เกิดอะไรขึ้นกับการศึกษาไทย ? เมื่อหลายวันที่ผ่านมาเห็นข่าวนักเรียนหญิงชั้นม . ๓ รุมทำร้ายนักเรียนหญิงชั้น ม. ๑ ซึ่งก็เกิดอยู่บ่อยครั้งแล้วในหลาย ๆ ครั้งที่ผ่านมา ซึ่งผู้หลักผู้ใหญ่ทางการศึกษาเองก็พยายามที่จะหาทางแก้ไข แต่ก็หาได้แก้ไขให้หมดไปได้ ในมุมมองของอาตมาเองเห็นว่า เรายังแก้ไขปัญหาไม่ตรงจุด เคยมีคนเสนอว่าหลักสูตรเก่านั้นมุ่งเน้นเรื่องศีลธรรมจริยธรรม แต่หลักสูตรใหม่โล๊ะทิ้งสิ่งเหล่านี้ไปหมด จนเกิดมีวิธีการต่าง ๆ เพิ่มขึ้น เช่น มีวิชาพระพุทธศาสนา มีพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน แต่ก็ยังไม่สามารถแก้ไขได้อีก จนปัจจุบันก็มีนโยบาย ๓ ดี เน้นคุณธรรมจริยธรรม หลายท่านอาจจะคิดว่า พระที่ไปสอนไม่มีเทคนิคการสอนที่ทำให้เด็กเข้าถึงสาระที่หลักสูตรจัดไว้หรือไม่ ในข้อสงสัยนี้ ในฐานะที่ก็เป็นพระสอนศีลธรรมเช่นกัน อยากจะสะท้อนว่า พระที่เข้าไปสอนทุกรูปล้วนแต่ผ่านการอบรมเทคนิคการสอนมามากมาย แต่เวลาหรือเวทีสำหรับให้พระได้ทำหน้าที่นั้นน้อยเกินไป สัปดาห์หนึ่งมีโอกาสได้พบนักเรียนประมาณ ๑ ชั่วโมง แล้วอีกสัปดาห์หนึ่งก็มาเจอกันอีกที ซึ่งนานเหลือเกินกว่าที่จะมาเสริมเพิ่มสิ่งที่เราอยากจะปลูกฝังให้เด็ก แต่ตลอดเวลาหลังจากวิชาพระพุทธศาสนาแล้วมีครูที่สอนในรายวิชาอื่นที่สอนแบบบูรณาการเอาหลักคุณธรรมจริยธรรมไปเสริมในวิชา คณิต วิทย์ ภาษไทย ฯลฯ กี่มากน้อยกัน แล้วในสังคมที่เต็มไปด้วยสิ่งยั่วยุมากมาย ซึ่งเด็กที่ยังขาดวุฒิภาวะที่จะแยกแยะได้ว่าสิ่งใดผิดสิ่งใดถูกจะตัดสินใจได้ นี่เป็นปัญหาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นยังมีปัญหาซับซ้อนที่เกิดขึ้นในสังคมครอบครัวของเด็ก สิ่งแวดล้อมในชุมชน อีกเยอะแยะมากมาย อาตมาว่าถึงเวลาหรือยังที่ทุกฝ่ายในสังคมจะมาร่วมมือกันเพื่อแก้ไขปัญหานี้ให้หมดไปเสียที โดยเฉพาะท่านผู้ใหญ่ในกระทรวงที่เกี่ยวข้องทั้งหลาย ขอร้องเถอะท่านมาช่วยกันแก้ไขจริง ๆ จัง ๆ เสียที ก่อนที่เด็กที่เป็นอนาคตของชาติจะไม่เป็นอนาคตที่น่าปรารถนาของชาติไทยเสียที เฮ้อ..คิดแล้วก็เศร้าใจ โลกหนอโลก..
ขอกราบนมัสการพระอาจารย์ ผมขออนุโมทนาที่พระอาจารย์ได้เมตตากับเด็กนักเรียน เรื่องนี้สำคัญมากกับการศึกษาของชาติ ผมก็อยากให้หลายฝ่ายที่เกี่ยวข้องมาช่วยกัน มีทางใดที่จะฟื้นฟูศีลธรรมก็ขอให้เข้ามาช่วยกัน ขออนุโมทนาบุญอีกครั้ง