ลา

หยุดกิจเพียงเท่านี้                           สืบสาน

เคยทุ่มเทวันวาน                             หว่านไว้

ปราชญ์เปรยเปรียบประจาน                จวกจิก   เจ็บแม่

เคยแบ่งปันสรรให้                            หยุดแล้ววิทยา

 

 

สิบสามปีคลั่งไคล้                           ศึกษา

นานเท่านานเพียรหา                       แบ่งให้

หลงผิดติดวิชา                               ชอบชื่น

เจอปราชญ์ตวาดไซร้                       โง่แล้วอวดตน

 

 

ลาภาษาเลิกแล้ว                             ศาสตร์ศิลป์

หยุดเผยหยุดรดริน                           เรื่องรู้

เจียมตัวต่ำติดดิน                             เดินห่าง  มานา

ขอป่าวประกาศผู้                             ผ่านได้พบความ

[กิตติพัฒน์]

• อันศาสตร์ศิลป์วิทยาใช่ว่าหยุด
• ศาสตร์ใหม่ผุดเกิดก่อต่อภาษา
• ผู้รู้  ฤๅมีเพียงเมล็ดงา
• ย่อมเกิดก่อต่อกายามาตามกัน
• หากมีแต่ผู้รู้แต่ก่อนเก่า
• ไม่เกิดใหม่ใยเล่าจะสร้างสรรค์
• ผิดหรือถูกปลูกปัญญาตามมาทัน
• หากเหียนหันพลันลา...จะเสียการ
• ผู้รู้น้อยแต่แบ่งปัน  เพียรสรรค์สร้าง
• เพียรถากถางทางไว้ให้แก่นสาร
• ดุจแสงเทียนมากค่าเหลือประมาณ
• แม้มิปานเปรียบแสงแห่งสุรีย์
• จงอยู่ต่อพอให้เห็นเป็นที่พึ่ง
• แม้ไม่ถึง "เพชร" งามล้ำฉวี
• แต่ก็เป็นเสมือนอัญมณี
• วงการนี้ยังต้องการ....ผู้นำทาง

.....................................................................................

เป็นกำลังใจให้ครับคุณภาทิพ

อย่าถอยนะฮะ   ในโลกนี้ไม่มีใครไปถึง 100  โดยปราศจากการเริ่มต้นที่ 0

ผู้รู้  ก็มิใช่จะรู้เต็ม 100   เช่นกัน  มีอีกมากมายหลายร้อยพันเรื่อง ที่ยังไม่รู้

สู้ ๆ ครับคุณภาทิพ

จากใจจริงของ  นายก้ามกุ้ง

 

[โสภณ เปียสนิท]

อยากเขียนโครงมั้ง แต่ไม่ค่อยถนัดครับ

[ภาทิพ]

•     ขอขอบคุณคำคมข่มขมขื่น
• หากเกินฝืนสานต่อก่อแรงฝัน
• เขาเยาะเย้ยเหยียดค่าด้อยสถาบัน
• เขาแดกดันถ่มขากถากประจาน
•    เขานำภาพนำความประณามเยาะ
• เขาแทรกเซาะเชือดเฉือนเบือนบิดสาร
• เขาดูถูกเหยียบสิ้นหมิ่นผลงาน
• เพียงฉันขานถ้อยคำสัมมนา
• ก็เพิ่งรู้นักวิชาการใจท่านแคบ
• แรงสืบสานหดแฟบแล้วภาษา
• สิบสามปีทำไปเสียเวลา
• ปล่อยนักปราชญ์เก่งกล้าขัดเกลาเอง

ขอบคุณ  นายก้ามกุ้ง และ ผศ.โสภณมากค่ะ

[กิตติพัฒน์]

• ถ้าเป็นผม  จะไม่ก้ม  ให้ใครหยัน
• สถาบัน   ต้องเชิดชู   กู้ศักดิ์ศรี
• การยอมถอย  เหมือนยอมรับ  โดยดุษฎี
• ให้คนที่  หยามหยัน  นั้นได้ใจ
• จะถูกผิด   คิดได้  กว้างไกลนัก
• มีหลายหลัก  เป็นตัวแปร  มาแก้ไข
• ทฤษฎี  หากเวลา  พาเปลี่ยนไป
• ต้องสร้างใหม่  ใช่ว่า  จะตายตัว
• หันหน้าสู้   กู้เกียรติ  และศักดิ์ศรี
• สถาบัน  สิ่งดี  มิใช่ชั่ว
• อย่าท้อถอย  ให้ต้อง   ขุ่นหมองมัว
• ใช่ยุยั่ว   แต่ต้องสู้   กู้เกียรติคืน

...................................................................................

