้นะลูก พ่อพร้อมจะปกป้องคุ้มครองดูแลลูก)เป็นภาระหน้าที่ ที่ต้องทำทุกครั้งที่มีโอกาสครับ...

ผมจินตนาการเรื่องเครือข่ายใยสมองของลูกไว้ว่า...การถักทอระบบความคิดของลูกคล้ายกับการถักทอร่างแห...จุดเริ่มต้นของเชือกที่ปักหลักตรงกลางอยู่ที่ความความอบอุ่นมั่นคง...ส่วนการถักทอต่อไปอยู่ที่ความอดทนครับ...ไม่มีร่างแหที่ได้มาโดยที่ไม่ได้ถักทอ...ไม่มีร่างแหใดที่สวยงาม ถ้าผู้ที่บรรจงถักทอไม่ใส่จิตใจที่งดงามลงไปด้วย...ไม่มีร่างแหใดที่สมบูรณ์ได้ ถ้าผู้ถักทอไม่เรียนรู้พร้อมกับทุกตาข่ายแหด้วยใจที่จดจ่อ...

เวลา 7 เดือนที่เรารู้ว่ามีชีวิตใหม่ที่เกิดสืบเนื่องจากเรา...จะเป็นไปด้วยความสุข ความอบอุ่น กระตือรือร้น อยู่ในมือของคนสองคนครับ...ยินดีต้อนรับ คุณพ่อคุณแม่ผู้สร้างโลก...