ในความเหมือน ทำให้ต่างได้เสมอ ด้วยการปรับมุม ปรับระยะใกล้-ไกลของจุดโฟกัส ซึ่งจะทำได้ต้องปรับ "ใจ" ซะใหม่ก่อนเน้อ

๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๓ เป็นวันดีของชีวิตที่มีโอกาสเข้าวัดอีกวัน

เข้าไปสัมผัสแล้วต้องเอ๊ะ  เดี๋ยวนี้ผู้คอยดูแลพระสงฆ์ สามเณร ผู้ชายกลับเป็นพันธุ์หายากแฮะ

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแล้วหละว่ายุคนี้เป็นยุคผู้หญิงครองโลก

ก็แม้แต่ในโลกของร่มกาสาวพัตรซึ่งแต่ก่อนนี้เป็นพื้นที่ของเพศชาย

ได้กลับกลายเป็นพื้นที่ของเพศหญิงไปซะแล้ว

เมื่อฐานะของลูกศิษย์วัดถูกเพศชายปฏิเสธ

เพศหญิงก็จำเป็นต้องรับไม้ต่อในฐานะของพุทธศาสนิกที่มีหน้าที่จรรโลงให้พุทธศาสนาได้สืบต่ออยู่ในโลกนี้ไปเนิ่นนาน

วันนี้ถือเป็นความพิเศษตรงที่ได้ทำหน้าที่เป็นลูกศิษย์วัดเต็มตัวเป็นครั้งแรก

ไปเป็นลูกศิษย์วัดคราวนี้ได้เห็นเบื้องหน้าที่มีเบื้องหลังว่าลูกศิษย์วัดสำคัญอย่างไร

อีกทั้งได้เห็นมุมหนึ่งของผู้ปิดทองหลังพระเพศหญิงที่อยู่ในสถานะหมิ่นเหม่ต่อความเสียหายส่วนตัวจากมุมลบที่ผู้คนมองตน

 

ขอบคุณวัดสระเกศที่ให้โอกาสได้ทำหน้าที่ที่ผู้หญิงไม่ใคร่มีโอกาสได้ทำอย่างนี้

ภาพชุดอาหาร ๓ ภาพที่นำมาให้ดูเป็นส่วนหนึ่งของผลงานที่ลูกศิษย์วัดได้รับมอบหมายจากพระหลวงพี่ให้ลงมือทำแทน

แล้วภาพมันก็สอนว่า  ในความเหมือน ทำให้ต่างได้เสมอด้วยการปรับมุมคิด และมุมกระทำ

เพียงแค่การปรับในมุมเดียวกัน ปรับใกล้-ไกลของจุดโฟกัส ความต่างจากสิ่งเดียวกันก็เกิดขึ้นแล้วง่ายๆ

และก็ได้ข้อคิดสะกิดเตือนมาว่า ความต่างจะเกิดได้ต้องปรับ "ใจ" ผู้ลงมือทำซะก่อน

 

ขอบคุณพี่ๆผู้อยู่เบื้องหลัง ซึ่งทำให้ได้มาซึ่งสิ่งของในภาพนะคะ