     สู้ครับคุณภาทิพ  อย่ายอมแพ้  ไม่ว่าจะอย่างไร  ควรเทิดไว้ซึ่งสถาบัน

ครูบาอาจารย์ท่านสั่งสอนเรามา  อย่าให้ท่านต้องถูกมองไปในทางลบนะครับ

อาจารย์ที่สอนผมมาท่านหนึ่ง  ท่านบอกผมก่อนที่ผมจะจบการศึกษาว่า  "ต่อไป

นี้  เธอจะต้องแบกชื่อมหาวิทยาลัยไว้บนบ่า  ฝากชื่อของสถาบันไว้ด้วย "  ผมจำ

มาจนทุกวันนี้  ใครจะมาดูแคลนสถาบันของผมไม่ได้ครับ  ผิดหรือถูก ต้องพิสูจน์

กันให้ถ่องแท้   คุณต้องเผชิญปัญหาครับ  เพราะคุณคือตัวแทนของสถาบันคน

หนึ่ง อย่าหนีอย่างนี้  สู้ครับ  ผมเชื่อว่ายังมีอีกหลาย ๆ คนที่เป็นกำลังใจให้คุณ

ครับ (อย่างนี้ก็ผมคนหนึ่งละ)

                                 นายก้ามกุ้ง

 

 

[ภาทิพ]

สวัสดีค่ะ  ขอโทษนานก้ามกุ้งด้วยที่เข้ามาตอบช้า   ครูภาทิพแก่แล้วประกอบกับงานหนักกว่าเดิม  จึงใช้เวลาอยู่หน้าคอมพิวเตอร์น้อยลงกว่าสมัยก่อน  จึงอาจจะไม่ได้ทักทายทันท่วงที 

        "เชื่อไหมในชีวิตไม่เคยต่อสู้กับใครเลย  หนีลูกเดียว ที่ใดมีการยื้อแย่ง  ที่นั่นภาทิพหนี"

                ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดีค่ะ

[น้ำค้าง]

แม้หนูจะไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับครูภาทิพ

ผู้เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจที่ทำให้เด็กคนนี้สนใจภาษาไทย

ถ้าความฉ่ำเย็นอันน้อยนิดที่น้ำค้างน้อยหยดนี้พอจะมีอยู่บ้าง

ก็ขอมอบเป็นกำลังใจให้แด่คุณครูค่ะ

หากไม่มีแรงบันดาลใจอย่างคุณครู น้ำค้างน้อยหยดนี้ก็คงเป็นเพียงน้ำค้างที่ไร้ค่า

เหือดแห้งระเหยหายไปตามกาลเวลา เท่านั้น

และเชื่อว่าไม่เพียงน้ำค้างเด็กแปลกหน้าคนนี้คนเดียวที่ยึดเอาคุณครูเป็นแรงบันดาลใจ มีอีกหลายคนที่คุณครูช่วยให้เห็นคุณค่าในตัวเอง หากคุณครูวางชอล์กบอกคำลาบนกระดานอิเล็กทรอนิกส์แห่งนี้ แล้วคนที่เคยเห็นคุณค่าในตัวเองเพราะคุณครูจะอยู่อย่างไรล่ะคะ

คนที่ทำให้คุณครูภาทิพหมดกำลังใจเพียงคนเดียวคนนั้น ตัวใหญ่กว่าหลายคนที่คุณครูช่วยให้เห็นคุณค่าในตัวเองมากหรือเปล่า ถ้าเด็กตัวน้อยๆ เป็นตัวแทนของอีกหลายคนที่ชื่นใจที่ได้ศึกษาจากผลงานของคุณครูจะขอความกรุณาคุณครู"อย่าทิ้งพวกเราไปเลยได้ไหมคะ?"